Αν και το στομάχι μας έχει πάθει ανοσία απο τους τόνους χρόνιας τηλεοπτικής αηδίας,το χθεσινοβραδυνό “So You Think…” ξεπέρασε κάθε όριο αντοχής μας.Ομολογουμένος, οι φάτσες και μόνο των εικονιζόμενων είναι αρκετές για να μας φέρουν μικρές δόσεις εμμετού στα στόμα.Ο συνδοιασμός όμως των αντιπαθέστατων υπάρξεων τους με το ρεσιτάλ διδασκαλίας α λα “Dead Poets Society”, τύπου “σε ξεφτυλίζω για το καλό σου (ρε κουτό)”, ειλικρινά μας νίκησε.Όχι βέβαια γιατί συμπάσχουμε με τον καθε ξεμωραμένο γέρο ή άμυαλο teen που έχει “όνειρα” αλλά γιατί ντρεπόμαστε οταν η κριτική είναι τόσο (μα τόσο) λαϊκιά και κακόγουστη.Θα επανέλθουμε…(and that’s a threat)