‘Οχι γιατί μας εγκατέλειψε η ρέντα του 2004. ‘Οχι γιατί ο Αντώνης Νικοπολίδης εφαρμόζει πλέον μεθόδους Γιούρι Γκέλερ στο τέρμα και στις εξόδους του κυνηγάει πεταλούδες. ‘Οχι γιατί ο Θεός μας εκδικείται για τη στρατιά των σχετικών εμετικών διαφημίσεων. ‘Οχι γιατί οι παίχτες μας έχουν τόση σχέση με το κοντρόλ όση η Τζέσικα Σίμπσον με το ταλέντο. ‘Οχι γιατί ο Τραιανός Δέλλας δε στρίβει ούτε με οξυγονοκόλληση. ‘Οχι γιατί το να δεις συντονισμένη επιθετική ενέργεια απ’αυτό το σύνολο είναι σα να περιμένεις να γελάσεις με το ‘Είσαι πιο έξυπνος από ένα δεκάχρονο’. Το πρόβλημα είναι απλό. ‘Εγινε εξ’αρχής λάθος σχεδιασμός, αφού αγνοήθηκαν οι πραγματικά ικανοί παίχτες που θα μας οδηγούσαν στο ριπίτ.

Με όλο το σεβασμό, λοιπόν, στον ‘Οτο Ρεχάγκελ σας παρουσιάζουμε την ομάδα που εμείς θα κατεβάζαμε στα γήπεδα της Αυστροελβετίας και θα έσπερνε τον πανικό στην ποδοσφαιρική Ευρώπη:

Τερματοφύλακας: Πασχάλης Τσαρούχας. Απέδειξε στο Παιχνίδι Της Συγνώμης, τη σειρά όπου για πρώτη φορά στην Ελλάδα σύλλογος είχε δικό του ραδιοφωνικό σταθμό και αυτός που περιέγραφε τα παιχνίδια ήταν ταυτόχρονα και ο μασέρ/ εμψυχωτής/ whatever της ομάδας,  ότι ξέρει να κατεβάζει τα ρολά, πράγμα που τον έφερε ένα βήμα από την ‘Ιντερ, η οποία τον παρουσίασε στους εκπροσώπους του Τύπου σε λαμπερή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε σε ξενοδοχείο-καταγώγι στον Κολωνό. Σε τυχόν διαδικασία πέναλτι θα εφάρμοζε mind games με τους αντιπάλους βάζοντας τη φορεσιά του λύκου ως άλλος Μάικλ Τζέι Φοξ στο Τιν Γουλφ.

Δεξί Μπακ: Δημήτρης Φραγκιόγλου. Ο Χλαπάτσας δε θα είχε θέση στην ομάδα για τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες, αλλά γιατί θα ήταν ο ρουφιάνος του προπονητή και εστία διαρροής στον Τύπο όσων λέγονται στα αποδυτήρια. Για κάποιο λόγο πάντα αυτοί οι παίχτες βρίσκουν θέση στην αρχική ενδεκάδα.

Αριστερό Μπακ: Θεόφιλος Βανδώρος. Το λουκ του παραπέμπει σε old skool δρεπανηφόρο λατινοαμερικάνικου τύπου. Θα έκλεβε την μπάλα μέσα από τα πόδια των αντίπαλων επιθετικών όπως έκλεψε από τους δικούς της την έφηβη Πέγκυ Τρικαλιώτη σε αλησμόνητη τηλεταινία στο τότε χρυσολογότυπο κανάλι.

Στόπερ: Θάνος Καλλιώρας. Με την πολύτιμη εμπειρία του ως αστυνόμος Νάκος στο Καλημέρα Ζωή θα περνούσε χειροπέδες στους άμοιρους αντίπαλους επιθετικούς

Λίμπερο: Πάνος Μιχαλόπουλος. Ο αρχηγός. Ο στυλοβάτης. Το καμάρι της Μεσσηνίας. Μια αρχοντική παρουσία στα μετόπισθεν που θα δέσει όλη την άμυνα. Με τη χαμαιλεοντική πορεία που έχει επιδείξει τόσα χρόνια στο καλλιτεχνικό στερέωμα( οργισμένο νιάτο στα Τσακάλια, λευκός Σίντνι Πουατιέ στο Παλικάρι Στα Θρανία, αδυσώπητος μαφιόζος στο Για Μια Γυναίκα Και ‘Ενα Αυτοκίνητο, ερωτύλος θαλασσόλυκος στο Η ‘Ωρα Η Καλή) μπορεί να προσαρμοστεί άνετα και σε σκληρό παιχνίδι ενώ με τη χαρισματική του φινέτσα εμπνέει αυτοπεποίθηση στους συμπαίκτες του.

Αμυντικό Χαφ: Δημήτρης Κουρούμπαλης. Ο μαραθωνοδρόμος της ομάδας, όπως είδαμε από πρώτο χέρι στη σπιντάτη του ερμηνεία στο Δέκα Λεπτά Κύρηγμα( αλλά και στο Alter Ego). Καταπίνει αμέτρητα χιλιόμετρα και καλύπτει όλα τα μήκη και πλάτη του γηπέδου. Επιπλέον, δε φοβάται τα μεγάλα παιχνίδια, αφού ως γνωστόν, καταπολέμησε το stage fright για να τζαμάρει επί σκηνής με κοτζάμ Bomfunk MC’s.

Δεκάρι: Τάσος Κωστής. Φαντεζί και γεμάτος επινοήσεις, όπως ακριβώς τον γνωρίσαμε ως Φοίβο στο Ρετιρέ. Με τις χορευτικές φιγούρες του υπόσχεται να χαρίσει εφιαλτικές νύχτες σε όσους κληθούν να περιορίσουν την πληθωρική του δράση.

Αριστερό Χαφ: Απόστολος Γκλέτσος. Και λόγω αριστερών καταβολών( αν ήταν στο Παρίσι το Μάη του 68 θα είχε μπει στο ρεκόρ Γκίνες για ξήλωμα πεζοδρομίων), αλλά και για να προσθέσει τον απαραίτητο τσαμπουκά στην ομάδα. Θα πλακώνεται με ό,τι αναπνέει( αντίπαλοι μασέρ, ball boys, σεκιουριτάδες, πωλητές χοτ ντογκ) και όταν σκοράρει θα έχει έτοιμο το φανελάκι με συνθήματα υποστήριξης στον ‘Εβο Μοράλες.

Δεξί Χαφ: Βλαδίμηρος Κυριακίδης. Ο τρελαμένος πάνκης από τις Βαρβαρότητες θα τρομοκρατήσει τους αντίπαλους αμυντικούς με τις απρόβλεπτες και πάντα κατά μέτωπο κινήσεις του. Στην ποδοσφαιρική πιάτσα έχει το παρατσούκλι ‘αρρώστια’.

Περιφερειακός Επιθετικός: Σταμάτης Γαρδέλης. Σε απευθείας σύνδεση με τα αντίπαλα δίχτυα από τότε που παρέδιδε μαθήματα υποκριτικής στο Ο Κανονιέρης Και Η Βεντέτα. Η Ελένη Φιλίνη θα τον χειροκροτεί από την εξέδρα μονοπωλώντας τα πλάνα του σκηνοθέτη και παίρνοντας επάξια τον τίτλο της απόλυτης Ελληνίδας WAG από τη Μάρω Λύτρα.

Στράικερ. A no brainer. Χριστόφορος Παπακαλιάτης. Ο άνθρωπος που κατέχει όσο κανένας άλλος την τέχνη του εύκολου γκολ. Που σκοράρει με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο είτε το γήπεδο είναι χαλί είτε χωράφι. Και δε χρειάζεται μισή ευκαιρία όπως τα κανονικά φορ, αλλά τη δημιουργεί μόνος του. Στα συν το ότι είναι και πολύ ανθεκτικός στους τραυματισμούς( μπορεί να πάθει Παρασκευή κάταγμα κνήμης- περόνης και την Κυριακή να πετάει στο γήπεδο)

Εκτός, όμως, από τους παίχτες η ομάδα χρειάζεται και άλλα ικανά στελέχη για να λειτουργήσει σαν καλοκουρδισμένη μηχανή. Εργοφυσιολόγος στην ομάδα θα είναι ο Νίκος Κούρος, ο οποίος θα δίνει την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Αρχισκάουτερ της ομάδας θα είναι ο άριστος γνώστης του ευρωπαικού χώρου από την πολυετή ενασχόληση με τη Γιουροβίζιον Θέμης Μάλλης, με βοηθό το δαιμόνιο ντέτεκτιβ Γιώργο Τσούκαλη. Διατροφολόγος θα αναλάβει ο Μιχάλης ’1000+1 συνταγές’ Δεσύλλας, με την πολύτιμη υποστήριξη της ‘Εφης Πίκουλα.