20 χρόνια Mέγκα Τσάνελε
Σήμερα είναι μια σημαντική μέρα για την ανθρωπότητα και για εμάς ξεχωριστά… ‘Ηταν 20 Νοεμβρίου του 1989 και 3 το μεσημέρι όταν εμφανίστηκε στις οθόνες μας μια στριφογυριστή σαν τις κλωτσιές του Τσακ Νόρις πολύχρωμη βεντάλια. Η πρώτη του εκπομπή ήταν το Διάστημα 1999, ένα κάτι σαν space drama με προυπολογισμό όσο ένα ζευγάρι κορδόνια παπουτσιών. Σήμερα λοιπόν που το Mega Twenty γίνεται όντως Mega Twenty θέλουμε από εσάς να μοιραστείτε μαζί μας την προσωπική σας Mega moment που σας καθόρισε. Είναι το παιδοφιλικό φιζίκ του ‘Αλκη από το Ρετιρέ; Είναι η παρτιτούρα στο πιάνο της Ελεονώρας από τους Αυθαίρετους; Είναι το ‘Άδραξε τη μέρα’ της Ελένης Ζιώγα στους μαθητές της υπό τους ήχους των Active Member; Είναι η διαχρονική κώμη αντιπροέδρου της ΟΝΝΕΔ του Χριστόφορου;
Γιατί όπως έχει πει και ο Κλιντ ‘Ιστγουντ: ‘Mega Channel moments are like assholes. Everybody’s got one.’
ps. Φρεσκάρετε την μνήμη σας με αυτό το 10λεπτο βιντεάκι από την ρετροσπεκτίβα του Καπουτζίδη στο Mega 20, o oποίος αν και δεν αποτελεί ιδιαίτερη αδυναμία μας, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως έκανε καλή δουλειά. Personal favorite, η σκηνή με την Ανδριανού.
Εκπλήξτε μας.
20 χρόνια Mέγκα Τσάνελε
Η ατάκα “Την μάνα μου ρε τομάρι;” του Μαρκουλάκη, πριν αρχίσουν τα μπουκέτα με τον Χειλάκη.
Η κραυγή “ΜΑΛΑΚΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!” του Κουρή όταν ο Μαρκουλάκης πέφτει στον γκρεμό.
Αυτά μου ‘ρχονται με την πρώτη, αν θυμηθώ κι άλλα θα προσθέσω.
Υ.Γ. Όλο σε μνημειώδη σήριαλ ο Μαρκουλάκης…
“Την μάνα μου ρε τομάρι;” αχαχαχαχα
“τι γουρονότριχα είναι αυτή αγάπη μου;” all time favorite .
η κώμη της Όλγας Πολίτου στη Δίψα (έξτρα λολζ για τον τίτλο)
θα μου ρθουν κι άλλα
Σίγουρα η έκρηξη του ‘Αλκη Κούρκουλου μετά τη φράση ‘μουλωχτός και συ σαν τον πατέρα σου’ στο Λόγω Τιμής, συνοδευόμενη από μάτσο αναποδογύρισμα τραπεζιού.
Η αφίσα Nirvana στο υπνοδωμάτιο της Αλικάκη (τότε Αναστασίας)
O Mason Capwell από το Santa Barbara
Ο ΡΟΥΒΑΣ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΟ 1992
H Γαρμπή να τραγουδά την ίδια χρονιά το “Πρόβα-Πρόβα”
και ό,τι έχει να κάνει με Ρετιρέ
σίγουρα θα σκεφτώ κι άλλα, αλλά αυτά είναι τα πρώτα (με έμφαση στο Ρουβά)
μην κολλάτε σε σήριαλ. σκεφτείτε και happenings.
πρόταση γάμου σχοινάς σε γαρμπή ον νάσιοναλ τίβι ας πούμε…
(wow…)
sorry αλλά πρέπει να το πω αυτό.
mourga!!! o mason είναι είδωλο!!!
ο ζορντί στη ρούλα. στο μέγκα δεν ήταν αυτό;
ο στραβελάκης που του τύχαινε να κάνει περιγραφή (λολ) σε όλες τις κηδείες, βουγιούκλω, γεννηματάς, παπανδρέου, μελίνα κτλ. και μάλλιαζε η γλώσσα του.
latreuo mason!!
episis i ilithia mitoga sto logo timis kai to ageladisio vlema tis otan epiase vroxa ekso k auti atenizontas eipe: augoustiatiki bora..
Giati i giota karounou apo to bar otan efiakse me ta xerakia tis ena kastro, san xeirotexnia apo 10xrono kai meta apo auto anakalipse oti exei klisi stin esoteriki diakosmisi? (!?)
Ειπατε καλη κουβεντα για το οντως εξαιρετο The Twenty ? (Αν και μαλλον η καλυτερη παρουσιαση ηταν αυτη της δραματικης σειρας).Θα σας κολλησει ο server απο την καλοσυνη…
Θυμαμαι να βλεπω Santa Barbara (μεχρι που βαρεθηκα), κατι βαρετα καλοκαιρια με επαναληψεις Ρετιρε (δεν πηγαιναμε διακοπες-κλαψ), το Λογω Τιμης,οι Απαραδεκτοι που αντεξαν στον χρονο (δυστυχως οι Τρεις Χαριτες οχι),το Ρουκ Ζουκ (θελαμε να παμε ως παρεα…),η φαρμακερη Ελενα Ακριτα στον Αδυναμο Κρικο (ηθελα να παω μονος), η αποκαλυψη Καπουτζιδης στο underated Σαββατογεννημενες , το μπαμ του Παρα πεντε κι αλλα…
Εντάξει, από τις Χάριτες είναι το πρώτο που μου έρχεται στο νου, βασικά όχι σκηνή αλλά το φρικτό μακιγιάζ και φωτισμό που τις έκανε να φαίνονται μεγαλύτερες από ότι είναι τώρα (ειδικά τη Μεντή -μάνα κουράγιο των 4 λυγαριών, ε, αγοριών- δεν το συζητώ)… Επίσης, η Μηλιαρέση σε τηλεπαιχνίδι (Ρουκ-Ζουκ?}, ο Μάνεσης και η Ισαβέλλα Βλασιάδου στους Αυθαίρετους, ου πολλά!
Εγω αυτό που δεν θα ξεχάσω πότε στη ζωή μου και θέλω να το δηλώσω για να μείνει, είναι ένα απίστευτο σκηνικο που είχα πετύχει σε μεσημεριανό δελτίο του mega, το οποίο ευτυχώς το είχα δει μαζι με μια ξαδέρφη μου αλλιώς ειλικρινά θα πίστευα ότι το έχω φανταστεί. Έπαιζε που λέτε ένα ρεπορτάζ , μαλακίες, δεν δίναμε σημασία, βαριόμασταν ασσύστολα, μέχρι που ξαφνικά σταματάει και δείχνει πλάνο Στραβελάκη με κατακόκκινο κεφάλι γεμάτο φλέβες, να ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ ρίχνοντας παντου χριστοπαναγίες και μπινελίκια!!! Θυμάμαι χαρακτηριστικά να λέει «ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕ ΜΑΛΑΚΕΣ ΓΑΜΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ! ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΓΑΜΩΩΩΩ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!» Μιλάμε για μπινελίκια όχι μαλακίες! Αυτό κράτησε για 5-10’’, το κοιτάζαμε με την ξαδέρφη μου και είχαμε παγώσει, μέχρι που ο Στραβελάκης κατάλαβε ότι είναι on air και επανήλθε στην συντηρητική και γαλήνια δημοσιογραφική του περσόνα! Πωωω, σχεδόν το είχα ξεχάσει αυτό το σκηνικό! Πόσο ευλογημένος νιώθω που το έχω ζήσει…
έγω έχω πετύχει στραβελάκη στα early years να πνίγεται θεαματικά με το σάλιο του και για κάποια κρίσιμα δευτερόλεπτα να μην ξέρω αν θα μείνει σέκος ή θα επανέλθει, τελικά επέζησε αλλά δυστυχώς δεν έχω μάρτυρες να επιβεβαιώσουν το σπαραξικάρδιο αλλά και γελοίο πνίξιμο.
ri, ναι, και το μπαρ αξέχαστες στιγμές, αλησμόνητες ατάκες (αυτή του λορέντζο δεν την θυμάμαι, όλοι ξέρετε τι εννοώ) introducing στέλλα μπεζεντάκου, ξεκατινιάσματα κτλ. κτλ.
@marianne
‘Τι λες τώρα’ είναι αυτό που ψάχνεις. Επίσης τι έγραφε το ‘χαρτάκι’ στο Μπαρ είναι το μεγαλύτερο μυστήριο του σύμπαντος μετά τη Χαμένη Ατλαντίδα.
//ΔΙΑΚΟΠΗ ΓΙΑ ΤΡΕΪΛΕΡ//
ΚΡΙΣΤΟΦ & ΤΗΕ CITY
http://www.megatv.com/4/
//ETOIMAΣΤΕΙΤΕ ΓΙΑ NEW YORK STYLE CANNIBALIVE//
OMG! Προβλέπεται συνταρακτικό επεισόδιο…
(Αυτή χαζοχαίρεται και τρέχει με τον Κριστόφ στην ΝΥ σαν την Λώρα στο Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι, αλλά κατά τα άλλα είναι με κάποιον;!;!)
Στα του μέγκα, κλασική σκηνή από ενημερωτικό (αν και πρόσφατη) με την Λεονάρδου (νομίζω) να λέει “Θα ζεσταθεί το κωλαράκι μας”…
Τελικά ο Στραβελάκης έχει περάσει πολλά…….
Θυμάμαι το μεγάλο σεισμό στην Αθήνα (late 90’s) ο οποίος έγινε πάνω στο μεσημεριανό δελτιο ΄κ ο Νικόλας κάτασπρος ΄κ χεσμένος
ψέλιζε τρεμουλιαστά:
– Αυτή τη στιγμή κουνιόμαστε πολύ.
Προφανώς έμεινε στη θέση του οχι γιατι ήταν ψύχραιμος αλλά γιατι δε μπορούσε να κουνίσει τα πόδια του.
Vint, έχω την εντύπωση ότι ο μεγάλος σεισμός του ‘99 έγινε κατά τη διάρκεια επανάληψης του Beverly Hills 90210 και τότε ήταν που διέκοψε το μεγάλο κανάλι και φάνηκε ο ψύχραιμος Στραβελάκης. Αυτό που λες πρέπει να συνέβη σε “ισχυρό” μετασεισμό.
Απαράδεκτοι
Αυθαίρετοι
Τηλεπαιχνίδια με Μπονάτσο,Παπαδόπουλο και πολλά πολλά άλλα…Τι να πρωτοθυμηθώ???
Επειδή ήταν πολύ κοινότοπο το προηγούμενο πόστ μου…επίσης σκέφτομαι
τη φωτογραφία του Τέρη Χρυσού χαμένη στο μπλέ ελεκτρίκ-ψυχεδέλεια σαλονάκι του Ρετιτε…
το σκιαχτικό μουσικό σηματάκι του Πατήρ Υιός και Πνεύμα με το άσχετο βιολαντσέλο.
και το ”αααααααα” της Τριφύλλη, όταν άνοιγε ο ρημάδης ο τοίχος (ή το σακάκι της???, δε θυμάμαι καλά)
Εντάξει φτάνει για σήμερα. Το έκαψα για τα καλά…
bourboulithres, πιθανώς να έχεις δίκιο. Χαίρομαι που το θυμάσαι κι εσύ.
Για να μη αναφέρουμε τη “τρομοκρατική” επίθεση με ρουκέτα, στο μεγκάλο κανάλι.
Θα το λέω μέχρι να πεθάνω:
ο Μπέζος ντυμένος Σωτηρία Μπέλλου σε εορταστικό των “Απαράδεκτων” να τραγουδάει play back “Με αεροπλάνα και βαπόρια”. Δεν έχω λόγια…
@Vint Αχ ναι, τέτοιες μεγκάλες στιγμές μένουν ανεξίτηλες στην τηλεοπτική μνήμη!
Κι εγώ χαίρομαι που το θυμόμαστε!
Γενικά, σ αυτό το μπλογκ-σαιτ χαίρομαι που η παρανοικη τηλεοπτική μου μνήμη βρήκε επιτέλους το αποκούμπι της!
μια νιουζκαστερ της οποιας δε θυμαμαι το ονομα να λεει “ο παπανδρεου ειναι μαλακας”. την εξαφανισαν απο τα δελτια ειδησεων με συνοπτικες διαδικασιες
Αυτή μετά από αυτό εξαφανίστηκε, μία ξανθιά
“Κωθτάκη, γουθτάρεις τη χωριάτα”?
Το Τζενάκι στους Ραζήδες.
1. “Γιατί ήσουν Up On Στάθη, Up On!”
2. Το ident με τις βεντάλιες το οποίο μου προκαλεί πλέον ρίγη συγκίνησης.
3. Το all-niter με non stop επεισόδια των Απαράδεκτων στα 15 χρόνια του Mega, το 2004.
4. Το ιταλοτράγουδο των τίτλων του Δις Εξαμαρτείν μου θυμίζει καλοκαιρινά βράδια του 90 στο εξοχικό με 15αρα τηλεόραση + σιτρονέλα για τα κουνούπια.
5. Η Ρούλα. Η Ρούλα. Η Ρούλα. Μπράβο Καλωσόρηρθατε. Μπράβο, Να Πάτε Στο Καλό, Μπραβίσιμο, Νηστίσιμο, Μπράβο στο Δημαρχείο της Ερμούπολης, Μπράβο στις Νεροτσουλήθρες, Μπράβο στο Διαστημικό Σταθμό… Δε θα ξεχάσω ποτέ αυτή την κίνηση φλάπα – φλούπα του Απόλυτα Ισιωμένου Καρέ της Ελληνικής ΤV (ακολουθεί η Καούκα της Γιουλάκη στο Ρετιρέ)
6. Οι Τρεις Ευχές του Τρισμέγιστου Κριστόφ.
7. Το Σπίτι για Πέντε με τον γυαλαμπούκα μαλακοέφηβο γιο.
8. Το τρέξιμο που ρίχναμε από το φροντιστήριο κάθε Δευτέρα για να δούμε την Λόλα Καραπηδιόλα (Ιωάννα Παππά) στο Κλείσε τα Μάτια.
9. Το διαμάντι “άλλη το πρωί, άλλη το βράδυ” με τη Σοφία Αλιμπέρτη που λίγοι εκτίμησαν.
10. Το Ρουκ Ζουκ μετά το σχολείο.
+1. Οι κεφτέδες της Κυρα-Σοφίας που έχουν ακούσει τα απίστευτα μπινελίκια από την Γιουλάκη (φλάπα φλούπα) και το πουλόβερ της Τζόυς Ευίδη με τον Ντόναλντ Ντακ το οποίο διάβασα προσφάτως ότι το έχει κρατήσει ως αναμνηστικό.
Βοηθήστε την ανέγερση μουσείου Ρετιρέ στη Μιχαλακοπούλου.
οσφιοκαμψία και ξερο ψωμι http://www.youtube.com/watch?v=jnWEQkYbNaU&feature=related
Στο “σπίτι για πέντε” ήταν που πρωταγωνιστούσε ένα μαγνητόφωνο ονόματι “Φιλοκτήτης”, το οποίο εκλάπει ΄κ ο κάτοχος του, ένας 15χρονος nerd, το βρήκε τελικά σε ένα βενζινάδικο;
Οι συνήθειες που έγιναν λατρείες:
Ρουκ ζουκ μεσημέρι, επανάληψη beverly με σεισμό και χωρίς, ΚΟΝΤΡΕΣ |(μπονάτσος και ξερό ψωμί) και ΚΟΝΤΡΑ ΠΛΑΚΕ απογευματάκι και βράδυ ιστορικά σήριαλ (ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ, ΤΡΕΙΣ ΧΑΡΙΤΕΣ (έλεος ο φωτισμός κλπ), ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ ΚΛΠ). Μετά από αγγλικά να τρέχουμε να δούμε λόγω τιμής και όταν γίναμε φοιτητές να γελάμε τόσο με τις καταπληκτικές ερμηνείες όσο και με την πραγματικότητα.
Καλοκαιρινά πρωινά με ξυνή και κεφτεδάκια κυρίας Σοφίας και τσιρίδες Χαρούλας…
Και φυσικά γιατί και το ΜΕΓΚΑ ΤΣΑΝΕΛΕ είναι γραφικό το υπέροχο ΣΥΓΓΝΩΜΗ με την πρώην Σελήνη και μετά βουλευτίνα…
1. Σι-νι-νι (Ζουγανέλης)
2. ΟΚΟΚ (Ότι κάτσει όπου κάτσει, για τη Ντιάνα των Δυο Ξένων)
3. “Ποτέ δε θα πειράξω τα ζώα τα καημένα, μη τάχα σαν κι εμένα και κείνα δεν πονούν” (Η Φλώρα, πάλι στου Δυο Ξένους)
4. -Παντελής έλλειψη ευαισθησίας!
-Ποιος Παντελής?
-Ο Παντελής Βούλγαρης!
(στιχομυθία μεταξύ Γιάννη και Δήμητρας, νομίζω)
5.-Γλαύκη?
-Λουκά?
-Γλαύκη?
-Λουκά?
-……
Αχ! Τί ανάμνησες!
Καταρχάς, να ξεκινήσω με το 21 Jump Street και τον undercover Johny. Φυσικά, το Beverly τα Σάββατα στις 9 που έβλεπα πριν πάω για τη σαββατιάτικη έξοδο στα Goody’s. Το Ρουκ Ζουκ όπου, ναι, είχα πάει (δείξτε οίκτο) και επειδή δε μου ερχόταν το όνομα της Γωγούς Μαστροκώστα στη λέξη “γυμνάστρια” χάσαμε το παιχνίδι. Παρεπιπτόντως, η Μηλιαρέση είχε το χέρι κουπί. Ο Κούρκουλος να φωνάζει στην “Αναστασία” στα νταμάρια όταν την έπιασε με τον πατέρα Χατζησάββα. Οι “Φρουροί της Αχαϊας” και το καλογεράκι Χριστόφορος Παπακαλιάτης- a star is born. Το “Βανίλια-Σοκολάτα” όπου νόμιζα πως θα δω το Fame. Τελικά, ήταν απλά το “Βανίλια-Σοκολάτα”. Στο ‘Μπράβο” τον Κωστόπουλο να δίνει συγχαρητήρια στην Άντζυ Σαμίου για το καινούριο της στήθος. Οι “Ψίθυροι καρδιάς” και η πρώτη απενοχοποίηση του μαλλιού-λίγδα για να το ξαναδούμε πολλά χρόνια αργότερα στη φανταστική γκόμενα του αυνάνα. Και το καλύτερο για το τέλος, η απίστευτη Μαλβίνα που λύσσαγε με την Πόπη του Τσουκάτου. Χώνω και το τεμάχιο μάστορα που έλεγε η αείμνηστη:http://www.youtube.com/watch?v=tApjSK89lGs
Εμένα μου άρεσαν οι Πανθέοι!
Το γκέστ της Μπρουκ Σιλντς στο Χάι Ροκ…
Το σκέφτομαι από την ώρα που βάλατε το ποστ, και αναπόφευκτα για μένα ισχύει ένα και μόνο ένα πράγμα.
Μέγκα Τσάνελε + ελληνική πραγματικότητα + εμπειρίες ζωής = Ρετιρέ.
Τότε που το έβλεπα για πρώτη φορά δεν μπορούσα να πιστέψω ότι όλα -μα όλα!- όσα με τραγικά κιτς τρόπο αναπαριστούσε ο Γιάννης Νταλ θα τα έβλεπα αργότερα καθώς μεγάλωνα μπροστά μου.
Περιστατικά =
Στρώσιμο κρεββατιού πριν το γάμο με “δανεικά” λεφτά και τη συμφωνία να επιστραφούν!
Δώρα που σου κάνουν με την κάρτα του προηγούμενου μέσα (σημερινό επεισόδιο, τρελλό ρησπέκτ, η Ελένη λαμβάνει δώρο από τον τσίπη Ιάσονα με κάρτα από κάποια “Ντόρις” από το Θεοδώρα)!
Συμμετοχές γνωστών σε τηλεπαιχνίδια συνοδευόμενα από τρελλό ρεζιλήκι!
Το κόλλημα των γνωστών/συγγενών/φίλων να κάνουν διακοπές στο σπίτι σου/εις βάρος σου τζάμπα!
Και άνθρωποι =
Αγάμητες στρίγγλες σαν τη Χαρούλα (πιστέψτε με γνώρισα πολλές)
Πεθερές σαν την Θάλεια
Λεβεντομαλάκες σαν τον Ιάσονα
Τζιβάτες αριστερίζουσες σαν την Ειρήνη
Κρυπτογκέϊ σαν τον Άλκη
και λίστα συνεχίζεται.
(Θα γίνω άραγε μεγαλώνοντας μιά καινούργια Κατερίνα;)
Το Μεγκατσανελε το εχω συνδεσει περισσοτερο απ’ολα με καλες ελληνικες κωμικες σειρες.
Οπως οι 3 ΧΑΡΙΤΕΣ, που στην πρωτη επαναληψη τους ετρεξα να παρω video player-recorder με 24 δοσεις (ηταν ακριβα τοτε, οσοι ακομη θυμαστε τι ειναι η βιντεοκασσετα δηλαδη). Το θεωρησα φοβερη ευκαιρια για να εγγραψω την αγαπημενη μου σειρα κι ετσι να την εχω στο αρχειο μου.
ΧΑ ΧΑ ΧΑ που να ξερα τοτε οτι σχεδον εικοσι χρονια μετα θα τις κατεβαζω σε αριστη ποιοτητα και θα γελουσα με τις 20και βαλε βιντεοκασσετες “3 ΧΑΡΙΤΕΣ” που χω πανω στη βιβλιοθηκη (και οσονουπω θα καταληξουν στον καδο των απορριματων)
Απροπο, τωρα που τις ξαναβλεπω δε μου φαινονται καθολου ξεπερασμενες, τα περισσοτερα επεισοδια με κανουν και γελαω το ιδιο.
Στη “Μοσχα αδερφες μου…στη Μοσχα!!”
Σειρα εχει το “ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ”. Για να δουμε αν κραταει κι αυτουνου η μπογια του κι αν η Γιολαντα Ραγια θα σκιζει ακομη τοσα χρονια μετα.
Αλλες σειρες που “εγραψαν”: Σαββατογεννημενες, Εισαι το ταιρι μου, Παρα πεντε, Τι ψυχη θα παραδωσεις (τη μονη σειρα του Ρηγα που μπορεσα να ανεχτω τα τσιριδια και την υστερια), Βιος ανθοσπαρτος, Γοργονες, Μαυρα Μεσανυχτα. Α, και την Ακριτα στον Αδυναμο Κρικο, Θεα!
Oi fones ton : maria papadi sto kallitexniko reportaz (sinodevetai me nocturne apo secret garden)-long live lamprakis pou tin proselave, i eliza kallitsi kai to alismonito “lillipouteioi karnavalistes…” xronia prin tin epelasi tis parapentiakis amalias.
I emfanisi tou rok-fm paragogou gianni leonaki sto reality bar os ipefthinou tou bar.
I poli proxo gia tin epoxi mousiki tou nikou patrellakis stous titlous ton aparadekton.
I ataka tou lazarou sto eisai to tairi mou “esi mou ti sikoneis kai go sou tin karfono”-apantisi se erotisi ti einai to vollei domatiou
Vasia trifylli na orietai enantia tou apostolou (gletsou of course) “eisai malakas” se proini ekpompi prin tis dimotikes ekloges tou 2006.
Safos i istoriki stigmi tou athinaikou seismou tou 99 ki eno oloi parakolouthoume se epanalipsi tin kely na amfitalantevetai gia tin erotiki tis zoi,ego psaxno tis pantofles mou gia na vgo apo to spiti.
O anoteris poiotitas stixos okey yes,okay yes s’eida sto sintagma proxtes,ok no,ok no apo tin porta sou perno se eurovioniko epeisodio ton aparadekton.
To “kali sas nixta” me idiaitero epitonismo tou aimiliou liatsou opos kai i pio argi ki apo kathisterisi arthrosi tou nikou xatzinikolaou sta deltia eidiseon.
I diki mas eleni -call-me-queen-nowadays- na leei me perisso erotismo ton arithmo tri-annnnta-eksi sti eksofreniki mega-banca tou g-pol.
Sasa na anafonei “tin efxi mou mesa ap’to vraki mou” efxi pou exo dosei i idia ouk oliges fores!!!!
All in all to mega exei iparksei i gay apenoxopoiisi mas me xaraktires opos o giannis stous aparadektous-thimisou to theo ganimidi,ta filia empnefsmena apo tin pena tou kristof all over the place opos kai i first-ever lesbian domestic relationship me sofia farazi gia na ftasoume sto simerino zevgari tis polikatoikias.
Megalicious!Zntoup sto mega!
p.s. me kanei freak to gegonos to gegonos oti latrepsa meg kai ega sto trailer pou tsakonontai gia to an to psaronefri einai psari i kreas?
τα χριστουγεννιατικα σοου των σειρων / τα σοου της κορομηλα που βλεπαμε καθε σαββατο/η οσφιοκαμψια του Σπυρου Παπαδόπουλου /το ΜΟΝΙΜΟ ξινισμένο ύφος της Γιουλάκη στο τέλος επειδοσιου του ρετιρε /Το παρακαλώ πολυ
- bloopers reel από 3 χάριτες με την παναγιωτοπούλου να λέει καμιά κατοστή χιλιάδες φορές “αμέτε βρε παλίοτουρκοι κι εσείς παλιοζαγάρια, εγώ είμ’ η λένω μπότσαρη…”
- η μεντή σε εορταστικό (πάλι) του δις εξαμαρτείν στα 70s και καλά να έχει κρύψει αριστερές προκηρύξεις στη φούστα της, οι οποίες της φεύγουν ενώ τραγουδά το “έχω στενάχωρη καρδιά” της ρένας βλαχοπούλου
- η ατάκα της δήμητρας στο γιάννη από 1ο επεισόδιο απαράδεκτων: “γιάννη δεν είμαι καλά, πάλι τη γαιδούρα βλέπω”
to ριχτερ μιουζικ και το γιγας μοτελ
to “xai rok” kai to “lav sori”.
kai ola ta trailer pou evlepa me tis wres kai gia polles meres mexri thn epishmh enarksh tou programmatos
diladi mono egw to 99 ston seismo eblepa ant1 baywatch? The fuck!
Oh, the memories
- Η απόλυτη ατάκα Κωστάκη γουστάρεις της Χωριάτισσα;
- Την Αναστάσια που η μάνα μου, οι θειές μου, η γιαγιά μου δν χαναν επεισόδιο και πάντα την επόμενη μέρα μαζεύοταν και λέγανε “δν ντρέπονται να δείχνουν τέτοια πράγματα στη τηλεόραση”
- Τσιγγάνες να περπάτανε στο δρόμο και να τραγουδάνε “τι πρέπει τι δεν πρέπει στιγμή δεν σκέφτηκα” priceless
- Τον σπύρο παπαδόπουλο να σηκώνεται από το κρεβάτι με μαλλούρα και να βγαίνει απ το δωμάτιο φρεσκοκουρεμένος στους απαράδεκτους.
- Το ρετιρε μεσημέρια καλοκαιριού απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου
- Το χαρτάκι του bar που πότε δεν αποδείχτηκε τι εγράφε και θα πεθάνω με την απορία
- Το Ρουκ-Ζουκ και τον έρωτα μου για τη Μηλιαρέση (don’t judge me)
- Το ότι αν δεν είχες δει το προηγούμενο βράδυ τα παπακαλιατικά έπη να με προσέχεις και κλείσε τα μάτια δν μπορούσες να συμμετάσχεις σε καμία συζήτηση στο λύκειο.