Παλιά, όταν βαριόμασταν και ήμασταν μεθυσμένοι παίζαμε ένα παιχνίδι που δεν ξέρω πώς το λέγανε αλλά είχε πολύ πλάκα. Έγραφε ο ένας μεθυσμένος μια μαλακία σε ένα χαρτί και έλεγε την τελευταία λέξη στον άλλο μεθυσμένο. Ο δεύτερος μεθυσμένος έπαιρνε την τελευταία λέξη του πρώτου μεθυσμένου και συνέχιζε την πρόταση, δίνοντας την τελευταία λέξη στο τρίτο μεθυσμένο κ.ο.κ. Αφού το κάναμε αυτό για καμιά ώρα, στο τέλος, όλοι οι μεθυσμένοι μαζί, διαβάζαμε τις μαλακίες που γράφαμε σαν μια ιστορία και γελάγαμε σαν καθυστερημένοι. Το περίεργο είναι ότι πολλές φορές έβγαζε νόημα και τότε ήταν που ενθουσιαζόμασταν, νομίζαμε ότι συνέβαινε κάτι μεταφυσικό, γιούρι γκέλερ φάση κετς “Wow! Dude! It all makes sense! Ι read your mind mind man!” και τέτοια. To πιο πιθανό είναι ότι ήμασταν μεθυσμένοι και λέγαμε μαλακίες (όπως πολλές φορές ανέφερα και παραπάνω). Αρκετά συχνά σκέφτομαι αυτό το παιχνίδι με αφορμή διάφορες τηλεοπτικές σειρές. Φαντάζομαι πολλά σενάρια προκύπτουν κάπως έτσι και αν όχι, τότε ουπς, μόλις αποκάλυψα την συνταγή της σαπουνοπερικής σεναριακής επιτυχίας. (τα-τα-ταααααα)!
Σκεφτήκαμε λοιπόν πως δεν υπάρχει λόγος να τρώμε κάθε ηλιθιότητα που μας πασάρουν από την στιγμή που μπορούμε οι ίδιοι να ταΐσουμε τους υπόλοιπους με δικές μας ανοησίες, γι’ αυτό αποφασίσαμε και εμείς να γράψουμε ένα σενάριο σαπουνόπερας με την δική σας συμβολή. Επειδή είναι πρακτικώς αδύνατο να υπάρχει το στοιχείο με την τελευταία λέξη, το παιχνίδι θα γίνεται με προτάσεις-comments. Θα ξεκινήσω εγώ και θα συνεχίζει την ιστορία ο καθένας από σας, ακολουθώντας από το σημείο που σταμάτησε ο προηγούμενος. Όταν τελειώσουμε το σενάριο θα το στείλουμε σε όλα τα κανάλια και αφού προβληθεί στην τηλεόραση, θα γίνουμε όλοι μαζί διάσημοι και μετά θα τσακωθούμε για το ποιος θα παραβρεθεί στα Emmy. Τhat simple. Α! Και αν κάποιος είναι μεθυσμένος αυτή την στιγμή (πέρα από το γεγονός ότι έχει τον αιώνιο respect μας), βρίσκεται σε ευνοϊκή θέση γιατί είναι και αυτό άλλος ένας καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία ενός σεναρίου. Οι υπόλοιποι μην ανησυχείτε, Παρασκευή είναι, the night is young…
So… H εναρκτήρια πρόταση είναι:
“Ο Τζιοβάνι Ντίρλας, πολυεκατομμυριούχο ηγετικό στέλεχος της Dirlas Enterpraise, ετοιμάζετε να φύγει από την πανάκριβη έπαυλή του για να παραβρεθεί μαζί με την γυναίκα του Σι-Σι-Σίλια σε επαγγελματικό δείπνο, όταν ξαφνικά το τηλέφωνο χτυπάει. Σηκώνει το ακουστικό και ακούει μια παραμορφωμένη φωνή να του λέει…”
Δικό σας…
TweetTags: σαπούνιρον-μος
“στις 15 Μαρτίου του 2010 θα δολοφονηθείς. Α σόρι πήρα λάθος, δεν είσαι ο ντιμίτρι…”. Το τηλέφωνο κλείνει και ξανακτυπά. Η ίδια φωνή του λέει “Α θυμήθηκα, …”
θα σε περιμένω στην εκκλησία του Αγίου Στυλιανού στη Βάρη στις 6 ακριβως, θα κρατάω στο χερι μου ένα μαραμένο κρίνο, έλα μόνος αλλιώς η Τζούλια Ματσέγκο θα..
… πατέρα, να πάρω σήμερα το αμάξι σου; Έχουμε μία δουλειά με το Νικολάι”. “Ναι, αγόρι μου, μην ξεχάσεις το ραντεβού με τον Μαχαραγιά Αλ Ράμπι αύριο” “Εντάξει, πατέρα”. (Κλείνουν το τηλέφωνο χωρίς να χαιρετίσουν).
*follow ri please*
“… θα μείνει νηστική! Και όλοι ξέρουμε τι θα συμβεί αν αρχίσει να πεινάει η Τζούλια… Μουά, χα, χα… (σατανικό γέλιο)”
Ο Τζιοβάνι Ντίρλας πάγωσε. Το μυαλό του ξαναγύρισε στη μέρα που είχε γνωρίσει την Τζούλια Ματσέγκο, τότε που …
…ήταν νέος και φτωχός, αλλά ιδεαλιστής και ρομαντικός, ούτε που θα μπορούσε να σκεφτεί ότι λίγα χρόνια μετά θα έφτανε μέχρι και στο φόνο…*μουσική εκπληξης / σοκ*
για να την διεκδικησει απο τον μαφιοζο προστατη της.ηταν η πιο ωραια του πορνη και την ηθελε για το δικο του “μαγαζι” που ειχε σκοπο να φτιαξει..δεν υπολογιζε ομως τον….
*μουσική έκπληξης/σοκ* εισάγει στο φλάςμπακ:
Ο Τζόνι με τεράστια παπακαλιάτεια φράντζα είναι καθισμένος σε ένα παγκάκι στο Nea Philadelpheia Park. Έχει φέρει τον ανηψιό του, τον γιό της αδελφής του Τζιτζιμπρίτζας Ντίρλα, τον μικρό Σοκολάκη να παίξει με τα άλλα παιδάκια. Ο Τζόνι διαβάζει αμέριμνος εφημερίδα, ο Σοκολάκης ρίχνει κάτι ψιλές στα άλλα παιδάκια (όταν μεγαλώσει θα γίνει σήριαλ κίλερ), όταν ξαφνικά…..
Χμμ… έχουμε προβληματάκι με το «τελευταίο» comment. Η αμάλθια προηγείται, ιφιμέδεια αν μπορείς ξαναπροσπάθησε ακολουθώντας αμαλθια, έλα το χουμε παιδιά, πάμε για αριστούργημα!
Συνεχίστε από Αμάλθεια.
.. emfanistike brosta tou san optasia, (giro apo tin eikona paizei tremouliasto brur effect) i julia matsego autoprosopos me ena dipito apo to “Thanasis” sto monastiraki ana xeiras..
εγω κόντρα στον απαιτητικό και δεσπωτικό ρον μος συνεχίζω απο ιφιμέδεια
fuck the rules, συνεχίζουμε απο ρι!
παιδιά πληγώθηκα αλλά επειδή μου άρεσε η Ιφιμέδεια θα το καταπιώ και δεν θα αυτοκτονήσω βλέποντας σερί όλα τα σίριαλ του Κριστόφ!
εδώ ταιριάζει το “στα παρασκήνια περνάμε τέλεια, είμαστε όλοι μια παρέα και αυτό νομίζω είναι κάτι που το εισπράττει και ο κόσμος”
Μέσα στο διπλόπιτο υπήρχε ο μυστικός χάρτης. “Επιτέλους”, σκέφτηκε η Τζούλια, “αλάδωτη πίτα. Μην έχω να ανησυχήσω και για τα κιλά μου. Ας είναι μόνο για το τομάρι μου”.
χαχαχαχαχα!!
Ο μικρος σοκολάκης συνεχίζει ακάθεκτος να ξυλοφορτώνει τυχάρπαστα και ανυποψίαστα πιτσιρίκια την ώρα που ο Τζόνης με την άκρη του ματιού του κοζάρει το σουβλάκι της Τζούλιας (κάδρο στο μάτι με την κόρη να κουνιέται πέρα δώθε)..
(Ακούγεται φωνή αφηγητή)
“Έτσι ξεκίνησαν όλα. Από ένα σουβλάκι. Η Τζούλια Ματσέγκο, σαν σουβλάκι τυλιχτό, τύλιξε τον Τζιοβάνι στα θέλγητρά της και τον οδήγησε στον αποτρόπαιο κόσμο του σεξ (μαζί της), των ναρκωτικών και της πορνείας. Μαζί, εκείνος νταβατζής κι εκείνη αρχιέρεια του έρωτα, κατέκτησαν τις λεωφόρους του χρήματος και του άιματος”
(στο βάθος ο Σοκολάκης μαχαιρώνει ένα παιδί με τον ελβετικό σουγιά του)
(εξέλιξη-tribute στην Αμάλθεια. Πανάθεμά σας έχω και δουλειά!)
πωωωω έγραψες… you r a natural!
νιώθω σαν τη Βίρνα του Γιάγκου ακόμα και όταν έφυγε μιλούσαν γι’αυτή. Φάκ γιού άρ γκούντ!
το “Και όλοι ξέρουμε τι θα συμβεί αν αρχίσει να πεινάει η Τζούλια… Μουά, χα, χα… (σατανικό γέλιο)” ήταν συμβολικό! η Τζούλια Ματσέγκο, η σκοτεινή γυναίκα από το -επίσης- σκοτεινό παρελθόν του Τζιοβάνι επέστρεψε μετά απο χρόνια αποχής! Ο Τζιοβάνι, αναστατωμένος πάει να φύγει, αλλά πριν ανοίξει την πόρτα ανοίγει το συρτάρι και πιάνει το περίστροφο, όταν ξαφνικά μπαίνει στο σπίτι η Σι-σι-Σισιλια!…
“Αυτή τη φορά πρέπει να δράσω! Δε θα ξαναφήσω ποτέ την Σι-σι-Σίλια αξύριστη!”, ψιθύρισε ο Τζιοβάνι την ώρα που είδε μπροστά του τη Σι-σι-Σίλια και τα γένια της που είχαν ξαναφουντώσει. Έβγαλε από την τσάντα του τη λεπίδα – την περιβόητη λεπίδα που τον είχε κάνει τον φόβο και τον τρόμο του κάθε αξύριστου και της κάθε αξύριστης – και κατευθύνθηκε προς την τριχωτή κυρία. (Κοντινό πλάνο στα γένια της Σι-σι-Σίλιας).
re paidia o Giovanni kai o Johny einai to idio prosopo?
ναι είναι το χαϊδευτικό του μάλλον
“Επρεπε να σε ειχα πουλησει στο περιοδευον τσιρκο σαν την γυναικα με την γενειαδα τριτοξαδερφη του Κακαουνακη…30.000 δραχμες μου δινανε το 1972.Μ’αυτα τα λεφτα αγοραζες οικοπεδο στα Κιουρκα τοτε” ειπε παγερα ο Τζιοβαννι.
“Τριτοξαδερφη του Κακαουνακη …πως τολμας ανθρωπομορφο τερας που οταν σε γνωρισα δεν ησουν παρα ενας…” (…συνεχιστε…)
Ασχετο,αλλα μετα απο μια κουραστικη εβδομαδα βγηκα το μεσημερι με φιλους σε μια ταβερνα.Ηπια 2,5 ποτηρια κρασι.Πιανεται για μεθυσμενος ;
“κομπάρσος του κοινού στο “Μικροί Μεγάλοι”, που γούσταρε την Μαρι Κωνσταντάτου. Εγώ τουλάχιστον δεν έχω να ντραπώ για τα γένια μου”.
Και τότε η Σι -σι Σίλα αρχίζει σαν τον Σαμψών να….
τρέχει αλλαφιασμένη στο δωμάτιο και να χαιδεύει με νευρικές κινήσεις το μούσι με φορά απο πάνω προς τα κάτω.
- Απορώ γιατί επιμένεις να με ξυρίζεις. Ενώ ξέρεις οτι με αυτό το ορμονικό πρόβλημα, γεννήθηκα. Αποδέξου το! Γιατί με κάνεις κάθε μερα να βιώνω τον ίδιο εφιάλτη? Ναι, έιμαι παιδί αιμομικτών εγκληματιών. Και πολύ γνωστών σου μάλιστα. Όμως έχω συμφιλιωθεί με αυτό. Σταμάτα πια να με ρίχνεις όλο και πιο βαθιά στον κικεώνα των ανασφαλειών για την αποκρουστική σε κάποιους, εικόνα του προσώπου μου.
Ο Τζιοβάννι συνοφρυωμένος…
…μπηκε στο διαδικτυο και μετα απο τρια site πορνογραφικου περιεχομενου κατεληξε στο theintvduals.com .Εκει μερικοι μεθυσμενοι ειχαν αρχισει ενα περιεργο παιχνιδι… Ξεκινωντας απο μια τυχαι προταση, επρεπε να την συνεχισουν και να καταληξουν σε σεναριο σαπουνοπερας. Η προταση αυτη ηταν “Ο Τζιοβάνι Ντίρλας, πολυεκατομμυριούχο ηγετικό στέλεχος της Dirlas Enterpraise, ετοιμάζετε να φύγει από την πανάκριβη έπαυλή του για να παραβρεθεί μαζί με την γυναίκα του Σι-Σι-Σίλια σε επαγγελματικό δείπνο, όταν ξαφνικά το τηλέφωνο χτυπάει. Σηκώνει το ακουστικό και ακούει μια παραμορφωμένη φωνή να του λέει…”
Το δάκτυλο της Σι-σι-σίλιας πατάει το off του υπολογιστή.
“Άϊντε, τελείωνε, το ξύρισα το μούσι για να σου κάνω το χατήρι. Ξεκούνα τώρα να πάμε και στο περίφημο επαγγελματικό δείπνο της Dirlas Enterpises.” Η Σι-σι-σίλια βγαίνει συνάμενη-κουνάμενη τρίβοντας το σαγόνι της.
“Φώκια… ποτέ δεν θα αποκτήσεις το class της Τζούλιας. Ακόμη κι όταν έτρεχε το τζατζίκι στο σαγόνι της από το διπλόπιτο, αυτή η γυναίκα είχε αρχοντιά”
Η κάμερα φεύγει σταδιακά από το πρόσωπο του Τζιοβάννι προς…
<>. Ξύπνησε ιδρωμένος,τι εφιάλτης ήταν αυτός! Η Σισίλια με μούσι? Η Τζούλια φαγανή? Ο μικρός κίλερ? Έβαλε να παιζει το waltz 2 του Shostakovich και ήπιε Johnnie απο το μπουκάλι http://www.youtube.com/watch?v=bkJHBSAqVIo&feature=related
Αλήθεια, που είναι η Σι Σι Σισίλια τέτοια ώρα? Που συνηθίζει να πηγαίνει τέτοια ώρα?
Ντρίν Ντριιιιιιν
Τηλέφωνο? Ποιός διάβολο είναι στις 2 τα χαράματα?
-Παρακαλω?
-Ο κύριος Ντίρλας?
-Μάλιστα ο ίδιος.
-Ο κύριος Ντίρλας Τζιοβανις?
-Μάλιστα,ποιός είναι?
-Τηλεφωνώ απο την κλινική ΗOSPITAL FOR BILLIONAIRES.
-HOSPITAL OF BILLIONAIRES είπατε ?
-Ναι HOSPITAL OF BILIONAIRES.
-Τι συμβαίνει για το Θεο?….
Η μουσική δυναμώνει..αλλά αυτή τη φορά ακουγεται το stranger in paradise απο τον νοννοhttp://www.youtube.com/watch?v=PXEmYzq8BgY
Ιφιμέεεεεδεια πως τα καταφέρνουμε και συμπέφτουμε??
Τηλεπάθεια? Ούρι Γκέλερ?? Μαγεία? Πές μου οτι είσαι άντρας που κρύβεται πίσω από το “ιφιμέδεια” για να τα φτιάξουμε!
-Ειμαι ο διευθυντης της HOSPITAL FOR BILLIONAIRS..φεραμε πριν απο λιγο την γυναικα σας ΣΙ-ΣΙ-ΛΙΑ βαρια τραυματισμενη απο ατυχημα …οδηγουσε την Λαμποργκινι της εξω απ’το Σουνιο..
- Μα η γυναικα μου δεν εχει Λαμπορκινι…
- …
- Για τον Θεο μιληστε…
- Στο αυτοκινητο ηταν ο αδερφος σας ο κύριος Αντριου Ντιρλας..(δυνατη μουσικη..ντιρι..ντιρι..ντιρι)..ειναι και οι δυο στο χειρουργειο…
Το ακουστικό του έπεσε απ’ το χέρι.
“2 την νύχτα, τι μπορεί να έκαναν στο Σούνιο διάολε…”
Η ανησυχία για την υγεία τους μεταλλάχθηκε αμέσως σε εξόγκωμα στο κούτελο!!!
Καθώς γυρνάει το βλέμα του πάλι στο κρεβάτι βλέπει το σημείωμα.
που εγραφε
“Μου πήρες όσα ζήτησες και δε συζήτησες
Μα όλα τα αμφισβήτησες και όλα τα ζητάς
Γι’ αυτό και ‘γω σε χώρισα, αναθεώρησα
Γι’ αυτό και σε τιμώρησα αλλού να τα χρωστάς”
φευγω με τον αδερφο σου που εχει και καλυτερη μπουκλα…
Φωναξε γρηγορα την υπηρετρια του Βασιλεια (Γεωργιαδου) . Μια υπηρετρια που ηρθε ψυχοκορη πριν 35 χρονια στο μεγαρο του (η Ντενιση σε κοντρα ρολο) ηρθε τρεχοντας…
- Ποτε ειδες τελευταια φορα την κυρια σου ;
- Σημερα το πρωι κυριε..φορουσε την γουνα που της κανατε δωρο για την πρεμιερα του Λαζοπουλου “ο βιοπαλαιστης στην στεγη”..φαινοταν αναστατωμενη κυριε,αλλα δεν της ειπα τιποτα.Συμβαινει τιποτα κυριε ; Για τον Θεο μιληστε…
- Η κυρια σου Βασιλεια ειναι στο χειρουργειο μαζι με τον αδερφο μου..τι ομαδα αιματος εχεις …πρεπει να την βοηθησουμε για τον Θεο..
(πρός Αμάλθεια: δεν πειράζει που συμπέσαμε! Αυτή τη φορά μιά χαρά αλληλοσυμπληρωνόμαστε. Η πλοκή λειτουργει πολύ ωραία! Εύγε!)
(δυστυχώς εξακολουθώ θήλυ!)
Προς όλους: έτσι όπως πάει, ο τίτλος του σήριαλ μπορεί να είναι “Για το Θεό” και να πιάσουμε και το θρησκόληπτο κοινό, μέλη ΚΑΠΗ, κλπ.
(Αρχιερέα Ρον- Μος, δώσε κατευθυντηριες γραμμες πλιζ. Τί να κάνουμε? Να εστιάζουμε σε plot όπως στο μεθυσμένο παιχνίδι, ή να κάνουμε αβέρτα ξεμπουρδέλεμα της ιστορίας for the fun of it? Έχουν προηγηθεί και τα δύο, και είναι και τα δύο εξίσου stimulating για το διεστραμμένο μας εγκέφαλο.
Παρακαλείσθε όπως διευκρινίσατε sir Ρον)
Η Βασιλεία κόπηκε, στράγγιξε το αίμα από το πρόσωπό της, πετάρισαν τα βλέφαρα, τρεμούλιασαν τα χείλη, ανεβοκατέβηκε με βαθύ αναστεναγημό το στήθος. Για το Θεό! Ήξερε τί της ζητούσε ο Τζοβάνι, είχε καταλάβει τί βάρος είχε η ερώτησή του στη βασανισμένη ψυχή της; Ο νους της πήγε πίσω (ασπρόμαυρο flash back), 35 χρόνια πριν όταν είχε έρθει με την πλεξούδα από το χωριό να μπει ψυχοκόρη στο πλουσιόσπιτο των Ντίρλα. Κι εκεί, γνώρισε τον Επαμεινώνδα Ντίρλα, ψηλό, λεβέντη, ομορφάντρα, γλυκοτσούτσουνο, τον πατέρα του Τζοβάνι και του Άντριου – ναι του Άντριου που αν έδινε το αίμα που της ζήτησε ο Τζοβάνι θα αποκαλυπτόταν ότι…
Ότι είναι αδέρφια!
Η Βασιλεία έστρεψε το υγραμένο βλέμμα της προς την άλλη πλευρά του δωματίου. Σε μια στιγμή της ήρθαν όλα πίσω στο μυαλό. Όλο και απομακρυνόταν η φωνή του αφεντικού της, όλο και έπαινε σε βαθύ τουνελ και δεν άκουγε τίποτα απο αυτά που τη ρωτούσε. Μόνο εικόνες από εκείνη τη μαύρη βραδιά της έρχονταν στο νου, μια βραδιά που έμελλε να της στοιχειώσει τη ζωή.
Έξοχοοοοο!!!!!
…(φωνη αφηγητη)…Δεν ηθελε ομως να θυμαται εκεινη την βραδια…επρεπε να κοιταει το μελλον..αν ο Αντριου Ντιρλας πεθαινε αποψε, και μια και δεν αφησε παιδια γιατι ηταν στειρος επειδη περασε μαγουλαδες στα 32 του,μοναδικος κληρονομος της αυτοκρατοριας των Ντιρλα θα ηταν ο Τζιοβανι, το αφεντικο της.Εκτος αν η ιδια αποκαλυπτε το φοβερο μυστικο …πως ομως μια απλη υπηρετρια θα διεκδικουσε το ονομα Ντιρλα…?
Οι ανήσυχες σκέψεις της Βασιλείας δε διήρκεσαν για πολύ. Ένα πλάσμα με πλοκάμια που έμοιαζε με κισσό είχε αρχίσει να την τυλίγει, ξεκινώντας από τις πατούσες. Ανέβηκε μέχρι το λαιμό και τη στραγγάλισε.
Ο ύπουλος δολοφόνος δεν ήταν παρά τα γένια της Σι-σι-Σίλιας, που είχαν αρχίσει να ξαναθεριεύουν.
Αφού πέρασε η επήρεια της κόκας+lsd+ecstacy (ειδικό μιξ του Άντριου που είχε αφήσει στο συρτάρι με τα μποξεράκια, όπου ανύποπτη η Βασιλεία τακτοποίησε τα φρεσκοδιερωμένα CK και την πήραν οι αναθυμιάσεις) και χάθηκε το όραμα του χταποδιού-γενιάδας της Σι-σι-σίλιας, η ταπεινή υπηρέτρια βρέθηκε ξαπλωμένη κι εκείνη σε ένα λευκό, στεγνό δωμάτιο νοσοκομείου, με τον ορό να χάσκει σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από το γκρίζο κεφάλι της. Ανασήκωσε όσο μπορούσε το βαρύ από τα drugs κεφάλι της, κατέβασε τα σκεπάσματα και συνειδητοποίησε ότι…
Κάτι την γαργαλούσε στο πρόσωπο. “Καμιά βλεφαρίδα”, σκέφτηκε, “ωραία να κάνω και μια ευχή. Ή μήπως 3;” σκεπτόμενη μια τηλεταινία που είχε δει πριν από κάποια χρόνια…Ενα μειδίαμα διαφράφτηκε στο πρόσωπό της. “Κουταμάρες..” και άνοιξε τα μάτια. Από πάνω της τα μούσια της Σι-σι Σίλιας την χάιδευαν απαλά. “Βασιλεία, σύνελθε επιτέλους πρέπει να συνεννοηθούμε, το σχέδιο κοντεύει να ναυαγήσει! Αυτός ο καταραμένος διυεθυντής μπέρδεψε τα ονόματα και αντί να πει πως στο νοσοκομείο έφτασε η Σι-ψι-Ψίλια, είπε το δικο μου όνομα. Όλοι πιστεύουν πως είμαι εγώ η βαριά τραυματισμένη και όχι η δίδυμη αδερφή μου. Βασιλεία, μα το Θεό, πώς να παραστήσω τη βαριά τραυματισμένη; Βοήθησέ με να σηκώσω από το κρεβάτι την Σι-ψι-Ψίλια που τον έχει πάρει στα σοβαρά το ρόλο και μου χει στρογγυλοκάτσει!”
Ένα στιβαρό χέρι αρπάζει από τον ώμο την Σι-σι-Σίλια και την απομακρύνει. Η Βασιλεία ανακουφισμένη (close-up ευγνωμοσύνη, υγρά μάτια) βλέπει το όμορφο μα κουρασμένο πρόσωπο του Τζιοβάνι. ΄
Τζιοβάνι (γένια τριών ημερών, ενώ στην προηγούμενη σκηνή ήταν φρεσκοξυρισμένος για το δέιπνο): “Για το Θεό Βασιλεία, μίλα μου, είσαι καλά; Τι σου συμβαίνει κορίτσι μου, για το Θεό!, δεν προλαβαίνω να τρέχω μέσα στο νοσοκομείο από τον έναν στον άλλον!”
Βασιλεία (τρεμάμενη φωνή, αλλά με ψεύτικη βλεφαρίδα και κραγιόν): Κυρ Τζιοβάνι, πέτε μου, πώς είναι ο Άντριου; Θα ορθοποδήσει για να γιορτάσει μαζί μας την Δευτέρα -με τη βοήθεια του μεγαλοδύναμου- την ονομαστική του εορτή; Ε; Ε; Πέτε μου κυρ-Τζιοβάνι, πέτε μου!
“Ο Άντριου θα είναι μια χαρά. Δεν έχει ανάγκη αυτός! Δώστου χαρές και πανηγύρια και ξεχνάει τα πάντα! Αφήνεται στη δίνη του οπτιμισμού και του σπετζοφαγιού και εκτοξεύεται σε πρωτόγνωρες σφαίρες υπαρξιακού gestalt”, ψέλλισε διστακτικά ο Τζιοβάνι, γνωρίζοντας ότι ο Άντριου ήταν στην πραγματικότητα ένα αγοραφοβικό ανθρωποειδές, που είχε σαν χόμπι να μένει κλειδωμένος στο πατάρι και να βαλσαμώνει κατσαρίδες.
Η συμεριφορά αυτή του Άντριου ήταν αποτέλεσμα ενός παιδικού τραύματος: Όταν ήταν τεσσάρων ετών, παραμονές Χριστουγέννων οι γονείς του, απορροφημένοι με τα ψώνια τον έιχαν ξεχάσει στο Mall. Ο μικρός Άντριου κοιμόταν στα παγκάκια του Mall επί 12 μέρες με μοναδική παρέα του τις κατσαρίδες, μέχρι να περάσουν οι γιορτές και να συνειδητοποιήσουν οι δικοί του ότι έλειπε για να πάνε να τον ψάξουν…
στο χαμόγελο ρου παιδιού.Το μόνο πρόβλημα ήταν πως δεν μπορούσαν να δώσουν τα χαρακτηριστικά του παιδιού..ώσπου η Βασιλεία είχε καταφέρει να περιγράψει λεπτομερώς τα ξανθά του μπουκλωτά μαλλιά ώς και τα μπέρμπερι ρουχαλάκια του.Αφότου βρήκαν τον Άντριου,τον έβαλαν τιμωρία στη σοφίτα που είχε τολμήσει να χαθεί! Εκεί στο πατάρι άρχισε να ζωγραφίζει γυναικείες μορφές με τα περριτωματτά του γιατί δεν του αγόραζαν πινέλα..ωσπου έφτασε νύφη στο σπίτι η ΣΙ Σι Σίλια και γεμάτη περιέργεια εξερευνούσε τη βίλα των Ντιρλάδων φτάνοντας ως τη σοφίτα! Φλάς μπάκ και πάλι..ένα μεγάλο αγόρι καθισμένο σε ένα σκαμπό και δίπλα του έργα τέχνης..μια νεαρή κοπέλα δεν μιλάει παρα μόνο κοιτάει,πρώτα το αγόρι μετά τα έργα και μετά πάλι το αγόρι.
-Εσύ τα έφτιαξες όλα αυτά?
-ΜΜΜΜΜμμμνά νακδξδφγφ-
-Πώς σε λένε?Μίλα μου Μίλα μου
Ο ΄Αντριου σηκώθηκε ,αναστέναξε,μούγκρισε και έπεσε πάνω της με λύσσα.Τί ήταν αυτό? Δεν ήξερε,ήταν κάτι ζωώδες,το παιδί έγινε άντρας.
Όσο για τη νύφη? ΤΥΦΛΩΘΗΚΕ απο το σόκ και ακριβώς εννέα μήνες μετά…
…ΚΟΥΦΑΘΗΚΕ κιόλας.
ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!!!!!!!
ahahahah k. me apoteleioses!!
δεν εχω λογια…
δεν αστειευομαι! δεν εχω λογια! τελος! the end! fin!
οχι ! σε κάθε συγγραφικό πόνημα με σκοπό τηλεοπτικό η στραβή και κουφή γίνεται καλά! κοντίνιου σάμπάντι πλίζ!
Θάλαμος νοσοκομείου με δύο κρεβάτια. Στο ένα είναι ξαπλωμένος ο Άντριου και στο άλλο η δίδυμη αδελφή της Σι-σι-Σίλιας, η Αντιλόπη, από το Αντιγόνη-Πηνελόπη. Ο Άντριου εξακολουθεί να βρίσκεται σε πλάνη νομίζοντας ότι δίπλα του βρίσκεται η Σι-σι-Σίλια. Επιπλέον λόγω του ατυχήματος είναι προσωρινά τυφλός.
“Σι-σι είσαι καλά αγάπη μου; Ζεις; Αναπνέεις; Για το Θεό μίλησέ μου! Μην με αφήνεις άλλο στο βόρβορο του σκοταδιού που χύνει το άπλετο φως του στην αραχνιασμένη ψυχή μου”
“Καλά είμαι Αντρίκο. Αν εξαιρέσεις ότι έχω ρήξη σπλήνας, τυμπανισμό και μου λείπουνε δεκατρείς σπόνδυλοι, νιώθω περίφημα. Δεν κατάλαβα όμως πώς έγινε αυτό το τραγικό ατύχημα… (απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο). Μήπως κάποιος είχε κόψει τα φρένα του αυτοκινήτου με ψαλίδι νυχιών;
“Πολύ φοβάμαι Σι-σι ότι εσύ και μόνο εσύ φταις για το ατύχημα αυτό! (ήχος τυμπάνων – αγωνία). Σι-σι αυτό που έπιανες όταν οδηγούσες δεν ήταν ο λεβιές!”
Η συζήτηση διακόπτεται γιατί η πόρτα ανοίγει ξαφνικά και μπαίνει…
…ο γιατρός. Η Σι-Σι παγώνει! αναγνωρίζει πολύ καλά αυτό το πρόσωπο!
Γιατρός: Ναι, Σι-Σι, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ! Αυτός που του κατέστρεψες τη ζωή κλέβοντάς του τον μοναδικό άνθρωπο που αγάπησε! Τότε που ο Τζιοβάνι επιτέλους παραδέχτηκε ότι μόνο ένας άλλος άντρας θα του έδινε αυτό που τόσο είχε ανάγκη! Και αυτός ήμουν Ε Γ Ω ! μέχρι που μπήκες στη ζωή μας Ε Σ Υ ! και τα κατέστρεψες όλα ΔΙΑΒΟΛΕΜΕΝΗ!! τον μπέρδεψες με το μούσι σου και την απαίτησή σου να περιμενετε μέχρι το γάμο για να του δοθείς. Και δεν υποψιάστηκε ποτέ τίποτα, ούτε καν όταν μίλαγες για σχέδια για παιδιά! Και την 1η νύχτα του γάμου, εκείνη την καταραμενη, όταν γλίστρησε το χέρι του ΕΚΕΙ χαμηλά, κατάλαβε την αλήθειακαι φώναξε: Μούσι το μούσι λοιπόν???? Μπορείς να κάνεις παιδιά???
ΕΓΩ ήμουν η παραμορφωμένη φωνή στο τηλέφωνο! ΕΓΩ εκοψα τα καλώδια της κούρσας! ΕΓΩ ειδοποίησα τον Τζιοβάνι να έρθει εδώ! Αλλά και πάλι απέτυχα ανθρωπόμορφο τέρας! Η δίδυμη αδερφή σου τα κατέστρεψε όλα! Αλλά μάντεψε ποια θα είναι η επόμενη κίνησή μου….”
με μια κίνηση ματ θα διεκδικήσω ότι μου ανήκει! τον άνθρωπο Τζιοβάνι, γιατί εγώ, καταραμένη, εγώ, είδα πέρα από τον πλούτο και αγάπησα τα ψυχικά του χαρίσματα. όταν γνωριστήκαμε πριν χρόνια στη τζένοβα της ιταλίας όπου και οι 2 σπουδάζαμε ιατρική, όταν δεν ήμασταν παρά 2 αμούστακα σχεδόν αγόρια, unlike you and your evil twin, τότε ο τζιοβάνι, μαζί με τον όρκο του ιπποκράτη, πήρε κι άλλον έναν όρκο, ορκίστηκε να…
…με κάνει δικό του ενώπιον Θεού και ανθρώπων, αμέσως μόλις ο γάμος μεταξύ ομοφύλων επικυρωθεί από μία τουλάχιστον πολιτεία των ΗΠΑ. Και τώρα, Σι-σι, η ώρα μου ήρθε, η στιγμή να λάμψω στο πλάι του ανδρός που αγαπώ σιωπηρά τα τελευταία 20 χρόνια. Αυτό εδώ…” (υψώνει το χέρι όπου κραδαίνει μια φυλλάδα, στο εξώφυλλο της οποίας ο Πέλτον Προν, ο διάσημος σταρ της αγγλικής ποπ, φορώντας λευκό πέπλο και βαριά σκουλαρίκια ανανεώνει τρισευτυχισμένος τους όρκους του με τον σύζυγό του Μέιβιντ, σε κάποιο παρεκκλήσι του Σαν Φρανσίσκο) “…μου δίνει ο δικαίωμα να σου αρπάξω από τα χέρια αυτό που ήταν από την αρχή δικό μου.”
Κλόους απ στη φάτσα της Σι-σι. Το κάτω χείλος τρεμοπαίζει, το δεξί φρύδι έχει ανασηκωθεί. Ο Τζιοβάνι έχει απαρροφηθεί προσπαθώντας να διαβάσει τη λεζάντα κάτω από τη φωτογραφία του ευτυχούς ζεύγους Πέλτον – Μέιβιντ και κάνει την πάπια σε σχέσή με την υπόσχεση που έδωσε κάποτε στον Όμορφο Λατίνο Γιατρό (αλήθεια πώς τον λένε;).
Ο Όμορφος Λατίνος Γιατρός κάνει ένα βήμα προς τον Τζιοβάνι. Η Σι- σι και η δίδυμή της έχουν εμφανέστατα μείνει μαλάκες. Ο Τζιοβάνι αφήνει την εφημερίδα και κοιτά το πρώην εραστή του. Κάνει ένα βήμα πίσω από την μπουκάλα του ορού, προκειμένου να κρύψει τεχνιέντως το αναφανδόν ερεθισμένο μόριό του. (ε, όχι και μόριο, όχι και μόριο!). Ξαφνικά, εκεί που όλοι έχουμε πειστεί ότι οι μισοί ΄παρόντες στο δωμάτιο θα αρχίσουν τα γλωσσόφιλα και οι άλλοι μισοί τις ενέσεις μορφίνης, το τηλέωνο χτυπάει…
..μια ταραγμένη φωνή ακούγεται στο ακουστικό. Είναι Είναι ο γηραιός κηπουρός του Πέϊτον Πλέις, χρόνια ερωτευμένος με τον τότε αμούστακο Λατίνο Γιατρό. Δεν θα σ’αφήσω στα νύχια του Τζιοβάνι, οχι, ποτέ! Καλύτερα να με ξεσκίσει η αρκούδα του Ξανθόπουλου παρά αυτό! Τόσα χρόνια γυάλιζα και χτένιζα την περούκα μου, περίμενα ατέλειωτα βράδυα για να σε σφίξω στην αγκαλιά μου Τζιοβάνι και ήρθε η ώρα να δικαιωθώ….
… και το σηκώνει ο Τζιοβάνι. Από την άλλη άκρη ακούγεται η φωνή της Πάμελας, της σέξι ξανθιάς με τα υπερμεγέθη στήθη που είναι ρεσεψιονίστ στην κλινική:
- Ναι, τον κύριο Ντίρλα θα ήθελα…
- Είμαστε δύο Ντίρλες εδώ. Ποιον από τους δύο θέλετε, για το Θεό; Το θύμα του ατυχήματος ή εμένα, τον εκθαμβωτικά όμορφο μπαϊσέξουαλ αδεφό του;
- Δεν ξέρω, όποιον οδηγεί μια Πόρσε με πινακίδες “SEXY JD”. Έχει έρθει ο γερανός της τροχαίας και την μαζεύουν, γιατί ήταν παρκαρισμένη πάνω σε ένα φρεάτιο του ΟΤΕ και δεν μπορούσε να βγει ο εργάτης που ήταν μέσα και έφτιαχνε τα καλώδια! Ξέρετε, μας είχε κοπεί το DSL, γι’ αυτό…
Ο Τζιοβάνι δεν την άφησε να ολοκληρώσει. Έκλεισε με βία το τηλέφωνο και γύρισε προς στους υπόλοιπους. Το παγωμένο βλέμμα του πλανήθηκε στο δωμάτιο… Τελικά μίλησε:
- Πρέπει να φύγω, συνέβη κάτι τρομέρο…
(Φακ, μέχρι να το γράψω με πρόλαβε άλλος…)
το δικό σου είναι καλύτερο Τεμπελόσκυλο…ας το συνεχίσουμε από εκει¨)
Δεν μπορώ να δω παρά μόνον τα τρία τελευταία κομμεντς τι να κάνω;;;;
solved
(μέσω άιφον)
“Δεν έχεις να πας πουθενά Τζιοβάνι Ντίρλα!!” Μια βροντώδης φωνή ακούστηκε και όλοι γύρισαν προς την πόρτα. Την έφραζε με το δέμας της, σαν άλλη Ντόρα Μπακογιάννη, η Τζούλια Ματσέγκο ντυμένη γιατρός!!
“Εσύ εδώ; Γιατρός; Πώς είναι δυνατόν;” αναφώνησαν όλοι μαζί, οι δύο δίδυμες, ο Τζιοβάνι, ο Αντριου και ένας πορνόγερος που ψυχορραγούσε στο τρίτο κρεββάτι του θαλάμου.
“ΧΑΧΑΧΑ! Μα το πιό εύκολο πράγμα σε αυτή τη χώρα είναι να γίνει κανείς γιατρός. Εκμεταλλεύτηκα την εμπειρία μου στα αφροδίσια νοσήματα και την επούλωση τραυμάτων από σφαίρες με καπνό και ουίσκι και να’μαι!”
Όλοι μοιάζουν τρομοκρατημένοι από την παρουσία της Τζούλιας περισσότερο από όλους όμως…
η καθαρίστρια, μια σαφρακιασμένη μαυριδερή δούλα που δεν είναι αυτό που φαίνεται, γιατί απλούστατα είναι μεταμφιεμένη! Κάτω από την στολή καθαρίστριας κρύβεται ο απεσταλμένος του Τιλα Ζεμπιλα, αιώνου εχρού των Ντιρλέων, ζωσμένος με εκρηκτικά. Ξαφνικά στέκεται μπροστά τους, πετάει την στολή καθαρίστριας και τους λέει:
“Νομίζατε ότι θα μπορούσατε να ξεφύγετε από την οργή του Ζέμπιλα, αχαχαχα, είσαστε πολύ γελασμένοι! Καιρό έψαχνα την ευκαιρία να σας πετύχω όλους μαζί, κι εσένα πορνόγερε του τρίτου κρεβατιού, δεν έχω ξεχάσει το χρέος που μου έχεις από τότε που παίζαμε μπαρμπούτι στις αλάνες. εσύ κατέντησες να ψοφολογάς, σε ράντζο σε αυτό το θάλαμο νοσοκομείου κι εγώ έγινα ο Τίλας Ζέμπιλας, ένας τζέι αρ των ζήροουζ. Το μίσος μου για τη ζωή, οφείλεται στην οικογένεια Ντίρλα, και τώρα θα πάρω το αίμα μου πίσω, αφού παραλίγο να με οδηγήσετε στην καταστροφή βάζοντας….
ωχ λάθος, τώρα είδα ότι αυτός ήταν απεσταλμένος και όχι ο Ζέμπιλας αυτοπροσώπως,
χααχχαχαχααχ
Καλέ, σιγά, δεν πειράζει. Αυτοπροσώπως είναι πιό ωραίο το ντελίβερι καταστροφής και ολέθρου!
Εύγε!
Μέχρι να γυρίσω το βράδυ μην τυχόν και σκοτώσετε τους Ντριλαίους και την παρέα τους, γιατί θα τους γυρίσω πίσω από τον τάφο με σούπερ έξτρα φλας μπακ!
(σήμερα όλο απειλές είμαι, τι έχω πάθει;;)
Πίσω στη βίλα των Ντιρλάδων(πλάνο από 5 βίλες της Εκάλης και 1 της Μυκόνου ενωμένες όλες σε ένα κολάζ)…η υπηρέτριες είναι στο πλυσταριό-κουζίνα-χώρο που κοιμούνται και κάνουν δουλειές.
Η ξανθιά Λίτσα σιδερώνει ενώ η Βαγγελίτσα καθαρίζει πατάτες.
Λ-δεν ξέρω τί λές εσύ Βαγγελίτσα αλλά εγώ δεν μπορώ να τους πώ πως είμαι έγγυος από τον 16χρονο καθυστερημένο γιό τους τώρα που είναι όλοι στο νοσοκομείο.
Β- καταλαβαινω πως δεν μπορεις να τους το πεις οτι εισαι εγγυος απο τον 16χρονο καθυστερημενο γιο τους τωρα που ειναι στο νοσοκομειο! αλλα πρεπει γιατι σε αυριο που μπαινεις στο μηνα να γεννησεις θα πρηστεις και αλλο και δεν θα πιστευουν οτι απλα τρως πολυ!
Λ-μα τρωω πολυ αυτο δεν ειναι ψεμα!αλλου κρυβεται το ψεμα!
Β-τι εννοεις αλλου κρυβεται το ψεμα?
Η Λιτσα χαμηλωνει το κεφαλι και δακρυζει
Β-Μιλα Λιτσα.μιλα μη με τρομαζεις!για ονομα της παναγιας της σουμελας μη με κρατας σε αγωνία.
Λ-να ξερεις..
Η Βαγγελιτσα βαζει τα χερια γυρω απο τους ωμους της Λιτσας και την τρανταζει..η Λιτσα αποδεσμευεται κανει μια στροφη και μπαινει μπροστα απο την Βαγγελιτσα (κερδιζει το πλανο αν-φας) και βουρκωμενη κανει να ανοιξει το στομα της να μιλησει
Λ-άκου Βαγγελιτσα αυτό που θα σου πω έχει να κάνει με εναν Ζεμπιλα και την γυναικα του την Τζουλια Ματσεγκο.Η Τζουλια Ματσεγκο ειναι μάνα μου!Και θελει να εκδικηθει τον Ντιρλα και με εβαλε να πλαγιασω με αυτο το σιχαμενο το σπαστικο!!Αυτός όμως…
Β-ναι?? αχ η καρδια μου..τι ακουω η πονεμενη και τιμια δουλα?(μπαινει μπροστα και κλεβει πλανο)
Λ-αυτός όμως δεν μπορουσε να με κάνει γυναικα και ετσι το παιδι αναγκαστηκα να το κανω με καποιον αλλον για να σταματησει να με πιεζει η μανα μου
Β-τινος ειναι το παιδι?τινος ειναι αυτο το αθωο πλασμα που κουβαλας στα σπλαχνα σου?αυτο το αγγελουδι που η ζωη του μπερδευεται πριν προλαβει να κλαψει?Ποια Παναγια,ποιος θεος,ποιος ψυχολογος θα το αντιμετωπισουν οταν θα μεγαλωσει και θα ζηταει απαντησεις? Ποιος ειναι ο πατερας αυτου του παιδιου Λιτσα? Να! Φερε το ντελικατο χερι σου που τρεμει και βαλτο σε αυτην την εικονα του αγιου φελεσκουρα και πες την αληθεια διαβολε!
-ο πατερας ειναι(τιρι τιρι τιρι μουσικη)…
…η σκηνή αλλάζει. βρισκόμαστε σε ένα ημιφωτισμένο νεουορκέζικο στούντιο παπακαλιάτικης τεχνοτροπίας. Ένας τύπος που μοιάζει με τον παπακαλιάτη (μπορεί να είναι κιόλας) χτυπάει με λύσσα τα πλήκτρα μιας γραφομηχανής, ενώ από το παράθυρο διακρίνεται η γραμμή από τις στέγες του παρισιού (αυτή η αντίθεση μπερδεύει τον τηλεθεατή ο οποίος δεν καταλαβαίνει ακριβώς σε ποιά πόλη βρίσκεται, ωστόσο γουστάρει τρελό κοσμοπολίτικο φλερ). Ο άντρας δεν είναι άλλος από τον Στέφανο Μάρδα, τον κουλτουριάρη σκηνοθέτη-σεναριογράφο-ηθοποιό-μοντέλο και ανιψιό των Ντιρλάδων. Ο Στέφανος Μάρδας ζει σε ένα νεουορκέζικο διαμέρισμα στο Παρίσι με θέα το Δούναβη, συγγράφει ψαγμένα φιλμ νουάρ, καπνίζει στριφτά που όμως δεν κιτρινίζουν τα δάχτυλά του, μυρίζει φαρενάιτ και έχει πάντα αλλά πάντα λέμε μουσάκι τριών ημερών. Επίσης είναι αυτός που πήδηξε την υπηρέτρια Λίτσα. Η υπηρέτρια Λίτσα τώρα είναι έγγυος. Ο Στέφανος Μάρδας αυτό δεν το ξέρει. Ακόμα.
Η ώρα είναι δύο τα ξημερώματα. Ο Στέφανος Μάρδας βρίσκεται στο ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο. Η πανσέληνος του Αυγούστου φωτίζει το αυλακωμένο πρόσωπό του.Οι καμμένοι part time χασικλήδες που αποκοιμήθηκαν από τα πολλά μπουμπλεκάλ που μπούκωσαν για να χαρούν το ηλιοβασίλεμα λίγες ώρες πριν δεν του αποσπούν την προσοχή, ούτε το ραμολιμέντο-δράκος-επιδειξίας με την καμπαρντίνα που ψάχνει ζευγαράκια για να τρομάξει. Ξαφνικά ακούγεται ένα πολύ δυνατό στρίγγλισμα από φρένα αυτοκινήτου και τα ουρλιαχτά του συναγερμού από την χειροποίητη Μπέντλει της Σι-Σι-Σίλια Ντίρλα. Ο Στέφανος Μάρδας σηκώνεται τινάζοντας την ατίθαση αλογοουρά του και ρίχνει μια ματιά στο δερματόδετο βιβλίο ‘Everything That Rises Must Converge’ της Φλάνερι Ο Κόνορ που κουβαλά μαζί του. ‘Ενα σαρδόνιο χαμόγελο διαγράφεται στα χείλη του την ώρα που οι κρουνοί του ουρανού ανοίγουν σε μια βιβλική σκηνή που μόνο ο Βίκτορ Ματσούρ λείπει. Ο Στέφανος Μάρδας πηγαίνει στη στήλη του Λόρδου Μπάιρον στο ναό και γράφει με μολύβι 2Β:’Με ανάγκασαν να το κάνω’. Είναι μόνο η αρχή στο μονοπάτι της οργής που πρέπει να διαβεί για να εκδικηθεί το Ντιρλέικο για την κόλαση που έζησε εξαιτίας τους όλα αυτά τα χρόνια. Cue στην γκαστρωμένη δουλάρα Λίτσα η οποία ξυπνάει καταιδρωμένη από τον εφιάλτη που έβλεπε και με τρεμάμενο διπλοσάγονο αναφωνεί ξέπνοα ‘δε…δε μπορεί…δε μπορεί να είσαι ζωντανός…αφού…’.Η Λίτσα ρίχνει μια ματιά στο ταβάνι όπου βλέμει με τρόμο γραμμένη με τέμπερα τη φράση ‘είσαι η επόμενη’. Λιποθυμά και όταν ξυπνά βρίσκεται…
σε ένα έδρανο της Βουλής. Ομιλήτρια η Λούκα Κατσέλη. Κοντινό στο γεμάτο αγωνία πρόσωπο της Λίτσας. Παίζει νευρικά με τις σημειώσεις της. Όλα τα προηγούμενα ήταν φλας-μπακ. Τώρα η Λίτσα είναι βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και θα παλέψει με νύχια και με δόντια να κρατήσει κρυφό το παρελθόν της. Μπορεί να διατηρεί κρυφή σχέση με υψηλόβαθμο στέλεχος της κυβέρνησης αλλά ούτε εκείνος δεν ξέρει το αμαρτωλό παρελθόν της. Ήταν μόνο 17 χρονών όταν γέννησε το παιδί του Μάρδα. 22 χρόνια αργότερα, η Λούκα Κατσέλη βγάζει τα σώψυχα της και η Λίτσα την κοιτά αφηρημένη, ενώ παράλληλα αναπολεί τη μπούκλα του Στέφανου Μάρδα. Ποτέ δεν τον ξεπέρασε και θα τον αγαπά για πάντα. Ένα χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπό της ενώ ο θεατής βλέπει το πρόσωπο του Μάρδα σε νεάρή ηλικία σαν αιθαλομίχλη πάνω αριστερά από το κεφάλι της Λίτσας. Ξαφνικά βγαίνει από την ονείρωξη, κάτι δονείται, α της ήρθε μήνυμα στο κινητό,΄κοιτά έντρομη το iphone και τι να δει…
…στην αγκαλιά του Στέφανου Μάρδα (πρόκειται για φλασμπακ). Η Λίτσα είναι άπειρα κιλά ελαφρύτερη, τα μαλλιά της είναι σαφώς πιο περιποιημένα – τέλος πάντων λουσμένα – και τα μάτια της λάμπουν από τη λάμψη του πάθους. Το ζευγάρι βρίσκεται στο κρεβάτι (ΝΑΙ, ΝΑΙ!ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΡΑΦΩ ΕΓΩ!). Η Λίτσα φοράει μόνο ένα σεντόνι, ο Στέφανος Μάρδας φορά ακόμα το μαύρο Κάλβιν Κλάιν του, μέσα από το οποίο διαγράφεται η περήφανη στύση του, υπόσχόμενη μια βραδιά πραγματικά απίθανη. Η Λίτσα σφίγγει το σεντόνι γύρω από το στήθος της και τον κοιτά δειλά στα μάτια. Εκείνος ανακάθεται στο κρεβάτι δίπλα της και της ψιθυρίζει.
- Δεν καταλαβαίνεις, λοιπόν, πόσο σε θέλω; Πόσο θέλω να σου κάνω γλυκό έρωτα, με έναν τρόπο που μόνο λίγοι άντρες το μπορούν;
- Ναι, Στέφανε, το ξέρω πιά ότι με θές. Είχα αρχίσει να το υποψιάζομαι εκείνα τα Κυριακάτικα μεσημέρια που οι θείοι σου πήγαιναν για ύπνο μετά το φαγητό κι εσύ, αντί να βγεις να παίξεις κροκέ με τις ξαδέρφες σου ερχόσουν στην κουζίνα, τραβούσες ένα σκαμπό και καθόσουν δίπλα μου.
- Σου απήγγειλα τους στίχους μου όσο εσύ γυάλιζες τα ασημένια κουταλάκια από την προίκα της Σί-σι…
- Ναι, Στέφανε, το έκανες αυτό. Έτσι με έκανες να σε αγαπήσω.
Ο Στέφανος Μάρδας την πλησιάζει λίγο ακόμα.
- Όμως, Λίτσα, δεν είμαστε πια μέσα σε εκείνη την κουζίνα.Είμαστε πάνω σε αυτό το κρεβάτι, εγώ κι εσύ…
- Ω, Στέφανε, σταμάτα, σταμάτα…. (σφίγγει το σεντόνι πιο πολύ, κρύβει το πρόσωπο στις παλάμες, οι ώμοι αρχίζουν να τρέμουν).
- Γίνε δική μου, Λίτσα. Άσε με να μπω μέσα σου, στην ψυχή σου, στο κορμί σου, στο μυαλό. Άσε με να μυηθώ στα μυστικά σου.
Η Λίτσα σηκώνει τώρα το κεφάλι και τον κοιτά έντρομη.
- Μυστικά; αναφωνεί. Εγώ δεν έχω μυστικά! Για ποιό πράγμα μου μιλάς;;
Η μουσική γίνεται έντονη. Κοντινό πλάνο στο τρεμάμενο κάτω χείλος της Λίτσας, ύστερα στα πλημμυρισμένα από το πάθος μάτια του Στέφανου Μάρδα και επιστροφή στη Λίτσα αφού η κάμερα περάσει φευγαλέα μια γρήγορη πάνω από την περήφανη στύση του.
- Λίτσα;
- Στέφανε;
- Να πάρει ο διάολος, σε θέλω όπως δεν θέλησα ποτέ μου θηλυκό. (ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΗΧΗΣΗ). Όμως να μη με λένε Στέφανο Μάρδα αν εσύ δεν μου κρύβεις κάτι!
Ούπς, Μαριάννε μου. Ταυτόχρονο πόστινγκ. Περχάπς έπειδή τα μεγάλα μυαλά θινκ αλάικ;
i guess so! συνεχίστε από όπου θέλετε, τη βρίσκω έτσι κι αλλιώς, μα την παναγία σουμελά!!
άσε συνεχίζω εγώ.
“Όχι Στέφανε, τίποτα δεν σου κρύβω”, ψέλλισε η Λίτσα, με κομμένη την ανάσα. “Το μόνο που θέλω είναι να σου παραδοθώ, κάνε με λοιπόν δική σου απόψε, αυτή τη βραδιά που είναι λες και φτιάχτηκε για εμάς!”
Ο Στέφανος την αρπάζει βίαια, κοντινό στην ετικέτα του σεντονιού, πειραϊκή πατραιϊκή και γρήγορη επιστροφή στο παθιασμένο ζεύγος. η Λίτσα είναι ανάσκελα με τα πόδια τσατάλα, ο Στέφανος τραβάει το σεντόνι και την κάνει δική του (RATED-R)
Ο Στέφανος ξυπνάει φανερά εξουσθενωμένος από μια λυτρωτική βραδιά καυτού έρωτα. Με το αριστερο του χέρι πιάνει τα τσιγάρα, με το δεξί πάει να αγκαλίασει την Λίτσα. Η Λίτσα όμως λείπει. Στη θέση της υπάρχει ένα κόκκινο δέμα. Ο Στέφανος το ανοιγει.Κοιτάει μέσα. Γουρλώνει τα μάτια του «Ωωω θεε μου!»…
Μέσα στο κουτί βρίσκεται ένα στυλό Parker, ένας αγκαλίτσας-μελισσάκι κι ένα γιο-γιό. Μαζί ένα σημείωμα γραμμένο με κάτι κολυβογράμματα πάνω σε ένα ημιδιαφανές χαρτί, μάλλον κάποιο κομμάτι λαδόκολλα. Το σημείωμα γράφει “Στέφαναι, σε εφκαριστώ για την αγάπη σου, αλλά δεν μπορώ να συνεχύσω να έχω σκέση μαζί σου. Ειμάστενε 2 διαφορετικοί κόσμοι. Σου χαρίζω ένα στηλό για να γράφεις και να γίνεις μεγάλος συγκραφέας, τον αγκα-Λίτσα μου για να σου θυμίζει εμένα κι ένα γιω-γιώ. Κάθε φορά που θα το πέζεις, θα φωτίζει και θα διώχνει το σκοτάδι της ζωής σου.”
Ο Στέφανος αρπάζει αμέσως το τηλέφωνο και…
…παραγγέλνει μια πίτσα με μπόλικο σουτζούκι και κρεμμύδι. “Πρέπει να διώξω τα κακά πνεύματα” σκέφτεται και μασουλάει ένα κεφάλι σκόρδο για προθέρμανση. Η πίτσα αργεί να έρθει και ο Στέφανος αποφασίζει να πάρει τη μοίρα στα χέρια του. Ξαναπιάνει το τηλέφωνο και τηλεφωνεί στη μαμά του. “Μαμά, με ξαναπρόδωσαν” της λέει με λυγμούς ενώ λιποθυμάει ένας κάμεραμαν από την μπόχα.
Aκουγεται η φωνη της μαμας του απ’το τηλεφωνο
-Με αυτες τις παλιοσουρτουκες που γυριζεις ειναι φυσικο να προδιδεσαι εσυ ενας Στεφανος Μαρδας γιος μιας Ντιρλαίας!
-Μητερα σε παρακαλω,δεν σου επιτρεπω.Προκειται για ενα κοριτσι φτωχο αλλα τιμιο!
-Και ποιος μιλησε για τιμιοτητα? νομιζεις με τιμιοτητα παριστανεις εσυ τον καλλιτεχνη? Αν ηξερες τι οικονομικα συμφεροντα παιζονται στις πλατες σου δεν θα μιλουσες για τιμιοτητα! Στο ονομα σου αγορι μου πηγαινοερχονται καραβια γεματα δηλητηριο για νεους ανθρωπους.Εισαι ενας μεγαλεμπορας ναρκωτικων!
(στο προσωπο του Στεφανου σχηματιζονατι ρυτιδες και μια υποψια γκριζαρισματος,με τρεμαμενη φωνη λεει)-
-Μμμανα! Τι μου λες? Εγω μεγαλεμπορας ναρκωτικων?
-Ναι εσυ μεγαλομπαρας ναρκωτικων!
-Εγω ο Στεφανος Μαρδας ο καλλιτεχνης?
-Εσυ γιε μου Στεφανε και για να μην πολυλογω μαθε οτι τα 49 καραβια που ειναι στο ονομα σου μεταφερουν μηνιαιως τονους κοκαινης απο την Κολομβια. Υστερα οι εργατες του οικονικου μας εργοσατσιου τα μοιραζουν σε καθηγητες και ιδιοκτητες φροντιστηριων.Υστερα αυτοι τα πουλουν στους μαθητες..παντα αφηνουμε και λιγο εμπρευμα για τα ωυχτερινα μαγαζια. Ειναι μια καλοκουρδισμενη αυτοκρατορια Στεφανε. Δεν εισαι περηφανος για τη μανουλα??
-Σε μισω !Εγωιστρια γυναικα! Σε μισω οπως μισω το χαλαζι που πεφτει πανω στα λουλουδια των αγρων και τα καταστρεφει! Σε μισω οπως τον ηλιο που υπερθερμαινει τον πλανητη! Σε μισω! σε μισω σε μισω!
Ο στεφανος κλεινει το τηλεφωνο και το πεταει στον τοιχο αρχιζει και γκρεμιζει ολο το σπιτι και βαφει τις κουρτινες στο χρωμα που μισουσε.
Σαν διαολεμενη συμπτωση η πορτα του γκρεμιστηκε και εισεβαλλε μεσα η αστυνομια.
- “Ψηλα τα χερια ρεμαλι” φωναξε ο αστυνομος Μοσχάρης(!) και διεταξε να τον μπαγλαρωσουν και να τον πανε στη στενη για να φτυσει το γαλα της μανας του της πουτανας!
o αστυνόμος Μοσχάρης βρίσκεται στο περιπολικο. σηκώνει το κινητο και πληκρολογεί έναν αριθμο.
“Ελα… είσαι καλα? Ξέρεις σε σκεφτόμουνα από τότε που σε πέταξα πάνω στη μπάρα εκείνου του τρισάθλιου μπαρ, για να σε γλιτώσω από τον παρανοϊκό «Τρισευλογημένο». Θα ήθελα να σε δω…”
*sex and the tv spin off*
Επαναφορά στη σκηνή του νοσοκομείου.
“Ψηλά τα χέρια Τίλα!”
Ο πορνόγερος από το τρίτο κρεββάτι παραλληρεί:
“Τσίλα; Είναι εδώ η Τσίλα;; Πού΄σαι μανάρα μου; Εσύ θα μου τα φας!”
Τζούλια Ματσέγκο: “Σκάσε βρε μαλάκα κι εσύ μη σου χώσω καμιά ένεση στο ρουθούνι!”
Στην πόρτα δεν είναι άλλος από τον αστυνόμο Χάρη Μοσχάρη που κρατά ένα οπλοπολυβόλο στην πλάτη του Τίλα Ζεμπίλα.
Αντιλόπη: “Για το Θεό, είναι ζωσμένος με εκρηκτικά!”
Μοσχάρης “Αϊ μαρή. Δεμπανα΄χει και έρπητα ζωστήρα. Θα τον τουλουμιάσω τον κερατά ώσπου να πει κύμινο. Αυτό το ανθρωπόμορφο τέρας, αυτό το σκουλήκι ευθύνεται για…
χαχαχα μαζί γράφαμε!
χοχοχο(μερυ κρίστμας) χαίρομαι που ο αστυνόμος Μοσχάρης κίνησε τους μοχλούς της ιστορίας στο πί και φί! που να σας πώ για τον διοικητή Δερβέναγα που είναι θείος της Λίτσας και αδελφός της Τζούλια Ματσέγκο!
Ο αστυνόμος Χάρης Μοσχάρης έχει παρκάρει στην άκρη τη Μάστανγκ του 66 που οδηγεί και μασουλάει ένα γευστικό jelly doughnut. Σε λίγο πρέπει να πάει downtown για να ανακρίνει τον μεγαλοκαρχαρία Στέφανο Μάρδα. Τον ίδιο άνθρωπο που πριν 25 χρόνια του είχε φάει την τότε συνοικιακή τσουλάρα και νυν ετοιμόγεννη πλύστρα Λίτσα. Θυμάται τη σκηνή όταν τους είχε πιάσει επ’άυτοφώρο να ρεύονται και να χασκογελάνε αγκαλιασμένοι στον εξώστη των Lebel. Θυμάται το δάκρυ που κύλησε στο τουμπανιασμένο από το Ρο Ακιουτάν για την ακμή μάγουλό του και σφίγγει τη γροθιά του. Καθώς παρκάρει με τη μούρη και χωρίς μανούβρα έξω από το FBI Γαλατσίου χτυπάει ο βομβητής του:
-Παρακαλώ;
- O αστυνόμος Χάρης Μοσχάρης;
-Μάλιστα.
-Εδώ ο υπαστυνόμος Σωτήρης Μπατίρης. Δυστυχώς έχω μερικά τρομερά νέα…
(συνέχεια από Ιφιμέδεια)
…την έξαρση του φαινομένου της τοξοπλάσμωσης. Εγώ όμως ο Μοσχάρης θα αποκαλύψω το φιάσκο με τα ψεύτικα αντιπαρασιτικά που διοχέτευε στην αγορά ο Τίλας Ζεμπίλας, μετά θα γίνω πλούσιος με τη γυμνή φωτογράφιση που θα κάνω στo “Μόσχοι και σύγχρονο design” κι έπειτα θα κλεφτώ με τη Σι-σί-λια. Για την ακρίβεια θα μπλεχτώ, γιατί η τρίχα της Σι-σί-λιας είναι μακρύτερη κι από τη δική μου. Αχ, αυτή η γυναίκα με έχει ξετρελάνει… Εμένα τον Μοσχάρη που κάποτε πήγαινα μόνο με προβατίνες…
(ουπς)
*flash back* (κατάλληλο μόνο για ενήλικες) Ο Χάρης Μοσχάρης θυμάται στιγμές απράμιλλου ερωτισμού στη στάνη της θείας του – Λεμονιάς Μοσχάρη – με την αγαπημένη του προβατίνα όταν ξαφνικά *μουσική θρίλερ* ένα μηχανάκι με ένα τύπο που φοράει μίνι κόκκινη φούστα, λευκό μπουστάκι και λευκή γόβα στιλετο σταματάει δίπλα του, βγάζει ένα κομψό χρυσό 38άρι και του φυτεύει μια σφαίρα ανάμεσα στα μάτια…
Ποιός σκότωσε τον Χάρη Μοσχάρη;;;
(Τζέί Αρ eat his dust!)
μαλλον δεν σκοτωσανε τον Μοσχαρη αλλα την προβατινα που λεγοταν “Τσόλυ”…ολα καλα πανε και πλακα εχουμε αλλα εκτος απο τις συγγενειες εχουμε μπερδεψει φοβερα τις ηλικιες!! Αλλα γουατ δα φακ? οσο χρονων νιωθουν ειναι οι πρωταγωνιστες μας!
Αν … υποψιαστώ ότι με … κοροϊδεύετε , θα … πεθάαααανω …