Ο Αδύναμος Κρίκος κατάφερε να παράγει feelgoodness χωρίς να ακολουθεί τις πατροπαράδοτες ελληνικές συνταγές που θέλουν τον παρουσιαστή χάρτινο, αδιάφορο ή ηλίθιο και πάνω απ’ όλα φιλικό με τους παίχτες, την ατμόσφαιρα πολύχρωμη, κιτσάτη και πλέξιγκλας friendly, τις ερωτήσεις εκνευριστικά εύκολες ή το ακριβώς αντίθετο, τους παίχτες υπερβολικά άνετους με το γεγονός της έκθεσής τους on national tv, το gameplay βαρετό, άνευρο και κατανοητό στις ευπαθείς ομάδες (απαίδευτοι / καθυστερημένοι / γριές / κωλοπαίδια) και τις ατάκες ενοχλητικά λαϊκές και ανέμπνευστες. Η Έλενα Ακρίτα δημιούργησε την πρώτη (και τελευταία) cold hearted biatch περσόνα παρουσιάστριας, μια αγέλαστη και αυταρχική αφέντρα που δεν δίνει δεκάρα για την τύχη των παιχτών, εκνευρίζεται με την ασχετοσύνη τους και κατά βάθος θέλει το κακό τους. Αληθινό σασπένς, σφιχτοδεμένη σκηνοθεσία, υποβλητική μουσική και ταυτόχρονα ίσως το τελευταίο πραγματικά αστείο σπουφ στην καριέρα του Μητσικώστα. Παρόλη την επιτυχία του, δεν συνεχίστηκε για 3η χρονιά.
Tweetρον-μος
Respect για την αναφορά στον Μητσικώστα. Ποιος ξεχνάει το “Μαύρε τον πούλο” -”μα γιατί;” -”Είσαι πολύ μαύρος”. Ή αντίστοιχα χοντρέ τον πούλο!
xAXAxa ναι! “μαύρε ντομπούλο”
δε συμφωνω μαζί σας, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμα σας να λετε απύθμενες μαλακίες- που είπε και ο Ζαρατούστρα.
για να σοβαρευτούμε, πιο πολύ διασκέδαζα με τον Μητσικώστα, παρά με το ορίτζιναλ, αλλά περί ορέξεως σπακανόπιτα
ακούω αντιπρόταση
οκ, θα είμαι ειλικρινής:
Δεν έχω.
typical
χαχαχαχαχαχαχαχα
ρουκ-ζουκ. τα 80s δεν πεθαινουν στα 90′s.
(και η μιλιαρεση ηταν αληθινη ξινη, δεν το επαιζε..)
λοιπόν τώρα που το ξανασκέφτομαι έστω και εν τάχει, πιστεύω ότι θα έβαζα την Ελληνοφρένεια καλύτερη εκπομπή των ’00ς.
τρομερά κοφτερό χιούμορ, αιρετική ματιά, μούτζα στο συντονισμένο γλείψιμο/πανικό/οσφυοκαμψία ΟΛΩΝ των υπολοιπων ΜΜΕ, κράξιμο στο ίδιο τους το κανάλι, ωραίες μουσικές, what’s not to like?
ο τσολιάς έχει όντως ψιλοξεχειλώσει, αλλά η αφετηρία του (ο έλληνας κάφρος που θα βγει οργίλος να πανηγυρίσει με άναρθρες κραυγές ΤΟ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ) είναι αρκετή για να συγχωρεθεί και αυτό.
ασχετο:
ΤΙ ΠΑΤΟΣ είναι αυτη η ξανθιά στο Μίλα μου Βρώμικα?!
ευχαριστώ.
Εγώ ψηφίζω “Love Bites”!
Εξαιρετικη η Ελενα ως στριγγλονι,
αλλα οχι και δημιουργησε.
Aλλα, οκ, ας το δεχθω με τον ορο οτι η Ann Robinson μεγαλουργησε!:P
+1
Αγαπω Ελενα (ακομη και στα…. δεν γινεται να κανιβαλλισουμε και τα Μυστικα καμια φορα?? Please? pretty plz? with sugar on top?)
Μια χαρά δε λέω, αλλά στο 2ο Κύκλο είχε ξεκινήσει ήδη να κάνει κοιλιά και να χάνει το ενδιαφέρον του -δεν εξεπλάγην που δεν ακολούθησε 3ος!
αν και (τότε) γαυράκι (εγώ), είχα ακούσει κορυφαίο σχόλιό της μεταξύ των “κάποιος δεν ιδρώνει τη φανέλα” κλπ το οποίο ήταν: “Κάποιος μιμείται το Τζιοβάννι και βγαίνει στο γήπεδο για να λιαστεί”! Ω, Θε μου, τι στιγμές έχουμε ζήσει…
Σαχλαμάρα…