Όταν ξαφνικά εμφανίστηκε ο χαρακτήρας του Γιάννη στους  Απαράδεκτους, στη χώρα μας συνέβη οτι και στις Η.Π.Α. με τους αραπάδες Αφροαμερικανούς. Δεν υπήρχε στο εξής σειρά χωρίς γκεϊ περσόνα, όλες οι επιχειρήσεις απο πολυεθνικές μέχρι ψιλικατζίδικα προσέλαβαν τουλάχιστον έναν/μια  γκεϊ υπάλληλο και κάθε υγιής οικογένεια όφειλε να έχει ένα ομοφυλόφιλο μέλος. Όλο αυτό το hype βέβαια μονό καλό δεν έκανε, καθώς γινόταν μέσα απο πρίσμα εξευτελισμού. Εδώ και κάποια χρόνια  τους παίρνουν στα πιο σοβαρά. Εγώ γιατι σοβαρεύτηκα;

Η/ο τρανσέξουαλ χαρακτήρας εμφανιστηκε για πρώτη και τελευταία φορά μέχρι στιγμής στο Κάπου Σε Ξέρω .  Και δε μιλάμε για πέρασμα δέκα δευτερολέπτων σε σκηνή μπουρδελότσαρκας σε κάποιο επεισόδιο , αλλά για πρωταγωνιστικό ρόλο. Για αυτό και μόνο το λόγο η σειρά μπήκε στις καλύτερες. Άλλωστε το πολυ να τη παρακολούθησα συνολικά ένα τέταρτο, όλη τη διάρκεια ζωής της δηλαδή. Αυτό το τέταρτο όμως ήταν αρκετό για να καταλάβω δυο-τρία πράγματα…

 Πως η Καίτη Κωνσταντίνου έπειθε, κυρίως εμφανισιακά, στο ρόλο του εγχειρισμένου. Ίσως αν  το γύριζαν φέτος να διάλεγαν τη Ραμόνα απο τις μόντελες. Κάποιος Νίκος Σταυρακούδης που έπαιζε τον εραστή της tranny, επίσης έπειθε. Επικίνδυνα πολύ μάλιστα.    Η Καβογιάννη ήταν η κλασσική Καβογιάννη.  Tην κόρη της προαναφερθείσας υποδύονταν ένα ανθρωποειδές, γένους θηλυκού  (μάλλον), που συνέχισε την καριέρα του σε ελεύθερη πτώση με περάσματα από το Ελλάς το Μεγαλείο σου και τα Σκερτσάκια.

Καλή η πρωτοτυπία αλλά τρανσέξουαλ hype σε αυτή τη περίπτωση δεν είχαμε. Δε θα ήταν όμως τουλάχιστον ενδιαφέρον να κατουράς στις τουαλέτες της δουλειάς σου δίπλα σε μια δίμετρη ξανθιά συνάδελφο σου με αρχίδια, μεγαλύτερα στήθη και λιγότερες τρίχες απο τη γυναίκα σου και μεγαλύτερο Τζόνσον απο εσένα; Σκατά, μόλις μου δημιούργησα σενάριο για βραδυνό εφιάλτη.