Η σειρά αποτέλεσε περίτρανη απόδειξη πως όταν ο Πέτρος Φιλιππίδης παίζει σε σειρά με καλό σενάριο την οποία δεν έχει σκηνοθετήσει ο ίδιος, μπορεί να μην είναι αποκρουστικός. Το ίδιο ισχύει και για το Χαϊκάλη όταν αυτός δεν παίζει τη γιαγιά.  Το 50-50 στην αρχή μας γέννησε στο σώμα την ανατριχίλα του εφιαλτικού  ‘Και οι  Παντρεμένοι Έχουν Ψυχή’. Αυτή η αίσθηση έφυγε γρήγορα καθώς  ήταν ευτυχώς πολύ διαφορετικό. Καλογραμμένο, με ισορροπημένο χιούμορ, με Μπουλά όπως αγαπήσαμε. Σωστή διανομή χαρακτήρων και πάνω απο όλα, αν και κωμωδία, χωρίς εκνευριστικές τσιρίδες και ουρλιαχτά που σου προκαλούν ταχυπαλμία. Το πέρασμα του Αϊβάζη θα μπορούσε να τη κάψει αλλά ευτυχώς διήρκησε για λίγο.