Οι Καλύτερες Σειρές Της Δεκαετίας: Φύγαμε #3
-Που πας?
-Εγώ Κολωνάκι μένω
-μουαχαχα! Εγω πάω Λαχαναγορά!
Γι’ αυτό ακριβώς θεωρώ πως η Ζιώγα είναι σπουδαία σεναριογράφος. Σε ένα απλό διάλογο, μέσα σε 3 ατάκες καταφέρει να συνοψίσει το μεγαλείο μια συγκλονιστικής ιδέας: φορτηγατζής καψουρεύεται χρηματίστρια και τούμπαλιν. Τέρμα, μετά δεν θες τίποτ’ άλλο, ούτε αιμομιξίες, ούτε αυνανισμούς, ούτε σκηνοθετικές βιρτουοζιτέ. Έχεις την νευρωτική και disturbing ερμηνεία της πρωταγωνίστριας, την tigaλαϊκή -με ξανθοπουλικές πινελιές- περσόνα του Τσαρούχα, μια νταλίκα που τη λένε «Μαραντόνα» και έναν από τους πιο ανεκδιήγητους τηλεοπτικούς έρωτες στην ιστορία. Βάζεις και σαν sidestories μια καραμίζερη γριά για μάνα του Τσαρούχα και μια ανέραστη κακομοίρα για αγαπητικιά του με φόντο το εξωτικό Λαύριο, το Μάινα για αδίστακτο αφεντικό και εραστή της Ζιώγα που την παρασέρνει σε βρώμικα κυκλώματα μέσα στα οποία πραγματοποιούνται VIP parties όπου ο σερβιτόρες προσφέρουν στους καλεσμένους κοκαϊνη πάνω σε ασημένιους δίσκους (fact), κανα δυο βόλτες με το Μαραντόνα στο κέντρο της Αθήνας Σάββατο βράδυ, εντεχνορόκ jingle για main theme (πάμε όλοι μαζί «Φυγαμεεεε-εεεε-εεεε-ε»), αρκετή δόση alma libre (σημαίνει ελεύθερη ψυχή, duh?) και τα υπόλοιπα έρχονται από μόνα τους! Α ρε Ζιώγα πού είσαι, που ασχολούμαστε με τα τσουτσέκια, γύρνα πίσω να δείξεις στον κόσμο πως φτιάχνεται το δράμα, bannerακι θα σε ‘κανα ρε πούστημ…
(Δείτε εδώ το επικό trailer)
Οι Καλύτερες Σειρές Της Δεκαετίας: Φύγαμε #3
”Στους 31 δρόμους” Νο4, ”Φύγαμε” Νο3, παιδιά μήπως μπλέξατε τα μπούτια σας? Ο μόνος λόγος που η Ζιω γράφει σενάρια είναι για να πρωταγωνιστεί, γνωστό και ως σύνδρομο ”Αδριανού…”’
you just don’t get it, do you.
Η Ζιώγα δεν αντιγράφει, επηρεάζεται, είναι ελεύθερη ψυχή…
obviously…
ειδικα στο επαγγελμα τησ καθηγητριας παντα ειχει προτυπο το κυκλο των χαμενων ποιητων (αλμα λιμπρε και ενα αλλο που ηταν σε ορφανοτροφειο)α και παντα κανει τη καλυτερη προσεγγιση ψυχαναλυση για να πλησιασει καποιον
και ειναι και πολυ ομορφη (σε σχεση με την ανδριανου παντα)
Θαυμάσια επιλογή (για χειρότερη σειρά #3).
Το βάλατε αμέτι μουχαμέτι να μας τρελλάνατε.
Ε, λοιπόν χάνετε το χρόνο σας.
Καμένοι είμαστε ήδη.
o parapano dialogos anikei sto pantheon ton pio asteion evah! giauto agapo zioga einai toso unintentionaly funny! opos o palios kalos papakalouaz.
meta to 4 ta xete kani ligo salata i think
Η τελευταία σκήνή/pic του τρέϊλερ δεν είναι απο διαφήμηση μπαταρίας αυτοκινήτων των 80s;
wow! δεν την είχα δει! Masterpiece, την ανεβάζω καπάκι
@lorenzo lamas
ε? έδειξε τώρα, τί λες και συ?
dimitris,
μετά το 4 έχουμε ανεβάσει μόνο το 3.
Η Λίτσα στις καλύτερες;..ούτε καθυστερημένος δε θα το έκανε.
Το Φύγαμε θα μπορούσε και ανώτερα…
(όχι ούτε συγγενής μας είναι η Ζιώγα, ούτε τη πηδάμε)
Σουπέγ!!!
Ειναι απο τις καλυτερες σειρες γιατι
1. Σε αυτο που εκ πρωτης στοχευε απετυχε παταγωδως, πετυχαινοντας ομως παραδοξως στο αντιθετο ακρο με τον πιο αβιαστο τροπο
2. Aν και lucky accident, παταει κατω και ριχνει και μερικα φλοκια σε πολυαριθμες κωμικες σειρες που τολμησαν κατοπιν αγωνος να μας πλασαριστουν ως τετοιες.
Κοφτε τωρα τα σου,μου, μα τι εχουν παθει αυτοι και αγαπανε ξερασματα.
Μιλαμε για αριστουργηματικα ξερασματα. Και ως εκ τουτου, στα καλυτερα.
P.s. Η μεγιστη Αννουλα λεει πως γραφει μυθιστορημα.
Αννα, οχι, γυρνα πισω στον τηλεοπτικο λαο σου.
tzafalagabugu μας συγκίνησες, είχαμε αρχίσει να μην αναγνωρίζουμε το αναγνωστικό μας κοινό, για μια στιγμή αγχώθηκα, πίστεψα πως περιμένανε το ελληνικό sopranos ή το 6 feet under στις πρώτες θέσεις. guess what? ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ελληνικό Sopranos, ούτε 6 Feet Under, υπάρχει μονο ελληνική τηλεόραση και στο 90% της είναι χάλια. απλά μερικές φορές, 20 κατά την προσωπική μας γνώμη, (π)έτυχε να είναι και απολαυστική. και αυτό είναι κάτι που εμείς οφείλουμε να της το αναγνωρίσουμε!
*clap… clap… clap-clap… clap-clap-clap… clap-clap-clap-clap-clap χ 1000 * ζητοκραυγές – αποθέωση*
Τα επη σας αναγνωριζονται. Εχω μυησει μεχρι τη μανα-tzagalagabugu. Ζητωκραυγές – αποθέωση!!!
)
(Οχι, δεν με πληρωνονουν, ουτε με πηδανε απο την παραγωγη
-Aν και οταν υπαρχει το οξυγονο Carnivale το Sopranos με γειωσε ασχημα, αλλα τεσπα, δεν μπορω ακομη να σας μισησω…-
χαχαχαχα!!! Το τρέιλερ είναι όντως επικό: “Κολωνάκι μένω… – Χαχα!! Εγώ πάω λαχαναγορά!!!” Η σειρά κάλλιστα θα μπορούσε να τελειώσει εκεί… (ναι, στο πρώτο επεισόδιο)
και μετά από αυτό, θα τρέξω κι εγώ σαν ελάφι στο δάσος…
Εισαι μια αστεφανωτη στο Λαυριο που την κοροιδευει ο νταλικερης , ο Αντωνακης σου, που δεν σου βαζει στεφανι…καθεστε στην παραλια σε στιγμη εξομολογησης και λες “Βιαζομαι..για την αλλη πλευρα του φεγγαριου…”
ΤΙ ΠΙΝΕΙΣ ΖΙΩΓΑ ? ΟΚ,σαφως δεν περιμενω το ελληνικο Six Feet Under στην πρωτη θεση (μονο αυτο δεν αντιγραψανε ακομα -πολυ θα ηθελα να δω την Μπαζακα ως Ρουθ…) αλλα μην μου πειτε που δεν βρηκατε καμια καλη αλλη σειρα για να πλασαρατε στις πρωτες θεσεις και μου το ριξατε στην ειρωνια βαζοντας Σοφια Καρβελα και Φυγαμε…
Flame coming.
Η Μπαζακα Ρουθ.
Και μετα αναρωτιεσαι τι πινει η Ζιωγα?
Μια χαρα χαρμανι ητανε. Προκαλει πηγαια,απροσπαθηστα,αβιαστα ακατεργαστα,κτηνωδη, μεχρις εμετων γελια.
Ποια καλη ελληνικη σειρα την εχει στα ισια?
Ποιος ειρωνευτηκε?
Οποιαδηποτε συγγενεια με τη συντακτικη ομαδα ειναι απολυτως τυχαια.
Μπαζακα ως Ρουθ..ε,υπηρχε μια μικρη δοση ειρωνιας (μπα,μονο εσεις ? Η σατιρα κυρια μου δεν εχει ορια, ο Αριστοφανης δεν εβαζε ορια στην σκεψη του κυρια μου). Σοβαρα τωρα ? Ναι, την θεωρω απο τις πιο αξιολογες ελληνιδες ηθοποιους …(ποια με τα δικα της βραβεια και κριτικες και..και…θα επαιζε σε μια undergorund ταινια με τον τιτλο “Η επιθεση του γιγαντιαιου μουσακα” ?)
Μπαζακα=Ρουθ
ο πεθαμενος πατηρ= Ιεροκλης Μιχαηλιδης
Νεϊτ Φισερ=Μαξιμος Μουμουρης
Ντειβιντ Φισερ=Παπασπηλιοπουλος
Ρειτσελ = Αντα Λιβιτσανου
Κλαιρ=η τυπισσα στα μαυρα μεσανυχτα
μαυρος μπατσος=Παναγιωτης Μπουγιουρης
Τι καθομαι και σκεφτομαι,ε ? Γιατι δεν το βαζετε ως παιχνιδι εκει στην παραγωγη να κανουμε ελληνικα ανταπτεϊσονς ? Μια καλη ιδεα ειχατε με την σαπουνοπερα παει και αυτη ελλειψη συντονισμου…
Λακη, κοψε την πλακα, χαχαχαχαχαχα!
Η λεπτομέρεια σημαιάκι ΑΕΚ στον καθρέφτη του Μαραντόνα δε, μίλησε στην τρυφερή ενωσίτικη ψυχή μου (όχι σαν τα μπουρδελέ του Ρήγα με το μακαρίτη στους Σταύλους). Υποθέτω θα ήταν “αυτοσχεδιασμός” του γνωστού Αεκτσή Πασχάλη. Και αυτό αποδεικνύει περίτρανα κακεντρεχείς ότι η Ελένη δίνει χώρο στους ηθοποιούς της να εκφραστούν και δεν τους περιορίζει με τα (άρτια και προσεγμένα πάντα) σενάριά της. Η γυναίκα είναι πραγματική καλλιτέχνις. Υποκλίνομαι…