Ποτέ στο παρελθόν μια σειρά δεν είχε προκαλέσει τόσο εκνευριστικές  αντιδράσεις. Για να είμαστε πιο ακριβείς, το τραγούδι της σειράς. Ναι, αναφέρομαι στο Γκούτσι Φόρεμα. Μέχρι και πόλεμος μεταξύ Βόρειων εναντίων Δυτικών MCs είχαμε.

Ας τα πάρουμε απο την αρχή. Η σειρά αφορούσε τον έρωτα του μεροκαματιάρη-λαϊκού-Μπουρναζιώτη Γεωργούλη (τον οποίο γνώριζε  με το μικρό του όνομα μέχρι και όλο το οικοδομικό τετράγωνο που έμενε!)  με τη πλούσια-σνόμπ-Κηφισιώτισσα Λαμπροπούλου. Το σενάριο το έκλεψαν απο τη  νικήτρια Διαγωνισμού Σεναρίου του Σούπερ Κατερίνα και το casting έγινε πάνω σε πολύ αυστηρή και συγκερκριμένη βάση….τη διαθεσιμότητα που υπήρχε εκείνη τη περίοδο. Παρεπιπτόντως ποτέ δε κατάλαβα πως οι διαφημίσεις της Amstel εξασφαλίζουν μεγαλύτερο ποσοστό επαγγελματικής επιτυχίας απο όλες τις δραματικές σχολές μαζί. Αυτή η σειρά ήταν τόσο βλακώδης στο θέμα, τις ερμηνείες, την παραγωγή, στα πάντα,  που σχεδόν σε έπιανε οίκτος για όλους όσους συμμετείχαν άμεσα ή έμμεσα σε αυτή. 

 Για τις αντιδράσεις που ανέφερα στη αρχή όμως, σε έπιανε οίκτος μόνο για τα μουνόπανα  τις πετσέτες που λερώθηκαν τσάμπα στις γέννες όλων όσων ασχολήθηκαν με το βασικό μουσικό θέμα που ερμήνευε ο ετοιμοθάνατος καλλιτεχνικά, εκείνη τη περίοδο, Μαζωνάκης. Ξαφνικά ξέσπασε χιπ-χοπόλεμος μεταξύ γελοίων που θίχτηκαν επειδή οι στίχοι του τραγουδιού υποννούσαν οτι οι κάτοικοι των Βορείων προαστίων είναι μοσχοαναθρεμένα βούτυρα και καθυστερημένων Δυτικών, που σύμφωνούσαν στο οτι μόνο όποιος μένει πέριξ του Αιγάλεω μπορεί να ισχυρίζεται πως είναι αρσενικό και αν κέρδιζε δυο μύρια στο Λαϊκό, που παίζει φανατικά ο τορναδόρος πατέρας του, θα τα μοίραζε στα σχολεία της περιοχής του. Στη μάχη μπήκαν και Νότιοι (η Γλυφάδα πάντα έβγαζε τη μεταξένια  απαλότητα της Always σα λέξη) που συστρατεύτηκαν με τους Βόρειους φυσικά, ενώ οι  Δυτικοί βρήκαν πλάτες στους Ανατολικούς. Οι τελευταίοι μπήκαν στη μάχη επειδή οι περισσότεροι είναι ξένοι και τους αρέσει γενικά ο τζέρτζελος. Έγραφαν εναλλάξ diss songs οι μεν για τους δε και τα παρουσίαζαν σε μεσσημερινές εκπομπές ΄κ σε βραδυνό βραδινά δελτία. Βέβαια εκείνη τη περίοδο μάθαμε και το οτι ο Τεο Ρακ ήταν ο πρώτος που έπαιξε χιπ-χοπ στην Ελληνική τηλεόραση αλλά αυτή η πληροφορία ήταν μάλλον τόσο σημαντική για εσένα όσο το να μάθεις τον τρόπο που σε συνέλαβαν οι γονείς σου. Πιο άχρηστη και απο ντεκαφεϊνε καφέ.

Όταν λοιπόν μια τέτοια ηλίθια τηλεοπτική σειρά εισβάλλει λόγω της άθλιας μουσικής της επένδυσης στο ραδιόφωνο και τελικά επεκτείνεται στις γειτονιές της Αθήνας (too dramatic, i know), δε μπορεί παρά εδώ να είναι η τελευταία φορά που θα αναφερθεί…..σας παρακαλώ!