Το επεισόδιο έχει τίτλο ‘The Lighthouse’. Μήπως ο Τζέικομπ και ο αrtist formerly known as Locke θα τραγουδήσουν Lighthouse Family στο καραόκε του νησιού σε cocktail party στους φίκους του κλαμπ Temple; Μήπως θα κάνει γκεστ πέρασμα η Βιρτζίνια Γουλφ( πιο περίεργα πράγματα έχουν συμβεί σε αυτή τη σειρά) για να κάνει plug το νέο της βιβλίο ‘Το The Lighthouse’; ‘Η μήπως πρέπει να προχωρήσεις χωρίς πολλά πολλά στο review σου, ηλίθιε;

 Για αρχή έχουμε ένα άσχημο νέο. Ο Τζακ-ass Σέπαρντ έχει γιο( poor kid). Τον λένε Ντέιβιντ( ζω και αναπνέω για τη μέρα που που θα βαφτίσουν ένα παιδί Μπροκ, Σκίτερ, κάτι που να μην έχει μια  αναφορά στην Παλαιά Διαθήκη damn it) και όπως είναι απόλυτα φυσιολογικό τον μισεί, με αυτό το εμετικό rage εννιάχρονου. Πολλά σαπουνοπερικά close ups στο Τζακ, ο Τζακ οδηγάει και ακούει μια βλαχοροκιά( περίεργο, τον Τζακ μέχρι Seal τον είχα να ακούει, ακόμα προσπαθώ να ξεπεράσω το Gouge Away από το τέλος του τέταρτου κύκλου), κατάλαβα,το μενού έχει χοιρινό Τζακ με σέλινο, χρειάζομαι ένα Jack. Ο Ντέιβιντ βλέπει τον πατέρα του μια φορά το μήνα( that’s a good thing, kid) και στον ελεύθερο χρόνο του αντί να παίζει Playstation 3 και να κάνει fart jokes σε κορίτσια όπως αρμόζει στην ηλικία του προσπαθεί να γίνει ο  Δημήτρης Σγούρος της Αμερικής και πάει κρυφά από τον πατέρα του σε Pianist Got Talent του Λος ‘Αντζελες, όπου τον βλέπει και ο Ασιάτης γιατροσόφιας του ναού στο νησί. Η μητέρα του δε μαθαίνουμε ποια είναι, μήπως είναι η Κλερ;( σόρι, λάθος σειρά). Τελικά τα βρίσκουν σε μία cheesy  father-son στιγμή του ‘όταν ήμουν εγώ στην ηλικία σου…’.

Μιλώντας για την Κλερ, εκτός από αυτό το ημι-σπούκι λουκ ζει από τότε που οι άλλοι έφυγαν σε μια σκηνή/μάντρα υλικών και ετοιμάζεται σαν άλλος Μαγκάιβερ να κλείσει την πληγή του Τζιν με ένα συρματόσχοινο και δυο τενεκεδόκουτα και να ανακρίνει το μαύρο αιχμάλωτο από το προηγούμενο επεισόδιο. Ο μαύρος με το ύφος soon to be dead κλασικός αναλώσιμος σα μπατονέτα υποκομπάρσος παρακαλεί το Τζιν να τον λύσει, αλλά πρώτα πρέπει να απαντήσει που είναι ο ‘Αρον; (Ακολουθεί το μικροαστικό ξέσπασμα της ημέρας) Εσύ δεν ήσουνα μωρή που τον παράτησες στα λαγκάδια για να τον βρει και να τον νταντέψει πρώτα ο Σόγιερ και μετά η Κέιτ και πήγες στην καλύβα του Τζέικομπ και έγινες γκρούπι του νεκρού Σέπαρντ σίνιορ; O Τζιν της λέει ότι τον ‘Αρον τον πήρε η Κέιτ. Και αν ισχύει αυτό η Κλερ θα τη σκοτώσει. Παρεπιπτόντως, όλοι οι χαρακτήρες εκτός λίστας Τζέικομπ νομίζω σιγά σιγά ότι έχουν ραντεβού με τον πούλο, Κέιτ, για σένα το λέω κορίτσι μου, που στα δύο τελευταία επεισόδια έχεις γίνει μεγαλύτερη γλάστρα από τη Μαρίνα Τσιντικίδου στο Χαμογελάτε Είναι Μεταδοτικό. Το μαύρο τον καθαρίζει σαν αυγό η Κλερ με ένα τσεκούρι σε ένα κουλ φόνο με ένα ακόμα πιο κουλ bait and switch τύπου Κάθι Μπέιτς στο Μίζερι όπου προς στιγμή νόμισα ότι ο Τζιν θα βγάλει την υπόλοιπη σεζόν ακρωτηριασμένος.

Στο Ναό ο Τζέικομπ κάνει μια επίσκεψη στο Χέρλι και του λέει ότι πρέπει να πάει κάπου με το Τζακ. Στο προηγούμενο επεισόδιο ο fake Locke πήγε να πιάσει το Σόγιερ, αυτή η στρατολόγηση αρχίζει να μου θυμίζει το Φρικ ‘Αουτ επεισόδιο των Απαράδεκτων( ‘παίρνω τον έτσι, παίρνεις το γιουβέτσι, εγώ παίρνω το κοκορέτσι’). Μετά από ένα τσαμπουκαλίκι του Χέρλι στον κοτσιδάτο Σαμουράι( ‘ρε, ξέρεις ποιος είμαι εγώ και η σκούφια μου από που κρατάει, ειμ’υποψήφιος εγώ ρε, τράβα να καθαρίσεις κανένα κρεμμύδι’) και ένα γραμμένο με στιλό Μπικ μπράτσο του χοντρού αργότερα( με τον αριθμό 108 να ξεχωρίζει)  ο Τζακ και ο Χέρλι κάνουν μια βόλτα στη ζούγκλα, συναντάνε το φάρμακο για το άσθμα της Σάνον( η οποία οφείλει και θα επιστρέψει μόνο και μόνο για αυτό το πήδημα με το Σαίντ που δεν έγινε ποτέ, χώρια που φαινόταν ότι θα γυρίσει κάποια στιγμή στο νησί από το επεισόδιο που ‘πέθανε’-ένα από τα 5 καλύτερα ολόκληρου του Λοστ κατά τη γνώμη μου) και καταλήγουν σε ένα πύργο να το πω,παρατηρητήριο να το πω,όχι lighthouse θα το πω που μοιάζει πιο ψηλό από το Berfly του Μπριζ.

 Εκεί είναι κάτι σαν τον Τροχό της Τύχης με ονόματα και ένα looking glass, μόνο η Κρίστα λείπει, ο Χέρλι πάει να γυρίσει τον Τροχό στο 108 όπως του είπε, προφανώς,ο Τζέικομπ αλλά ο Τζακ του λέει σε μια φάση περίμενε, βλέπω το σπίτι μου από δω πάνω. Ερώτηση. Αν ο Τζέικομπ ‘κατευθύνει’ με το άγγιγμα του τις ζωές των υπολοίπων πως γίνεται του Τζακ που τον ‘άγγιξε’ τότε με τη σοκολάτα στο αυτόματο μηχάνημα στο νοσοκομείο να βλέπει το σπίτι που έμενε μικρός; What the fuck?Ο Τζακ απαιτεί απαντήσεις, το γυρνάει σε mode ‘Αλκις Κούρκουλος στο Λόγω Τιμής όταν τον είπαν μουλωχτό και τα κάνει όλα λαμπόγυαλο. Και δεν είδαμε και ποιος ήταν στο 108( φλαςμπακ ερώτηση της ημέρας: 108 δεν ήταν τα λεπτά που έπρεπε να περάσουν για να πατηθεί το κουμπί στο Hatch στο δεύτερο κύκλο, αλλιώς θα καταστραφεί το σύμπαν;). Αν ήταν κάποιος ή δεν ήταν και καλά για να ενωθούν τα νούμερα( και οι χαρακτήρες κατά του fake Locke ίσως;) που κάνουν άθροισμα 108. Thanks again, Jack. For nothing. Το επεισόδιο κλείνει με τον Τζέικομπ να λέει στο Χέρλι δεν πειράζει, θα τα καταφέρει ο Τζακ την επόμενη φορά( εδώ δεν τα κατάφερε σε πεντέμιση κύκλους, don’t get your hopes up) και τον fake Locke σε εθιμοτυπική επίσκεψη στη σκηνή της Κλερ στο πιο μη cliffhanger κλείσιμο επεισοδίου που θυμάμαι. Τζακοκεντρικό το επεισόδιο, ήταν όσο καλό μπορούσε να είναι.