Προσπαθούσα να βρω μια πασχαλιάτικη φωτογραφία για να ανοίξω το post. Κατέληξα στο μωρό του Henry που πάντα μου θύμιζε αρνί.

Πάμε στα γρήγορα γιατί έχω να ετοιμάσω βαλίτσες. Η ταινία της εβδομάδας είναι αναμφισβήτητα το mainstreamindie gem του Wes Anderson Fantastic Mr. Fox, ένα stop motion παραμυθάκι βασισμένο στο πασίγνωστο best seller (το οποίο σαφώς και δεν το είχα ξανακούσει στη ζωή μου), του τύπου που έγραψε το Charlie and the Chocolate Factory. Η ταινία είναι γαμάτη, άρεσε στους πάντες (η χαμηλότερη βαθμολογία της από έλληνες κριτικούς ήταν 3 αστεράκια), λέγεται πως είναι η καλύτερη δουλειά του Anderson (και του George Clooney που δανείζει την φωνή του στον κύριο Fox…huh, that was mean!) και σίγουρα αποτελεί την σοφότερη επιλογή αν αποφασίσετε να χωνέψετε το αρνί σε κινηματογραφική αίθουσα. Δυστυχώς κατά πάσα πιθανότητα θα πάει και αυτή άκλαφτη (βλ. Where the Wild Thing Are φιάσκο), η αλήθεια είναι πως μια stop motion φανταστική περιπέτεια με αλεπούδες που κλέβουν κοτόπουλα δεν είναι και ότι πιο εμπορικό έχει συλλάβει ποτέ ανθρώπινο μυαλό. Το νου σας αύριο και μεθαύριο σχεδόν όλοι οι σινεμάδες είναι κλειστοί, γεγονός που προσωπικά  θεωρώ μεγάλη μαλακία καθώς δεν θα μπορούσα να σκεφτώ καλύτερη μέρα για κινηματογράφο από την Μεγάλη Παρασκευή. Αnywayz.

To Ηοw to Train Υοur Dragon με είχε ενθουσιάσει όταν είχα δει το trailer αλλά ήταν το είδος excitement που συνήθως  κρατάω κρυμμένο στη ντουλάπα, δεν το μοιράζομαι με φίλους και γνωστούς, μπορεί μέσα μου να χτυπάω παλαμάκια από την χαρά και την λαχτάρα να το δώ αλλά μπροστά σε άλλους το παίζω κυνικός σινεφίλ μαλάκας με ατάκες τύπου «να μια ωραία ταινία για να βλέπεις βυζαίνοντας» και τέτοια.  Το περίεργο είναι ότι έκανα λάθος, καθώς όπου έχει προβληθεί στο εξωτερικό εχει καταενθουσιάσει κριτικούς και κοινό κάθε ηλικίας, οι περισσότεροι μιλάνε για την καλύτερη animation δουλειά της Dreamworks, μια απολαυστικότατη, συγκινητική και αστεία οικογενειακή περιπέτεια που σαν να μην έφταναν όλα αυτά, αποδίδει άψογα και στην 3D έκδοση της. Ηenry Fool Junior – Henry Fool Mature = 1 – 0.

Aνήμερα το Πάσχα βγαίνει και το Clash of the Titans, ο μυθολογικός CGI αχταρμάς τύπου 300, που θέλει όσο τίποτα άλλο στον κόσμο να γίνει το blockbuster της χρονιάς και κατά πάσα πιθανότητα θα το πετύχει. Παρόλο το τρελό buzz της ταινίας στο internet, η αλήθεια είναι πως σε προσωπικό επίπεδο δεν έχει καταφέρει ακόμα να ξυπνήσει για τα καλά το έφηβο geek μέσα μου (προς το παρόν βρίσκεται σε φάση χουζουρέματος), δεν ξέρω τι ακριβώς φταίει, μάλλον όλη αυτή η in your face υπερπαραγωγή, αυτό το «βάλτα όλα μέσα και θεούς και δαίμονες και δράκους και μάγους και γιου εφ όους ναούμ» concept σε συνδυασμό με την έκτακτη προσθήκη του 3D για  να πιάσουμε και τους Avatarικούς, μου έχει προκαλέσει αναγούλα. Θα μου περάσει φαντάζομαι.

Αυτά, φεύγω τώρα, να  περάσετε καλά και αν κάποια στιγμή την Κυριακή χρειαστείτε κάτι για να βάλει τέλος στην βουλιμιακή αρνο-φαγία, θυμηθείτε το μωρό του Eraserhead. It works, most of the times.