Η αλήθεια είναι πως αυτή η σειρά ξεκίνησε τον Οκτώβριο του ’99 αλλά απο τη στιγμή που προβλήθηκε και το 2000 δε θα μπορούσε να μην επιλεγεί. Κάποια άλλη ίσως, η συγκεκριμένη όμως όχι. Πολεμικό δράμα; Γροθιά στο στομάχι του φυλετικού ρατσισμού; Ένας ακόμη απαγορευμένος έρωτας; Ότι και να προσπάθησαν να κάνουν έπεσε στο κενό…στο απύθμενο βαρέλι [...]

Tα Εγκλήματα ήταν μια καλή σειρά, σε αυτό όλοι συμφωνούμε. Και ίσως ήταν η πρώτη που κατάφερε να υποστηρίξει το genre της μαύρης κωμωδίας. Δυστυχώς όμως ήταν  η τελευταία. Και λέω δυστυχώς γιατί εξαιτίας του black comedy hype που δημιούργησαν (τα «Εγκληματα» πάντα), ο κάθε ατάλαντος με μιντιακό βίσμα πίστεψε πως  είναι ικανός όχι απλά [...]

Ποτέ στο παρελθόν μια σειρά δεν είχε προκαλέσει τόσο εκνευριστικές  αντιδράσεις. Για να είμαστε πιο ακριβείς, το τραγούδι της σειράς. Ναι, αναφέρομαι στο Γκούτσι Φόρεμα. Μέχρι και πόλεμος μεταξύ Βόρειων εναντίων Δυτικών MCs είχαμε.
Ας τα πάρουμε απο την αρχή. Η σειρά αφορούσε τον έρωτα του μεροκαματιάρη-λαϊκού-Μπουρναζιώτη Γεωργούλη (τον οποίο γνώριζε  με το μικρό του όνομα μέχρι και όλο το οικοδομικό τετράγωνο [...]

Είναι δυνατό μια σειρά στην οποία ο ‘θέλω να τον πατήσει υπερταχεία’ Γεράσιμος Γεννατάς και ο Κωνσταντίνος ‘άνεμος της αλλαγής’ Μαρκουλάκης παίζουν σε ρόλο ex cop turned ηδονοβλεψία και παίρνουν μάτι όχι αυτόν που έπρεπε να παρακολουθούν, αλλά τις ενοίκους του απέναντι διαμερίσματος να μπαίνει στη λίστα με τις καλύτερες σειρές; Μήπως γιατί ξύπνησε το ματάκια που κρύβει μέσα του [...]

 Αυτό που θυμάμαι από αυτό το coming of age teen drama είναι οι εκρήξεις. Δηλαδή ούτε σε ταινία του Τζον Μακ Τίρναν τόσες. Οι πρωταγωνιστές είχαν γεννηθεί με το ταμπεραμέντο του Mark E. Smith μετά από τριήμερη κραιπάλη και μπορούσαν να ξεκινήσουν καυγά με το νεροχύτη του σπιτιού.  Μπορεί να υπήρχε ένας διάλογος του στιλ ‘χθες πήγα [...]

 Αυτή η σειρά ήταν ένα μεγάλο στοίχημα, γιατί έπρεπε να μεταφέρει στην οθόνη ένα από τα πέντε καλύτερα ελληνικά μυθιστορήματα ever. Μπορεί να είχε τα μείον της( μερικές φορές νόμιζες ότι βρισκόσουνα στη Wisteria Lane και όχι στον Περαία του 1957), μπορεί με αυτό το φοντί ανσενέ σε άσπρο-μαύρο η κατάσταση να θύμιζε ‘βρέχει στη [...]

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ένα τηλεοπτικό σήριαλ με κεντρικό πρόσωπο ένα μπαστάρδι που σε όλα τα επεισόδια λέει χαριτωμένες μαλακίες και κάνει ζουζουνιές παρέα με την post modern έκδοση της Βίρνας Δράκου, έγινε η μεγαλύτερη τηλεοπτική επιτυχία του 2002. Πρώτα απ’ όλα πώς είναι δυνατόν κάποιος να άκουσε το τραγούδι των τίτλων αρχής και να [...]

Ευτυχώς δεν ήταν μια αρρωστημένη φάρσα με θέμα το sequel του Καφέ της Χαράς, όπου η Λουιζίδου απήχθη απο ξαναμμένους τσοπάνους με πονηρές διαθέσεις και το Ρώμα να αναλαμβάνει χρέη πουπουλοφόρου εκδικητή.
Εδώ είχαμε μια πολύ καλή μεταφορά με θέμα την εξαφάνιση και τελικά τη δολοφονία μιας  δεκαπεντάχρονης,  βασισμένη σε πραγματικό γεγονός που συνέβη στην Ισπανία το καλοκαίρι του 2007. Πολύ καλά [...]

Έχοντας ανεβάσει τις πωλήσεις σερβιέτας με τις «Επιθυμίες», το «Όσο Υπάρχει Αγάπη», τα «Ζευγάρια» και τις «Ευτυχισμένες Μέρες», η PMS Queen της ελληνικής τηλεόρασης επέστρεψε και αφού πρόσθεσε μια πινελιά μεταφυσικού στον εμμηνορροϊκό της καμβά, παρέδωσε στους Έλληνες τηλεθεατές το πιο πρόσφατο δημιούργημά της, την «Επαφή», ένα “Μιρέλα Παπαοικονόμου meets Άρλεκιν meets  X-Files”  υβρίδιο που [...]

 Ξεκινάει το countdown των δέκα καλύτερων και τα πράγματα δυσκολεύουν. Δε μπορεί , κάτι θα βρωμάει. Λοιπόν, το Μπαμπά μην Τρέχεις ήταν αρκετά καλή σειρά.  Κατάφερε κάτι πάρα πολύ δύσκολο για τα Ελληνικά δεδομένα. Να αποδώσει ρεαλισμό. Όσο εύκολο και αν ακούγεται, η εξωμοίωση της πραγματικότητας είναι τρομερά σπάνιο πράγμα. Το ερώτημα είναι…δεν την αποδίδουν σκόπιμα, νομίζοντας οτι ο κόσμος γουστάρει [...]