To πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να μισήσω ένα σήριαλ. Μου βγαίνει αυθόρμητα σαν πορδή… (πέρασα αρκετή ώρα σκεπτόμενος αν θα πρέπει να σβήσω την προηγούμενη παρομοίωση, προτού βγάλετε συμπέρασμα για το άτομο μου, λάβετέ το υπόψη, ευχαριστώ). Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει όταν πρέπει να πω «καλά» λόγια για κάτι και κυρίως για την [...]

Είναι γεγονός πως o Γιάννης Μπέζος είναι καλός ηθοποιός. Οι σειρές και οι ρόλοι  που επέλεγε πάντα του πήγαιναν. Αρκετά με τις πίπες. Τελευταία είχε γίνει προβλέψιμος και σου προκαλούσε γέλιο περισσότερο απο συνήθεια παρά κάτι άλλο. Το περίεργο σε αυτή τη σειρά είναι πως ενώ δεν είχε αλλάξει τίποτα στο γνωστό στυλ του , ήταν ειλικρινά αστείος. Εδώ λοιπόν κολλάει η επική πουστιά των [...]

 
 Στον ΑΝΤ1 πρέπει να έχουν  πολύ χιούμορ. Δεν εξηγείται αλλιώς η επιλογή του τίτλου σε αυτή τη σειρά. Τελικά αποδείχθηκε πως το πρωην χρυσολογότυπο το είχε πάρει στα σοβαρά, θεωρώντας το ως εναλλακτική κωμωδία. Φυσικά απέτυχε παταγωδώς. Απο καστ;  Ο Ξυπόλητος Σαξοφωνίστας σε ένα κόντρα ρόλο ως εργένης γιάπης που πηδάει οτιδήποτε μπορεί να έχει περίοδο. Η Ζέτα Δούκα ως  ανοργασμική καριερίστρια φαμ φατάλ, σε [...]

Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που μου άρεσε από το «Κάτι Τρέχει  με τους Δίπλα», ακολούθησα απλά το ένστικτό μου όταν, ακούγοντας τον τίτλο κατά την διάρκεια των διασκέψεων για τις λίστες, πετάχτηκα και είπα «ναι, αυτό ήταν καλό μ’ άρεσε!». Τώρα που καλούμαι να γράψω τους λόγους ομολογώ πως κωλύομαι. Τι σκατά? Γιατί μου [...]

Aν δεν θυμάστε το Δούρειο Ίππο μάλλον δεν ήσασταν ποτέ ελληνο-ροκάκιας. Δεν ακούσατε ποτέ Ατλαντίς, δεν γράψατε ποτέ στο θρανίο στίχο του Σιδηρόπουλου, δεν ήπιατε ποτέ «γάρο-τσί στη ζούλα φάση κετς», δεν αφήσατε ποτέ μαλλούρα, δεν φορέσατε ποτέ δίπατη βέρμαχτ, δεν είχατε ποτέ συμμετάσχει σε μπάντα με όνομα από αρχαία Ελλάδα, και πιθανότατα δεν ξέρετε [...]

Η σειρά αποτέλεσε περίτρανη απόδειξη πως όταν ο Πέτρος Φιλιππίδης παίζει σε σειρά με καλό σενάριο την οποία δεν έχει σκηνοθετήσει ο ίδιος, μπορεί να μην είναι αποκρουστικός. Το ίδιο ισχύει και για το Χαϊκάλη όταν αυτός δεν παίζει τη γιαγιά.  Το 50-50 στην αρχή μας γέννησε στο σώμα την ανατριχίλα του εφιαλτικού  ‘Και οι  Παντρεμένοι Έχουν Ψυχή’. Αυτή η αίσθηση έφυγε [...]

Αν το νοσοκομείο σας φέρνει στο μυαλό μουχλιασμένους τοίχους, παρακμή και ένα αίσθημα ήττας αυτή η σειρά δεν έκανε τίποτα για να το ανατρέψει. Μα τίποτα. Και όταν σε ένα νοσοκομειακό ψάχνω-να-βρω-την-εσωτερική-μου-γαλήνη-την-ώρα- που-κάνω-σπινθηρογράφημα δράμα ο διευθυντής της χειρουργικής κλινικής λέγεται Ερρίκος Απέργης( how soap opera can you get?) καταλαβαίνεις ότι υπάρχει πρόβλημα. Στους 4 τοίχους της [...]

Τα ‘Αγρια Παιδιά μπαίνουν στη λίστα καθαρά για βιωματικούς λόγους. Μου θυμίζουν τη ζωή μου. Γιατί και εγώ απ’όσο θυμάμαι γυρίζω με τους φίλους μου από ανοιχτό γηπεδάκι σε αυτοσχέδιο skatepark και κάνoυμε backflips. Στην πορεία έχουμε περισυλλέξει ανήλικα βαποράκια από το Τατζικιστάν( τους βρήκαμε και foster family παρακάμπτοντας τη γραφειοκρατία), τα έχουμε βάλει με συμμορίες [...]

 Η ελληνική έκδοση του Top Gun δεν είχε τον Τομ Κρουζ, τα γυαλιά ηλίου του και το Take My Breath Away, αλλά ήταν ένα coming of age air force drama για τη ζωή, τα πάθη, τα λάθη και τις ίντριγκες του ‘Ελληνα αεροπόρου. Με ένα αρσενικό all star ensemble cast( Γιώργος Νινιός, Κώστας Αποστολίδης, Σωκράτης Αλαφούζος, Μάριος Αθανασίου, μέχρι [...]

 Το ζήτημα της δυσλειτουργικής οικογένειας έχουν προσπαθήσει να το προσεγγίσουν πολλοί στο παρελθόν: ο Τόμας Βίντεμπεργκ στο Festen, ο Γουές Άντερσον στο Royal Tenenbaums, ο Νίκος Μαστοράκης στο Καληνύχτα Μαμά. Κανένας απ’αυτούς όμως δεν κατάφερε ούτε να πλησιάσει αυτό το early 00’s ανυπολόγιστης αξίας τηλεοπτικό διαμάντι της ΕΤ1. Σε αυτή την ιστορική σειρά η Ζωή Λάσκαρη έκανε [...]