Ε, ναι. Το «Κάτι Ψήνεται» το βλέπω. Είτε πεινασμένος με τα σάλια να μου τρέχουν από το στόμα, είτε έχοντας φάει πόδια με την βουλιμική κρίση να μου χτυπάει την πόρτα. Μ’ αρέσει για τους ίδιους λόγους που το απεχθάνομαι. Γιατί είναι λιπαρό, φτηνό, μικροαστικό και γιατί περισσότερο από κάθε άλλο pseudo-ριαλιτι καθρεφτίζει όλο το μεγαλείο της νέο-ελληναρίστικης νοοτροπίας. Ένα μεγαλείο βουτηγμένο στα λάδια, στις κρέμες γάλακτος, στα λίπη και στο μπαλσάμικο. Αυτοί εδώ είναι οι 10 από τους πιο χαρακτηριστικούς πρωταγωνιστές του. Είμαι σίγουρος πως έχω ξεχάσει αρκετούς, feel free to comment!

(οι φωτογραφίες με τα πρόσωπα έχουν αλλοιωθεί για ευνόητους λόγους)

Μπιτσάρα Πεθερά

Η Μπιτσάρα Πεθερά είναι μικροαστή, κoτσομπόλα και κακεντρεχής, βρίσκει συνέχεια λάθη στα φαγητά, έχει μονίμως παράπονα, πετάει μπηχτές και αντιμετωπίζει τους συμπαίχτες της σαν να είναι νύφες ή γαμπροί της, τους οποίους εννοείται πως μισεί. Στις γυναίκες φέρεται λες και απευθύνεται σε μουλάρια, τις θεωρεί αχαϊρευτες και ανάξιες για νοικοκυριό ενώ όταν δοκιμάζει το φαγητό τους στο τραπέζι, σχολιάζει τα συστατικά του με μια έκφραση αηδίας που πάντα συνδυάζει με το αγαπημένο της  απαξιωτικό χαμόγελο. Στην περίπτωση των ανδρών, της είναι αδύντατο να δεχτεί πώς γίνεται κάποιος που φοράει πανταλόνια να ξέρει από κουζίνα, ενώ πολλές φορές δεν διστάζει να πετάξει χολή σε μορφή παλαιομοδίτικου ομοφοβικού joke (ο Γιώργος ξέρει πώς να βάζει τον κιμα στο κανελόνι! Γειά σου ρε γιώργο μάστορα! Αχαχαχ…). Βαθμολογεί πάντα κάτω από έξι. 35% πιθανότητα νίκης.

Ο γεροντομούνης

Ο  γεροντομούνης είναι το κλασικό είδος πρόωρα γερασμένου μουρόχαβλου, που θα ταίριαζε τέλεια σε οικο ευγήριας αν δεν ήταν το πολύ 40 χρονών. Ο ίδιος αποτελεί ιδιάζουσα περίπτωση, καθώς αντί να καταστρέφει το στομάχι του και να παχαίνει  τρώγοντας junk πάνω στην πράσινη βελούδινη παπουδίστικη πολυθρόνα του εφιαλτικά μικροαστικού του σπιρτόκουτου, παίρνει πρωτοβουλίες και συναναστρέφεται με τον έξω κόσμο. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να δηλώσει συμμετοχή στο παιχνίδι (πέρα από το γεγονός ότι ξέρει να ανοιγοκλείνει την στοματική του κοιλότητα και να καταπίνει τροφές), δεν έχει την παραμικρή ιδέα από μαγειρική αλλά και πάλι, no worries, ο γεροντομούνης είναι άκακος καθώς δεν έχει την παραμικρή ιδεά από οτιδήποτε θα μπορούσε να του εξασφαλίσει μερικά δευτερόλεπτα ανθρώπινης επαφής. Ουσιαστικά δεν υπάρχει στο παιχνίδι, το μόνο που απασχολεί τους συμπαίκτες του είναι να να φυλάξουν γι’ αυτόν μια θέση στο τραπέζι και να μην ξεχάσουν να βαθμολογήσουν το άνοστο, αδιάφορο και απελπιστικά βαρετό φαγητό του. Δεν κερδίζει ποτέ.

Η Ανωμαλάρα

Η Ανωμαλάρα είναι συνήθως γύρω στα 50, οικογενειάρχης, πλούσιος και  με ευυπόληπτο επάγγελμα (βλ. γιατρός). Η συμμετοχή του και μόνο στο παιχνίδι μαρτυράει κάποιου είδους κρυφής ανωμαλίας, c’mon  για ποιο λόγο ένα φραγκάτο πουρό να θέλει να τραπεζώσει στην σπιταρώνα του ένα μάτσο φτωχομπινέδες, δεν μπορεί, κάτι σκοτεινό κρύβεται πίσω  από την τέλεια εικόνα που παρουσίαζει στον κόσμο! Τα σημάδια  φαίνονται αρχικά στο τρόπο που καλωσορίζει τους συμπαίκτες του (με την sleazy μέθοδο του Μικρούτσικου), μετά στις uber gay ποδιές μαγειρικής που φοράει, λίγο αργότερα στην αρρωστημένη σχολαστικότητα με την οποία ψιλοκόβει τα λαχανικά και κυρίως στην creepy χροιά της  φωνής του όσο μαγειρεύει («και τωρααaah βαζω την κανελίτσαaah, βαθιάaaah, μες το ζυμάριιιι…εεεετσιιιι»). Ο Ανωμαλάρας δεν είναι κανας χθεσινός, ξέρει ότι οι συμπαίκτες του θα κάνουν έφοδο στο δωμάτιο του γι’ αυτό και έχει φροντίσει να ξεφορτωθεί την συλλογή πορνογραφίας, τις δερμάτινες στολές και όλα τα kinky goodies που κρατάει στην βρωμική του κρυψώνα. Στο τέλος του δείπνου προσφέρει ακριβά δωράκια στους συμμετέχοντες, αποζητώντας όχι μια καλυτερη βαθμολογία, αλλά λίγες παραπάνω αγκαλιές. 40% πιθανότατα νίκης. Βάζει πάντα πάνω από 7

Η Τσουλάρα (aka Το Κοντοπούτανο)

Η κατηγορία Τσουλάρας δεν παρουσιάζει κάποια ιδιαιτερότητα σε σχέση με τις υπόλοιπες τσουλάρες που κυκλοφορούν στην tv, και σε αυτή την περίπτωση έχουμε τον συνδυασμό «ξώβιζο – ξώμπουτο – ξώπλατο» σε συσκευασία κοντοπούτανου με μηδαμινού IQ, ίσως με την μόνη διαφορά πως οι συγκεκριμένες είναι λίγο πιο ηλίθιες από τις υπόλοιπες (IQ υπό του μηδενός δηλαδή), καθώς στην εν λόγω  εκπομπή, το slutitude δεν αποτελεί μέσο για να κερδίσεις πιο εύκολα το έπαθλο, λειτουργεί μάλλον αποτρεπτικά. Η παραπάνω θεωρία ανατρέπεται στην περίπτωση που οι συμπαίκτες της τσουλάρας είναι 4 πεινασμένοι αυνάνες, γεγονός που σπάνια συμβαίνει αφού τις περισσότερες φορές η πλειοψηφία είναι γένους θυληκού. Και όλοι ξέρουμε πόσο αδυναμία έχουν οι κωλοπετσωμένες (coming up) σαραντάρες στις ανεγκέφαλες εικοσάχρονες ανάφτρες.. Παρακλάδι της κατηγορίας «Τσουλάρας» είναι η υποκατηγορία  της «Ριαλιτατζούς» η οποία περιέχει όλα αυτά τα ατάλαντα Μανωλιδικά νυμφίδια (aka ambitious little biatches) που εξακολουθούν να «πιστεύουν στον εαυτό τους» και να τραγουδάνε με κάθε ευκαιρία, ελπίζοντας πως κάποιος θα αναγνωρίσει το ταλέντο τους, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι βρίσκονται στην μαύρη λίστα όλων των ριάλιτι  της Ελλάδας και της Κύπρου. Μαγειρεύουν πάντα με την Σαλωνικιότικη μέθοδο (όλα βουτηγμένα σε κρέμα γάλακτος, μπείκον και λιωμένα τυριά). 5% πιθανότητα νίκης. Βάζουν συχνά 10 (νομίζουν πως το άριστα είναι το 20. Το ‘παμε. Είναι ηλίθιες)

Η Κωλοπετσωμένη

Η Κωλοπετσωμένη είναι γύρω στα σαράντα, θα ‘θελε να είναι η Κάρι Μπράτσο (στην καλύτερη είναι η θεια του γκέι Πυρπασόπουλου από τα «Υπέροχα Πλάσματα»), έχει κόμπλεξ με την καταγωγή της (είναι βλάχα), έχει πλούσιο άντρα (την κερατώνει), δεν δουλεύει και ο σκοπό της ζωής είναι να επιδεικνύεται (γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο συμμετέχει στο παιχνίδι). Λέει πως ξέρει να μαγειρεύει αλλά δεν έχει ιδέα (έχει όμως  Μολδαβή δουλάρα) και έρχεται σε πνευματικό οργασμό κάθε φορά που μια λαϊκιά συμπαίχτριά της κοιτάζει τα πανάκριβα έπιπλά του σπιτιού της με ζήλια. Μαγειρεύει (ο θεός να το κάνει) ψαγμένες συνταγές που ακούει στα πρωϊνάδικα, βαθμολογεί με άριστα το 6 και δεν κερδίζει ποτέ. Το έπαθλο, γιατί το βλαχο-νεόπλουτο ego της βγαίνει πάντα κερδισμένο.

Nηστικιά Αρκούδα Δεν Χορεύει

Η Αρκούδα (aka Bear) είναι σνομπ, τρέντι και κομπλέξω με πολύ ευαίσθητο και καλομαθημένο ουρανίσκο. Έχει υψηλές γαστρονομικές απαιτήσεις, δεν είναι με τίποτα ευχαριστημένoς και αδυνατεί να κατανοήσει πώς γίνεται η –σχεδόν κατάκοιτη- κύρα Βούλα να μην μπορεί να συνδυάσει την γκοργκοντζόλα με το κατάλληλο κρασί. Φοράει εφαρμοστά φανταχτερά τι-σερτ και κολλητά παντελόνια (2 νούμερα μικρότερα από το κανονικό- δηλαδή Large) ενώ προσβάλλεται ανεπανόρθωτα αν τολμήσεις έστω και στην πλάκα, να σχολιάσεις το γεγονός ότι τρώει τον αγλέουρα. (Αν το κάνεις θα στο κρατήσει και θα σου βάλει 3). Το σπίτι του μοιάζει διακοσμημένο από τον Σπύρο Σούλη, ενώ το μενού που επιλέγει είναι κλεμμένο από τον νικητή του Top Chef. Δεν βάζει παραπάνω από 4. Βγαίνει σχεδόν πάντα νικητής.

Ανήλικα

Tα αμούστακα παχύσαρκα δεκαεπτάχρονα και οι συνδρομήτριες του Facebook Girl και της Κατερίνας είναι ιδιαίτερα popular στους συμμετέχοντες του «Κάτι Ψήνεται», γεγονός που πέρα από ανατριχίλες, προκαλεί πολλά ερωτήματα: eeer γκόμενες? Πορνό? Μπύρες? Έστω… Facebook? I-phone? Robert fuckin Pattinson? I mean c’mon teens, δεν ξέρω κιόλας, αλλά σίγουρα θα υπάρχει κάτι πιο συναρπαστικό να κάνετε από το να ταϊζετε άτομα που θα μπορούσαν να είναι γονείς σας! Get your shit together, you r freakin us out here!

Χορτοφάγος Πορώκλας

Δεν θα πω πως οι χορτοφάγοι θα έπρεπε να συλλαμβάνονται και να κλείνονται σε άσυλο, όχι, κάτι τέτοιο θα ήταν κάπως τραβηγμένο, ίσως και λίγο φασιστικό. Αλλά for fucks sake, πώς τους επιτρέπεται η συμμετοχή σε ένα παιχνίδι ωδή στα ξίγκια, στις πρωτεΐνες και στα τρυγλικερίδια?  Και όχι απλά τους επιτρέπεται η συμμετοχή αλλά έχουν το θράσος να βάζουν και «χέρι», τύπου «φίλε είμαι veggie, μην κάνεις καμιά μαλακία και ψήσεις τίποτα μπριζολίδια στα κάρβουνα, σου χω βάλει 2 σε χρόνο ντε-τέ». Μάλλον οι χορτοφάγοι στο «Κάτι Ψήνεται» είναι κάτι σαν τις bitches που βάζεις η παραγωγή σε άλλα ριάλιτι, έτσι για να ανάβουν τα αίματα. Υπάρχουν όμως και οι βέτζις που δεν είναι τόσο πορώκλες, αυτοί που δεν απαιτούν από σένα να μαγειρέψεις νερόβραστες μαλακίες επειδή πέρασαν δύσκολα παιδικά χρόνια, το μόνο που θέλουν είναι να τους φτιάξεις μια σαλατούλα, κάτι να έχουν να μασουλάνε. Όταν όμως σκάει το κρεατάκι στο τραπέζι και οι υπόλοιποι 4 ορμάνε σαν τις ύαινες στο τσι-τσι, τότε η γαστρονομική αγαμία του βέτζι ξυπνάει πάλι και να σου οι γκριμάτσες, να σου οι δυσφορίες, να σου τα «αχ, δεν το λυπάστε το ζωάκι». Δεν μπορεί, κάποια στιγμή κάποιος σκληροπυρηνικός μπουρτζόβλαχος που τρώει λουκάνικο μαζί με τον καφέ του, θα ξεσπάσει α λα Κατερίνα Γιουλάκη και θα αρχίσει να μπουκώνει τον χορτοφάγο πορώκλα με σπλάχνο, φωνάζοντας «φάε και αυτό το σπλινάντερο, πάρε και αυτό το κοντοσούβλι και αυτό το μπιφτέκι, ναι, και αυτό το συκωτάκι, έλα, φάε σου λέω…» *φρου*τιρι-τιρι-τιρι!

Οι Μάγισσες

«Μεθυσμένος Αμερικάνος», «Το ψάρι του Γενάρη» , «Οι θησαυροί της Σουλτάνας», «Ροζ αυτάκια», «Σουφλομόν», «ΠΑΝ γεύσεις άριστον”. Μπορείτε να φανταστείτε τι είναι αυτά τα πιάτα?  Όχι, ε; Βασικά, κανένας δεν μπορεί. Κανένας, εκτός από τις Μάγισσες του «Κάτι Ψήνεται». Αυτές έχουν μόνο τις μαντικές ικανότητες για να προβλέψουν πως οι «Θησαυροί της Σουλτάνας» θα έχουν  μοσχαράκι με πάπρικα και μανιτάρια, ή πως τα «Ροζ Αυτάκια» θα είναι φιλετάκια κοτόπουλο βουτηγμένα σε χυμό λεμονιου, ψημένα ελαφρά στο φούρνο μαζί λεπτοκομμένη πατάτα και λευκή σος. Καλά ότι το «Σουφλομόν» είναι λαγός στιφάδο, δεν το συζητάμε, το πράγμα βγάζει μάτι, βεεβαια. Το θλιβερό είναι πως το μόνο που ξεφεύγει από τις Μάγισσες του Κ.Ψ. είναι να μαντέψουν πως δεν πρόκειται να κερδίσουν τα χρήματα.

Ο Σκληροπυρηνικός Μπουρτζόβλαχος

Ο Σκληροπυρηνικός Μπουρτζόβλαχος όταν ήταν μικρός δεν έπινε γάλα. Στο μπιμπερό του έβαζαν ζωικό λίπος. Όταν τα άλλα παιδιά έπαιζαν το πρώτο τους πακμαν στα καφενεία, αυτός έσφαζε το πρώτο του κατσίκι Είναι άνθρωπος «έξω-καρδιά» γεγονός που του δίνει το δικαίωμα να φωνάζει σαν γάιδαρος και να λέει κακόγουστα αστεία, με τα οποία γελάει μόνο αυτός. Ζει μόνος του σε φάρμα (πρώην χωματερή) στην οποία  εννοείται πως καλλιεργεί ο ίδιος τα ζαρζαβατικά του. Για τον Σ.Μ. οποιαδήποτε στιγμή είναι η κατάλληλη στιγμή για να σουβλίσει ένα αρνί και να βάλει κλαρίνα. Μην σκεφτείς να αρνηθείς την πρόσκλησή του για χορό. Θα χρησιμοποιήσει βία. Οι συμπαίχτες του τον συμπαθούν γιατί τους θυμίζει τον τρελό του χωριού τους. Παρόλ’ αυτά ποτέ δεν του βάζουν πάνω από 6.

Το  Εφιάλτης στη Κουζίνα είναι από τα ριάλιτι που έχω δει περισσότερο φέτος, όχι επειδή το ήθελα, σπάνια συμβαίνει να παρακολουθώ κάτι στην ελληνική  tv επειδή το θέλω, αλλά γιατί το Alpha μου το πέταει στη μάπα κατά ανά χρονικά διαστήματα  εδώ και μήνες, με τον ίδιο τρόπο που ο Μποτρίνι πέταει μακαρόνια και κεφτέδες σε ανυποψίαστους εστιάτορες που τον καλούν για βοήθεια. Σε μια περίοδο που το sleepy timezone ( 23.00-00.00) δεν περιλαμβάνει ούτε καν Ράδιο Αρβύλα και οι απαιτήσεις μου σαν τηλεθεατής θα μπορούσαν να καλυφθούν με σκηνές από την πισίνα του μολδαβιανού Βig Brother, η 14^η επαληψη κάποιου επεισοδίου του Εφιάλτης στην Κουζίνα είναι πραγματικός θησαυρός. Αυτό όμως που με δυσκολεύει με το συγκεκριμένο pseudo-reality είναι να διακρίνω αν το επεισοδιο που βλέπω προβάλλεται όντως σε επανάληψη ή αν απλά πρόκειται για καινούριο, αφού το μόνο πράγμα που αλλάζει κάθε φορά πέρα από την επιχείρηση,  είναι οι φάτσες των μελών του προσωπικού  της. Όλα τα υπόλοιπα είναι ίδια. Ολόδια όμως. Καρμπόν (-άρα…?). (συγχωρέστε με, έπρεπε να το κάνω αυτό το λογοπαίγνιο).  Γι’ αυτό το λόγο αποφάσισα να συγκεντρώσω σε ένα post όλες  αυτές τις άνοστες και άψητες μποτρινικές κλισαδούρες που εδώ και ένα χρόνο καταπίνω  αμάσητες τα βράδια, προκαλώντας στο εαυτό μου στομαχικές διαταραχές.

Aρχικά έχουμε μια γενική περιγραφή των εστιατορίων, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων θα αποτελούσε τα τέλειο άλλοθι για επιχείρηση ξεπλύματος χρήματος και θα έκανε τύπους σαν τον Τόνι Σοπράνο πανευτυχείς. Υπάρχει παράδειγμα η ψησταριά «Τα Βλάχικα», χτισμένη  στην παραλία, που δεν σερβίρει ψάρι γιατί συμφωνα με τον ιδιοκτήτη ο συνδυασμός χταποδάκι/καλαμάρι – ούζο είναι πολύ φορεμένος, γι’ αυτό και μια γροθιά στο ελληνικό γαστρονομικό κατεστημένο ανοίγοντας ένα κρεατο-μεγαθήριο δίπλα στο κύμα θα ήταν win-win situation. NOT. H’ το εστιατόριο-παλάτι που θα έκανε μέχρι και την Σταματέρη να ντρέπεται να πατήσει, με την τιμή των μαχαιροπίρουνων να ξεπερνάει τον βασικό μισθό ενός ημερομίσθιου, χτισμένο πού αλλού? στο ντάουντάουν του κοσμοπολίτικου Αη Γιώργη! Η’ την σούπερ τρέντι ποπ ταβέρνα στο Γκάζι, που θα έβγαζε λεφτά μόνο αν τηλεμεταφέρονταν στα late 90s και άνοιγε πριν από το Mamacas. Η’ το σουβλατζίδικο / πιτσαρία / τρατορία / σούσι μπαρ / μπιστρό / ανατολίτικο / whateva που θα είχε τύχη μόνο αν άνοιγε κάτω από τον Πύργο της Βαβέλ και άλλα παρόμοια παραδείγματα με κύριο χαρακτησττικό την neon πινακίδα FAIL στην είσοδο τους, ορατή σε όλους εκτός από τους ίδιους τους μαγαζάτορες.

Στο πρώτο 5 λεπτό και αφού έχει αναφερθεί το «ο βραβευμένος μας σεφ, Έκτορας Μποτρίνι» τουλάχιστον 30 φορές, έχουμε Μποτρινική είσοδο στο μαγαζί, με την μόνιμη έκφραση μουντρουχιάς στη φάτσα και τα πρωινά καντήλια στο στόμα έτοιμα να εκσφενδονιστούν για το τίποτα. Παράλληλα, η στυλιστική του προσέγγιση τζόκει – τισέρτ – μπλουτζίν – τατού στο μπράτσο φανερώνει τις λαϊκες του ρίζες, καθιστώντας σαφές πως ό,τι έχει να πει θα στο πει έξω από τα δόντια, νετα-σκέτα, ο Έκτορας Μποτρίνι δεν  μασάει τα λόγια του, ούτε χαϊδεύει αυτία. (Αμα λάχει -και αν είναι σωστά μαγειρεμένα- τα τρώει).

Στα 15 πρώτα λεπτά της εκπομπής και αφού συνολικά  το «ο βραβευμένος μας σεφ, Έκτορας Μποτρίνι» έχει ακουστεί περίπου 114 φορές, ο Ε.  γνωρίζει τα άτομα που σε λίγες ώρες θα μπινελικώνει σαν να μην υπάρχει αύριο, κάθεται στο τραπέζι και περιμένει το γκαρσόν να του πάρει παραγγελία. Μέχρι να έρθει ο «πιο αντιπαθητικός σερβιτότος μετά την Χαρούλα στο Μπαρ του Ρετιρέ», έχει ήδη ξυνίσει τα μούτρα του αμέτρητες φορές, είτε για το περιβάλλον του εστιατορίου που μοιάζει με 80s πατσατσίδικο meets late 90s φαστφουντάδικο, είτε με τον κατάλογο που πιθανότατα  χρησιμοποιείται και ως χαρτοπετσέτα, είτε με την μύγα που κάθεται πάνω στο τζόκεϊ και του χαλάει τη φτιάξη. Ο σερβιτόρος έρχεται, ο Εκτορ τον αντιμετωπίζει σαν σιχαμερή βδέλα, το γκαρσόν τον γράφει στο πέος του και γενικά το interaction μεταξύ τους δεν το λες επικοδομητικό. Στη συνέχεια ο βραβευμένος μας σεφ δοκιμάζει τα πιάτα, κάνει γκριμάτσες αηδίας σαν υπερτροφικός μπέμπης, ανακατεύει τα φαγητά με το πιρούνι (κοινώς τα κάνει νια-νια) και πετάει βιτριολικές παρομοιώσεις για την γεύση και την εμφάνισή τους («με αυτό τον πουρέ θα έκαναν χρυσές δουλειές οι οικοδόμοι» / «λίγο ακόμα να μασήσω αυτό το κρέας και θα κάνω τσιχλόφουσκες» / «αυτό εδώ μοιάζει με κουράδα»). Καλα το τελευταίο δεν το χει πει, αλλά θα χε πολύ πλάκα.

Λίγο πριν ξεράσει πάνω στο τραπέζι, ο Εκτορας σηκώνεται,  κάνει μια αναγνωριστική στο μαγαζί και ρωτάει τους 2-3 ξεχασμένους από τον Θεό πελάτες, την γνώμη τους για το φαί. Αυτοί, με άνεση που θυμίζει διαφημιστικό γιαουρτιού για δυσκοίλιες, εκφράζουν τα παραπονά τους για το σέρβις και την σχέση ποιότητας-τιμής, ο Έκτορ τους χτυπάει με κατανόηση την πλάτη και σαν άλλος σουπερ-ήρωας, μπαίνει φορτωμένος στο μαγαζί έτοιμος να πάρει εκδίκηση από τους κακούς εστιάτορες. Από το σημείο που πέφτουν τα καντήλια και μετά, υπάρχουν δύο εκδοχές: η «όχι για μένα, για την φουκαριάρα η μάνα μου», κατά την οποία το προσωπικό ακούει ταπεινωμένο τα σιχτίρια του Έκτορα, χαμηλώνει το βλέμμα και ζητα συγχώρεση υπό τους ήχους των βιολιών και η «βαφανκούλο ρε Μποτρίνι» όπου το προσωπικό αποκρούει και αντεπιτίθεται στις εκτορικές χριστοπαναγίες, αμφισβητεί το ταλέντα και τα βραβεία του «βραβευμένου σεφ» (ωωω χοντρόοοο), αναρωτιέται ποιος φώναξε αυτό τον μαλάκα στο μαγαζί και αν το θέμα χοντρύνει περισσότερο, η κατάσταση παρεκτρέπεται με τον φαγητοπόλεμο και τα μπουκέτα να παίζουν τον πρώτο ρόλο.

Την επόμενη μέρα (524^η αναφορά του «ο βραβευμένος μας σεφ, Έκτορας Μποτρίνι») τα πράγματα ως δια μαγείας έχουν καλμάρει, το μέλη του εξαγριωμένου προσωπικού έχουν κάνει την αυτοκριτική τους και  ζητούν συγνώμη από τον Έκτορα αν είπαν δυο κουβέντες παραπάνω, αυτός τους προτρέπει να αφήσουν  τα πουστρηλίκια και να το ρίξουν στη δουλειά και γενικά όλα δείχνουν να βαίνουν καλώς. Ό,τι ξεκατινιασμα ακολουθήσει από εδώ και στο εξής θα είναι εσωτερικό. Τα προβλήματα φαίνονται ξεκάθαρα την πρώτη βραδιά που το μαγαζί δουλεύει υπό την εποπτεια του διάσημου σεφ, ο οποίος  ρίχνει λάδι στη φωτιά όντας σπασαρχίδας, είτε μπλέκομενος στο πόδια του κατά-ιδρωμένου σκουρόχρωμου σεφ στην κουζίνα, είτε κοροϊδεύοντας το ημίτρελο σερβιτόρο, είτε ειρωνευόμενος την χοντρή, άσχημη, με ενοχλητική φωνή γυναίκα του εστιάτορα που τις περισσότερες φορές είναι τεμπέλα και χαραμοφάισα.

Και πάλι όμως την επόμενη μέρα τα πάντα ανήκουν στο παρελθόν, ό,τι έγινε έγινε και μαλακίες τέτοιες, όλοι νιώθουν πιο ώριμοι και πιο δυνατοί (ακόμα και ο πριν δύο μέρες καρατσόχλανος σερβιτόρος έχει γίνει γιάπις) και γενικά το μοναδικό άγχος της ομάδας είναι αν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του re-opening, καθώς όλοι ξέρουμε πόσο αυστηροί και ανικανοποίητοι γευσιγνώστες είναι οι αλλοδαποί κομπάρσοι του Alpha που θα κατακλύσουν τον χώρο πεινασμένοι.

Τελικά τα πράγματα πάνε μια χαρά και η βραδιά χάρη στην βοήθεια του βραβευμένου σεφ στέφεται με απόλυτη επιτυχία. Βέβαια σε αυτό έπαιξε ρόλο και η διακοσμητική πινελιά του Έκτορα με φτέρες, κηροπήγια και αφίσες από το πράκτικερ συν δώρα κάτι κατσαρολικά για την γριά μαγείρισσα που μπορεί χτες να ήταν έτοιμος να βουτήξει το κεφάλι της σε καυτό λάδι αλλά σήμερα της έχει αδυναμία. Καταλυτικό ρόλο στο grand σουξέ έπαιξαν και οι σύγχρονες τακτικές εστιατορικού μαρκετινγκ που χρησιμοποίησε ο βραβευμένος σεφ, με άξια αναφοράς την μέθοδο ποντιακό πανοϋρ, σύμφωνα με την οποία μέλη του προσωπικού ξεχύνονται στους δρόμους και διαφημίζουν  το μαγαζί είτε φωνάζοντας σαν κράχτες, είτε μοιράζοντας κρύα μεζελίκια σε άστεγους και πρεζόνια της γειτονιάς.

Στην 789^η αναφορά του «ο βραβευμένος μας σεφ, Έκτορας Μποτρίνι», τα 3 εικοσιτετράωρα έχουν περάσει και το μέχρι προσφάτως χαμαιτυπείο έχει μεταμορφωθεί στο next big thing / talk of the town / so hot right now / everybody who is anybody is gonna be there μαγαζί της πόλης. Στα τελευταία συγκινητικά λεπτά της εκπομπής, έχουμε future flash 1 μήνα μετά, όπου ο Έκτορας καθιστός σε ένα παγκάκι με θέα τη θάλασσα επικοινωνεί με τους εστιάτορες μέσω λαπτοπ (στην πιο γελοιωδώς ψεύτικη on line video conference που έχουμε δει ποτέ στην τηλεόραση), για να πάρει για τελευταία φορά τα συχαρίκια από τους ιδιοκτήτες και να διαπιστώσει εξ ιδίων όμμασι πόσο συγκλονιστική υπήρξε η επιρροή του στην ανιαρή και ζημιογόνα επιχείρησή τους.

Update: Μετά την παράκληση πολλών τηλεθεατών προσθέτουμε άλλη μια κλισαδούρα, την λεγόμενη «jaw dropper μυστική συνταγή», που προτείνει ο  βραβευμένος σεφ στον μαγεμένο σκουρόχρωμμο μάγειρα, βγάζοντας το εστιατόριο από το οικονομικό και δημιουργικό αδιέξοδο. Thnx Haris_Ch

Συνήθως κάνει κάτι πολύ απλό και λογικό, το οποίο οι άλλοι το αντιμετωπίζουν σαν ιθαγενείς που έχουν να φάνε 2 βδομάδες αλλά το πιο γαμάτο είναι όταν προτείνει κάτι ψιλοεξωφρενικά μαξαρισμένα πιάτα και τον κοιτάνε οι μετανάστες στην κουζίνα να τα προετοιμάζει σαν να είναι εξωγήινος, σιγομουρμουρμουρίζοντας πολύ καλό και κατάρες στην μητρική τους γλώσσα. Καπάκι πέφτει δήλωση του μάγειρα/μαγείρισας “το κύριο έκτορα έντειξε μια πολύ ωραία συνταγκί”. Μετά την κοπανάει με ένα απλο λοιπον παιδιά αυτή είναι η συνταγή, ετοιμαστείτε όλοι για αύριο, πάμε δυνατά, τα λέμε το πρωί, ciao!, το αφεντικό μαζί με τον μουντρούχο σερβιτόρο/ψήστη δοκιμάζουν έκθαμβοι το φαγητό λες και είναι η αμβροσία, ενώ ξέρω γω είναι γεμιστό καλαμάρι με φέτα, ή ρόκα παρμεζάνα με ΜΠΑΛΣΑΜΙΚΟ!!!! (ουάου) και ανακαλύπτουν πώς “μια απλή συνταγή με αγνά υλικά από τον βραβευμένο σεφ” μπορεί να σώσει το εστιατόριο τους. (Και μετά μόλις φύγει αρχίζουν παλι να σερβίρουν ελαστικά κεφτεδάκια, μελιτζανοσαλάτα από 30κιλα πλαστικά κουτιά που θυμίζουν φαγητό αμερικάνικου στρατού σε ταινία για το βιετναμ και σαγανάκια με υφή γλώσσας από Reebok Pump τίγκα βουτηγμένη στο λάδι.)

Η Δέσποινα Βανδή επέστρεψε στη δισκογραφία…μπλά μπλά μπλά, χεστήκαμε. Έβγαλε όμως νεο βίντεο κλίπ για το “κορίτσι πράμα” , και αυτό είναι που μας νοιάζει, καθώς το product placement και σε αυτή τη περίπτωση είναι ηλιθιότερο απο οποιαδήποτε παρομοίωση μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή…

Παρά παρά..πά, παρά παρά..πά ή ντουρού ντουρού..ντού, ντουρού ντουρού..ντού  και άλλα παρόμοια στιχουργικά τεχνάσματα που θα ζήλευε και ο χοντρός σαλονικιός από το Γκρικ Άιντολ, έτσι για να δυναμώσουν τα γκάζια… 

λεφτά για εξωτερικά γυρίσματα δεν υπάρχουν οπότε το πρότζεκτ της συναυλίας είναι ο,τι πρέπει…οι περισσότεροι κομπάρσοι θα πλήρωσαν κιόλας για να δούν τις φάτσες τους σε κλίπ της Βανδή. 

στολές Λίζας Πετροβασίλη πάνω απο λίντζερι και το σέξι-καμπαροκάκι μας είναι έτοιμο… 

η υστερία του κοινού είναι εμφανής 

“κορίτσι πράμα…χέι-χέι” 

τα πράγματα αγριεύουν…επικίνδυνα 

“Κοζάρετε  πως δουλεύω το μάϊκ, ναι το ξέρω, δε μασώ το κώλο μου“ 

όχι δεν είναι στιγμιότυπο από το Sonisphere. “κορίτσι πράμα…χέι-χέι” Part 2 η μπάντα δίνει ρέστα και η Βανδή μαθήματα σκηνικής παρουσίας στον Ανσέλμο  οι τυχεροί που βρίσκονται μπροστά στο στέιτζ γεύονται ένα δροσιστικό γκόλντεν σάουερ απο τη Δέσπω!  πραγματικά ακραίες καταστάσεις… 

…μία …δύο …τρείς  

 …τέσσερις …πέντε 

…έξι

…ακριβώς όσες και οι μαλάξεις (η τρίτη δε μετράει) που αρκούν σε έναν εννιάχρονο για να αποκτήσει το πρώτο του λεκέ… 

 οκ, εδώ είμαστε…ξεχάστε τις μπύρες. Ξεχάστε ακόμα και το νερό. Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε συναυλία μην αμελήσετε να ψωνίσετε απο το μπάρ μια Λούξ ή αν θέλετε να νοιώσετε ακόμα πιο αλάνια, πάρτε τη απο περίπτερο και “περάστε” τη στη ζούλα… 

…την οποία φυσικά θα κουνάτε έξαλλα στον ρυθμό της μουσικής ώστε, όταν την ανοίξετε να βρεθεί όλο το ανθρακικό στα κεφάλια των γύρω σας. Μην αγχωθείτε όμως, γιατί χάρη σε αυτό το αναψυκτικό θα μπορέσετε, παρά τη μαλακία που κάνατε, να γίνετε συμπαθής χρησιμοποιώντας ατάκες τύπου “it Λούξ great on you!” ή “it’s not as bad as it Λούξ“, δείχνοντας ταυτόχρονα και το μπουκαλάκι σας. Φυσικά δε θα γλιτώσετε το λιντσάρισμα, αλλά δε μπορώ να φανταστώ άλλο λόγο ύπαρξης του συγκεκριμένου προϊόντος σε αυτό το βίντεο. Αν μπορείτε εσείς βοηθήστε… 

Από την προηγούμενη Δευτέρα που τελείωσε το “4″ (και κατά συνέπεια τα CannibaLive που ήταν αφιερωμένα σε αυτό), έχουμε δεχτεί εκατοντάδες emails παθιασμένων cannibaLivers που, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν βρίσκονται σε απόγνωση, καθώς η αγαπημένη τους συνήθεια ήταν τελικά πολύ πιο σημαντική για την πνευματική του ισορροπία απ’ ό,τι πίστευαν. Έτσι λοιπόν είχαμε περιστατικά αναγνωστών με μειωμένη απόδοση στην δουλειά, προβλήματα στύσης (!), συμπτώματα κατάθλιψης, αϋπνίες, αλκοολισμό, εκπόρνευση, ναρκωτικά, αιμομιξίες και άλλα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας. Προκειμένου να αποφευχθούν επεισόδια μεγαλύτερης έντασης και κλίμακας, η ομάδα των in/tv/duals, μετά από ολονύχτιες διαπραγματεύσεις στην V.I.P. αίθουσα του in/tv/duals Τower, αποφάσισε να προβεί σε έκτακτες ενέργειες και να λάβει τα κατάλληλα μέτρα. Από σήμερα λοιπόν και για… πάντα, εγκαινιάζεται το in/tv/dual room, που θα λειτουργεί 24-7 και θα καλύπτει τις βασικές σας κανιβαλικές σας ανάγκες, τουλάχιστον μέχρι το επόμενο Cannibalive (γιατί εννοείται πως θα υπάρξει επόμενο). Είτε είναι 10 το πρωί, είτε είναι 3 το βράδυ, όποια ώρα γουστάρετε, για όλες τις μέρες τις εβδομάδας, μπορείτε να μπαίνετε και να δηλώνετε το παρών, είτε σχολιάζοντας μαλακίες που τυχαίνει να βλέπετε στην τηλεόραση, είτε συζητώντας τα προσωπικά σας με άλλους αναγνώστες που θα είναι on line, είτε –γιατί όχι- φλερτάροντας με κάποιον – α εξίσου απεγνωσμένο-η με σας! Πείτε λοιπόν αντίο στη μουντρουχιά που σας έχει κάνει να μοιάζετε με πρωταγωνιστές σε διαφήμιση δυσκοιλιότητας και ξαλαφρώστε στο δωμάτιο των in/tv/duals! Το διαδυκτιακό σας W.C…

Ps. Aυτό με το W.C. ακούστηκε λίγο κάπως ή είναι ιδέα  μου?

Ps2. Η έκδοση του συγκεκριμένου chat είναι δωρεάν (*τσίπηδες*) γι’ αυτό το λόγο δεν κάνει refresh αυτόματα. Για να ξεπεράσετε αυτό το πρόβλημα, θα πρέπει να πατάτε τακτικά το κουμπί “Ανανέωση”. Μην γκρινιάζετε, δεν είναι και τόσο δύσκολο. έλεος πια.

]]> http://theintvduals.com/2010/06/%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b4%cf%89%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%bf-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-intvduals/feed/ 1 http://theintvduals.com/2010/04/product-placement%e2%80%a6-fail/ http://theintvduals.com/2010/04/product-placement%e2%80%a6-fail/#comments Fri, 30 Apr 2010 12:18:30 +0000 ρον-μος http://theintvduals.com/?p=6195

 Δεν χρειάζεται να είσαι κριτικός τέχνης για να αντιληφθείς πως όλα τα ελληνικά βιντεοκλίψ, από την εποχή της κιτσερέλας στα late 80s μέχρι και σήμερα, χαρακτηρίζονται από απύθμενη γελοιότητα, μηδενική αισθητική και παντελή έλλειψη πρωτοτυπίας. Εκεί που η κατάσταση όμως ξεφεύγει από τα όρια και γίνεται ντροπιαστική, είναι όσων αφορά το product placement που πραγματοποιείται για τις εκάστοτε βιντεοκλιπίστικες ανάγκες. (Βασικά το βίντεο κλιπ γίνεται για τις ανάγκες του product placement αλλά τέλος πάντων). Βλέποντας λοιιπόν, το νέο βίντεο των Σταβέντο στο MAD και στο MTV (αναγκαστικά, καθώς το προβάλουν περίπου 3.000 φορές την ημέρα) μου γεννήθηκαν μερικές σημαντικές απορίες, που θεώρησα απαραίτητο να τις μοιραστώ μαζί σας, καθώς μέχρι τώρα παραμένουν άλυτες. Ας το δούμε όμως από την αρχή…

Ps. Το product placement, για  όσους δεν έχουν σπουδάσει μάρκετινγκ, είναι η διαφήμιση προϊόντων μέσα από κάποιο καλλιτεχνικό (στην περίπτωσή μας) μέσο,όπως πχ. ταινίες, σειρές, βιντεοκλιψ. Ευχαριστώ.

Στο πρώτο μισό του βίντεο δεν υπάρχουν εκπλήξεις. Αρχικά ο Σταβέντο κάνει πους-απς

…όχι λάθος, δεν την έβαλα σωστά. Απλά «τα χώνει» στον τοίχο.

Συνεχίζουμε ακολουθώντας τις βασικές αρχές των ελληνικών χιπ χοπ βίντεοζ, δηλαδή διάσπαρτα επαναλαμβανόμενα πλάνα με πρώτη μούρη τον ριμαδόρο να ραπάρει  με μπακγκράουντ αθηναϊκά αστικά τοπία. Εδώ ας πούμε έχουμε φόντο γκράφιτι

Εδώ ένα τοίχο

Εδώ μια οικοδομή

Και εδώ μια προβλήτα με τοξικά απόβλητα

Η παράδοση στο τσιφτετελο-ραπ θέλει τα γυναικεία φωνητικά να γίνονται από μια πρώην (ή νυν) λαϊκια που έχει την εντύπωση πως αν ανέβει σε μια ταράτσα φορώντας καπέλο και σκισμένο τζιν θα γίνει η νέα bff της Λιλ Μαμα. Την εικονιζόμενη  δεν είχα την τύχη να γνωρίζω (βασικά πέρα από την Σάγια και την τσιγκάνα από το Fame Story δεν μου έρχεται καμιά άλλη αντίστοιχη αυτή τη στιγμή), την έμαθα όμως για τα καλά μέσα από το video, καθώς δεν δίστασε να προβάλει όλες τις πλευρές του πλούσιου εκφραστικού της ταλέντο. Πιο συγκεκριμένα…

“Υοu make me sick mothafucka” (αποστροφή)

Panic mode

“Ηell yeah!” (λύσσα – έκσταση)

Eeee-he! (a tribute to MJ)

Κλαίνε και τα πατώματα

«Υοu… You fuckin fuck!» (crazy biatch)

We Will Rock Ya (Rock n Roll Queen)

Φάε την σκόνη μου Καρυφιλλιά Καραμπέτη.

Το βιντεοκλιπ συνεχίζεται στο ίδιο στυλ μέχρι την μέση οπότε και προστίθονται πλάνα ξέφρενης διασκέδασης μεταξύ μιας παρέας μοντέρνων παιδιών που έχουν παραδοθεί στους ρυθμούς των Σταβεντο. Ok, μέχρι εδώ, τίποτα το φοβερό. Και ξαφνικά σκάει μύτη αυτό…

Excuse me… WHAT? Τι δουλειά έχει ένα μπουκάλι νιβέα στην κωλότσεπη της χορεύτριας? !! ? Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω το concept, γιατί δεν μπορεί, πρέπει να υπάρχει ένα έστω ένα υποτυπώδες concept. Aς πούμε στα περισσότερα ελληνικά βιντεοκλιπς παρόλο που το product placement είναι προσβλητικά κακόγουστο , υπάρχει μια κάποια λογική. Μπορεί τα πλάνα με το ουίσκι να είναι περισσότερα από αυτά του τραγουδιστή αλλά ok, ο τύπος είναι καψούρης, έχει πέσει στα πατώματα,  θα το ρίξει στα ξύδια, είναι μια φυσιολογική αντίδραση. Οι μοντέρνοι νέοι που χορεύουν,  για ποιο λόγο έχουν το νιβέα στη κωλότσεπη?! Τι υποσυνείδητο μήνυμα μπορεί να περνάει αυτό στα νέα παιδιά? «Χορέψτε μεν αλλά το νου σας στην ξηροδερμία?» Περιέχει κάποιο σεξουαλικό υπονοούμενο? Η’ μήπως είναι κάποιου είδους fashion statement? Γιατί αν είναι έτσι, να αρχίσω να κυκλοφορώ και εγώ με τον αφρό ξυρίσματος στην τσέπη? Θα με κάνει αυτό πιο cool? I mean what the fuck? Kαι εκεί που ξεπερνάς το body lotion….

?

…έρχεται η άλλη και πάνω στο τρελό fun αρχίζει να ψεκάζει με αποσμητικό τον κόσμο! Aποσμητικό? Αυτό τι είναι πάλι? Ένα υπόγειο σχόλιο για την δυσωδία που προκαλείται στα ντανσφλορς? Ή απλά ένα gadget που κάνει πιο ακόμα πιο διασκεδαστικό το κλάμπινγκ? Μπορεί ας πούμε ενώ κλαμπάρω να έρθει κάποια και να μου ψεκάσει τις μασχάλες? Και έστω ότι γίνεται κάτι τέτοιο, εγώ πρέπει να το πάρω προσβλητικά? Τύπου «φίλε βρωμάνε οι μασχάλες σου»  κετσι ή στην μετα-σταβέντο εποχή το ψέκασμα με αποσμητικό είναι το νέο καμάκι? Βοηθήστε με, βρίσκομαι σε τρελή σύγχυση…

…hey Panos, σ’ευχαριστούμε

Φυσικά η απάντηση είναι το “Καταστροφή μου” του Θάνου Καλλίρη γυρισμένο το εμπνευσμένο 1992. Όπως υποσχέθηκα ακολουθεί η frame by frame ανάλυση…

Ο Θάνος μπαίνει στο διαμέρισμα του και πετάει τα κλειδιά στο κομοδίνο. “Τιγράκι μου, γύρισα”.

Τι σκατά…!

“Κι άλλο σπασμένο σερβίτσιο…και σοκολατάκια;”

“μουχλιασμένο κομμάτι πίτσα, κρασί απο Δούκα μάρκετ και μπαγιάτικες τηγανιτές, χωριάτικες, πατάτες. Κάποιος ξέχασε να καθαρίσει….πάλι”

Ο Θάνος εμφανώς συγχυσμένος, πάει καρφί στη κουζίνα και:  α) Παίρνει καθαριστικά. β) Ψάχνει το μισογεμάτο Jameson. γ) Αρχίζει να ξηλώνει τα ντουλάπια.

α1) προσπαθεί να ανοίξει τη σακούλα σκουπιδιών, αλλά προφανώς ανοίγει απο την άλλη. β1) σερβίρει το Jameson. γ1) παίρνει τηλέφωνο το Σπύρο Σούλη.

όχι, όχι και όχι. Βάζει Friskies για τη γάτα…

…η οποία πέραν του οτι έχει γίνει γουρούνα, έτσι και την αφήνουν να χέζει μέσα στο διαμέρισμα, πρέπει να βρωμάει όλη η πολυκατοικία. Δώσε κάτι παραπάνω και πάρε καμιά Royal Canin ρε τσίπη.

Σε αποτέλεσμα της κακής διατροφής, πότε της ανεβαίνει η πίεση και πότε της πέφτει και λιποθυμάει. Εδώ ο Θάνος ψάχνει να βρει το σφυγμό της.

Αφού λοιπόν τάισε και κούραρε το ζωντανό, αποφάσισε να καθαρίσει μόνος του…

…αλλά το παράπονο δε τον άφηνε.

Ο Bruce Willis σε σκηνή του Chiaro Di Luna του Μάριο Σαλιέρι

Με φόντο ένα τρομακτικό πίνακα , ξεκινά να αναπολεί με την ανάλογη ερμηνεία

Αν η γάτα είναι υπέρβαρη, που είναι, το αίσθημα του Θάνου αγγίζει τα όρια της ανορεξίας. (αν μου έλεγαν πως σε αυτή τη φωτό είναι άντρας, θα το πίστευα)

“Με ανάβουν τα lingerie της Λόλα(αν και με τέτοιο στήθος, τσάμπα το πεντοχίλιαρο που έδωσα), καλή είσαι και στο sex σε ρόλο καθαρίστριας αλλά κάνε και καμιά κανονική δουλειά με φόρμα και fluffy παντόφλα”

“Δε λέω, καλά περνάμε με τις κασέτες που νοίκιαζω απο το βίντεο-κλάμπ…

 …αλλά μάζευε τα τυρογαριδάκια απο τη μοκέτα και πλύνε κάνα δόντι μετά. Όταν χαμογελάς κάνω σήμα για κούρσα” 

“Καλά δε το συζητώ για την άπαιχτη Τζι Βι Σι κάμερα που αγόρασα…

…και γυρίσαμε τόσες όμορφες home porn ταινίες”

“Αλλά πόσες φορές θα σου το ξαναπώ ρε βλήμα; εγώ είμαι ποπ καλλιτέχνης…δε γίνεται κάθε φορά που ο Θοδωρής παίζει κλιπάκι μου στο Στύλ Ελληνικό, να σπάς όλα τα πιατικά!”

Η κατάσταση δε τραβάει άλλο και η άστηθη εγκαταλείπει φορώντας μια σικάτη καμπαρντίνα που τονίζει το υπέροχο μυξέ των τοίχων.

“Εξαφανίσου κι εσύ αδέσποτη… 

…έχω σταμπάρει ένα καινούργιο μωρό, τη Τζέσυ, και δυο χοντρές δε χωρούν στο ίδιο σπίτι”

Ο σκηνοθέτης μετά τη μαγκιά με τη επεξεργασία της εικόνας στη γάτα  έβαλε να εικονογραφήσουν και ολόκληρο το βίντεο. Το αποτέλεσμα είναι τόσο κακό που απλά το αναφέρω. Σε αυτό το καρέ υποτίθεται πως είναι ο Καλλίρης. Το ξέρω, η ομοιότητα είναι συγκλονιστική.

Στο προηγούμενο επεισόδιο -για το οποίο σαν ένδειξη διαμαρτυρίας δεν έγινε ριβιού- πέρα από την εμφάνιση της pizza face λεσβίας από το 2 Μέρες Μόνο σε ρόλο ψαρο-ψυχίατρου και αυτού του κοκκινοπουλικού ξανθο-ξέτσουλου που κανένας δεν ξέρει γιατί έχουμε συγκρατήσει στη μνήμη μας, σε ρόλο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της (τσουλαριό / ανάφτρα) δεν έγινε απολύτως τίποτα. Το επεισόδιο τελείωσε με το ψάρι στην κλινική, αποφασισμένο να κάνει την εξέταση DNA, δίνοντας για ανάλυση τα αυγά του.

Στο χθεσινό επεισόδιο είχαμε επανεμφάνιση του Φίλιππου Σοφιανού, ο οποίος ξύπνησε από τον λήθαργο της αντενικής ναιντίλας υποδυόμενος το μεγαλοστέλεχος στην εταιρεία της Βλαντή που έδωσε (μετά από εντολές) τρελή προαγώγα στον Παπάκ, προκαλώντας του την οργή για την παντελή έλλειψη αξιοκρατίας στις ελληνικές επιχειρήσεις. Προκειμένου να καθαρίσει το όνομά του αλλά και να προσθέσει λίγο extra αλατοπίπερο στην σεξουαλική του ζωή (;), ο Παπάκ ζήτησε από την μέλλουσα γυναίκα του να τσακωθούν, σε μια σκηνή με διαλόγους που θα ζήλευε και ο Μπέργκμαν. Η Βλαντή, που μετά από τόσα παπακαλιατοπήδουλα θυμίζει πρωταγωνίστρια σε soft-core του Νew Channel, αγνόησε την έκρηξη της τεστοστερόνης του Κριστόφ και για άλλη μια φορά τον χρησιμοποίησε σαν ζωντανό δονητή.

Ο Κουρής αφού πήδηξε μια νηπιαγωγό, ένα τραβέλι, την παλάμη του (χιλιάδες φορές) και το κοκκινοπουλικό ξανθο-ξέτσουλο, αποφάσισε πως αγαπάει την γυναίκα του, που μπορεί να μην έχει καμπανέλια, αλλά όπως και να το κάνουμε είναι η μητέρα των παιδιών του, με αποτέλεσμα να ξεφτιλίζεται απαγγέλλοντας σαπουνοπερικούς μονολόγους στο τηλέφωνο, χυμένος στον καναπέ μπροστά από άδεια μπουκάλια ουίσκι.

Ο αυνανάκος, που άνοιξε ένα ζαχαροπλαστείο πιο επιτυχημένο και από το PAUL, αφού δοκίμασε το λεσβιακό έρωτα… ή μάλλον όχι τον ετερόφυλο έρωτα με μια λεσβία, κατέληξε στο συμπέρασμα πως αν δεν υπάρχουν ιστοί αράχνης στο μαλλί η αγάπη δεν έχει γλύκα και έτσι αποφάσισε να πάρει αμπάριζα όλες τις χωματερές της Ελλάδος αναζητώντας το άλλο του άπλυτο μισό. Τελικά το βρήκε στην Πάτρα, όπου του μυξοκλάφτηκε σαν ερωτευμένη παρθένα χωρίς κανένα αποτέλεσμα, καθώς το άστεγο κελεπούρι προφανώς τον έχει γραμμένο στα παλιά του βρώμερα, τρύπια παπούτσια (τα οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι και τα μόνα που φοράει).

Το επεισόδιο τελείωσε με το σεξ 15 δευτερολέπτων του Παπάκ με το ψάρι στην απόθηκη ενός μπαρ, σκηνή που μου προκάλεσε την ίδια ενόχληση που μου είχε προκαλέσει το φιλί του Ρώμα με την Ράντου στο τελευταίο επεισόδιο του Κωνσταντίνου και Ελένης. Είναι πραγματικά περίεργο, ενώ ξέρω (εγώ και όλη η Ελλάδα) ότι δεν είναι αδέρφια, οι ερωτικές σκηνές μεταξύ τους είναι τόσο άθλιες, πρόστυχες, κακόγουστες και προκλητικά άσχημες που ειλικρινά με φέρνουν σε δύσκολη θέση, γεγονός που πιστέψτε με, συμβαίνει σπάνια.

Αυτό όμως που απασχολεί τους πάντες (πέρα από τις κλανιές της χοντρής, το ξέρω πως αυτό περιμένετε) είναι το χρονικό σημείο στο οποίο λαμβάνουν χώρο οι ψυχοθεραπευτικές συναντήσεις του ψαριού με την λεσβία. Χθες ας πούμε, εκφράστηκε η άποψη πως ο Παπάκ είναι νεκρός και  το ψάρι, έχοντας πάθει κατάθλιψη αφηγείται την τραγική της ιστορία στην λεσβία ψυχολόγο, γεγονός που αν ισχύει έρχεται κόντρα με αυτό που είχε δηλώσει ο auteur περί happy end. Χμμ.

Άφησα τελευταίο το fart part, γιατί ειλικρινά δεν ξέρω πώς να το σχολιάσω. Και αυτό το λέω εγώ, εκπροσωπώντας ένα blog που αν μή τι άλλο δεν φημίζεται για το politically correct χιούμορ του. Αλλά… κλανιές; Κλανιές; Και που το γράφω, ντρέπομαι! Για όσους είχαν την τύχη να μη δουν το συγκεκριμένο σημείο, απλά να ενημερώσω πως ο πρέζακας ανέφερε κατά την διάρκεια της κλασικής πλέον sexandthecitικής συνέυρεσης των αδερφών, πως η χοντρή κλάνει ακατάπαυστα εξαιτίας της εγκυμοσύνης της. Και σαν να μην έφτανε αυτό, στην επόμενη σκηνή είχαμε και εικονική αναπαράσταση με τον πρέζακα να αερίζει τα παπλώματα για να ξεντουμανιάσει το κρεβάτι (ήχος δεν ξέρω αν ακούστηκε). Θεωρώ πως η επιλογή του Παπάκ να προσθέσει toilet χιούμορ λίγο πριν το τέλος της σειράς, δεν οφείλεται μόνο στην πεθαμένη  του έμπνευση και στο attention whore syndrome από το οποίο ταλαιπωρείται εδώ και χρόνια αλλά κυρίως στις επιρροές που δέχεται από το σοφό του Πυγμαλίωνα, Λάκη Λαζόπουλο, που έχει μετατρέψει τα πορδο-αστεία σε mainstream διασκέδαση.  Με όποιον δάσκαλο καθίσεις δεν λέει ο λαός; (μικροαστικό φινάλε).

(αφιερωμένο στο Χριστόφορο, have fun dude!)

Πρώτος σε σειρά εμφάνισης ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο οποίος στεκόταν μπροστά μου στην ουρά περιμένοντας το boarding, με  παπακαλιατικά μαύρη γυαλούμπα, ντυμένος ανοιξιάτικα σε στυλ τρέντι πουρο-σπορ, με ύφος γεροντοπαλίκαρου κοσμοπολίτη που μάλλον έφαγε το ελληναριό στη μάπα ως υπουργός τουρισμού (κάποτε) και τώρα επιλέγει εξωτικούς προορισμούς για τις διακοπές του. Από πίσω του ήταν ο Πάνος Παναγιωτόπουλος , φάση τρελό παρεάκι κέτσι «που σαι Πάνο – έλα Μήτσο!», μαζί με την –κατά χιλιάδες χρόνια μικρότερη-γυναίκα του (;). Και αυτός στο ίδιο στυλ ντυσίματος με τον Αβραμό, αλλά χωρίς το γιάπι-coolness, πολύ πιο μίζερος και μουρτζούφλης, πάντα έτσι ήταν θα μου πεις, με ένα μαύρο σύννεφο πάνω από την αραίωση, από την εποχή του «Προφίλ», πόσο βαρετή εκπομπή παρεπιπτόντως. Αξίζει να αναφέρω πως και οι δύο επέλεξαν οικονομικές θέσεις για να είναι κοντά στον λαό, γεγονός που εκτίμησα βαθύτατα. NOT. Δύο μέρες μετά, γυρίζοντας από την βραδινή μου έξοδο πετυχαίνω τον τύπο που έπαιζε τον Λεωνίδα στο τα Δέκα Λεπτά Κήρυγμα (ο οποίος θα είναι για πάντα ο Λεωνίδας από τα Δέκα Λεπτά Κήρυγμα, ό,τι κούρεμα και αν κάνει) σε μέσο μαζικής μεταφοράς, μάλλον στυλιστικά μπερδεμένο (άλλο πράγμα το boho άλλο πράγμα η μπόχα), δυστυχώς αυτή τη φορά χωρίς τον ξανθό χοντρό gay- Γερμανό- από- το- Μάλα φίλο του. Αφού ξεπέρασα το ένα σοκ να σου και ο Λούλης με την γυναίκα του, που δεν είναι άλλη από την μυταρού γυναίκα του Κουρή στο «Τέσσερις», περίεργο (και κάπως fucked up)να είσαι παντρεμένη και στη ζωή και στην τηλεόραση με παπακαλιατικές περσόνες. Λέω «έχε χάρη να πεταχτεί κανας Παπάκ να τρελαθούμε τελείως» αλλά μετά θυμήθηκα πως έχει πέσει με τα μούτρα στην δουλειά, καθώς ψάχνει χορηγούς για την νέα θεατρική πεντάωρη επική παράσταση που θέλει να ανεβάσει του χρόνου, η οποία σύμφωνα με καθόλου έγκυρες πηγές θα γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία του ελληνικού μιούζικαλ και θεάματος γενικά.

Κοίτα να δεις που πάλι στον Παπακ καταλήξαμε, άντε να κάνουμε κάνα Cannibalive να φύγουν τα χοντράδια.

ps. Did i just say that?

“Γιατί και τα ψάρια έχουν μουστάκι!“