Vampire Rock n’ Roll Musical Comedy Indie Flick. Kαι αυτό είναι μόνο το genre…

To Suck αφηγείται την ιστορία των μελών μιας αποτυχημένης rock μπάντας που παραμυθιάζονται από ένα hot vampire cheek, γίνονται βρικόλακες και προς μεγάλη τους έκπληξη, βλέπουν όλα τα τους τα ονειρά να γίνονται πραγματικότητα. Μέχρι την στιγμή που η ζωή τους μετατρέπεται σε εφιάλτη. Μουαχα-χα-χα… Campίλα, special guests από Iggy Pop, Alice Cooper, Henry Rollins και Moby μεταξύ άλλων, αρχιδάτο soundtrack και τρελό fun σε μια ταινία που κατά πάσα πιθανότητα δεν θα την δούμε ούτε στα video clubs (άντε στην καλύτερη σε καμιά μεταμεσονύχτια στις Νύχτες Πρεμιέρας). God bless torrents my dear friends…

(πάτα τη φωτό για τρέιλερ)

Μου ήρθε ο λογαριασμός της ΔΕΗ και πέρα απο τις συνηθισμένες νταβατζιλίδικες χρεώσεις για το Δήμο υπήρξε ένα extraδάκι το οποίο δέχτηκα με μεγάλη ευχαρίστηση, καθώς είναι καθήκον όλων των Ελλήνων να συμμετέχουν στη γιορτή  της Eurovision…

Φυσικά ο λογαριασμός είναι σικέ. Σχεδόν δηλαδή, αφού το οτι εμείς πληρώνουμε για ό,τι έχει σχέση με αυτή τη σκατοθύελλα δεν είναι μυστικό. Για τους κειμενογράφους της Ρίκας και της Τζένης που έγραψαν νομίζοντας οτι απευθύνονται σε νοητικά καθυστερημένους, για το catering που πρόσέφερε στο Σχοινά και τη Γαρμπή λουκανικοπιτάκια και perrier, για το μισθό της Βουλγάρας που θα καθαρίσει το χώρο που εμείς μισθώσαμε και η λίστα θα μεγαλώσει πάρα πολύ μέχρι το Μαϊο και τον πούλο που θα πάρουμε στη Νορβηγία.

Πάντως για να μην είμαστε πολύ αυστηροί πρέπει να παραδεχτούμε πως η Κρατική Τηλεόραση σκέφτηκε σοφά. Λόγω οικονομικής στενότητας αποφάσισε να μη κάνει ανάθεση σε κάποιο hot νούμερο αλλά να μας βάλει να διαλέξουμε μεταξύ δ’ και έε’διαλογής σκουπίδια αρτίστες. Έτσι είχαμε ποικιλία για να διασκεδάσουμε…

Είναι φοβερό το πόσο επηρεάζει αυτός ο διαγωνισμός τους καλλιτεχνάδες. Οι Εμιγκρέ, απο άθλιοι κουλτουρindie-κνιτοfriendly χλέπα, προσπάθησαν ανεπιτυχώς να  μεταμορφωθούν σε  Muse on Mad Awards. Ο ”i’m gonna hire a hitman”  Πυροβολάκης θέλοντας να εκμοντερνίσει τις λυρικές αιμορροϊδες του, πήρε έναν υποψήφιο Greek Idol μπουζουκοράπερ,  μια αθίγγανη ανορέξα , λούπες απο παραδοσιακά τραγούδια Πασχαλινού σουβλίσματος και φυσικά θα τον ακούμε κάνα-δυο μήνες στα ράδια και στα φανάρια.

Στο νικητή τώρα….George Alkaios & Friends και μάλλον οι θεατές του διαγωνισμού θα νομίζουν πως τα παιδιά έχασαν το δρόμο που οδηγεί στο European Strip Show Contest…  

…μέχρι να ανοίξει το στόμα του ο George τουλάχιστον γιατί στη συνέχεια θα καταλάβουν πως πρόκειται για τη Gresk συμμετοχή με επίσημο υποστηριχτή την Ελληνική Κυνοφιλική Ένωση. Το τραγούδι; Κλασσικός ρυθμός R(arabica) ’N’  Β(bouzouki)  με τους σκύλους go-go Boys να χοροπηδάνε χωρίς αύριο και την εμφάνιση του λυράρη της πίστας να μπαίνει στο σημείο εκτόξευσης της κλανιάς του κομματιού.  Άιντε και με τη νίκη.

Το gamato. info έκλεισε οριστικά. Οk, αυτό το καταλάβαμε όλοι. Και όχι μόνο αυτοι που  επισκέπτονταν καθημερινά το gamato.info κατεβάζοντας δεκάδες giga μουσικής και ταινιών αλλά και όσοι δεν ασχολούνταν με το χόμπι του downloading, είτε γιατί δεν είχαν τις γνώσεις είτε γιατί κάτι τέτοιο δεν ταίριαζε με τις ηθικές του αρχές (φαντάζομαι πως υπάρχουν και αυτοί). Δεν ξέρω γιατί, αλλά από τότε που διέρευσε το νέο σε όλα τα ειδησιογραφικά sites (άραγε βγήκε και  στα τηλεοπτικά μεσά?) νιώθω λίγο αμήχανα. Ηλιθιωδώς –μάλλον- θεωρούσα πως το gamato ήταν κάτι σαν μυστικό, πολλές φορές έπιανα τον εαυτό μου να ψυθιρίζει όταν το πρότεινα σε φίλους. Απ’ ό,τι αποδείχθηκε, αν τα στοιχεία που βγήκαν στην δημοσιότητα είναι αληθή, το   συγκεκριμένο μυστικό το μοιράζονταν εκατομμύρια άνθρωποι καθημερινώς, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν Έλληνες.

Wow! 15.000.000! Ακόμα και αν κάτι τέτοιο  δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, έστω και αν τα άτομα που έμπαιναν καθημερινά στο gamato.info ισούνταν με το 1/3, το ¼, το 1/5 αυτού το αριθμού και πάλι… wooow! Μιλάμε για πάρα πολύ κόσμο!

Με αφορμή όλα αυτά, θυμήθηκα κάτι που μου συνέβη πριν κανα-δύο μήνες όταν το gamato.info είχε πάλι κλείσει, προσωρινά, (απ’ ό,τι μας ενημέρωναν οι ιδιοκτήτες) «εξαιτίας τεχνικών προβλημάτων» (αλήθεια κατά πόσο ίσχυε κάτι τέτοιο?). Είχα μόλις αγοράσει μια κανούρια LCD τηλεόραση και ήθελα να την δοκιμάσω βλέποντας μια «εφετζίδικη» ταινία. Με το Gamato.info να είναι εκτός λειτουργίας σαφώς και είχα την δυνατότητα να κατεβάσω από κάποιο άλλο torrent site, αν και ομολογουμένως το gamato.info είχε μερικά σχεδόν προκλητικά «αποκλειστικά» uploads, όπως οι ίδιοι oι uploaders τα χαρακτήριζαν, που δεν υπήρχαν πουθενά αλλού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που θυμάμαι ήταν το τρίτο μέρος της τριλογίας Millennium, το οποίο ήταν διαθέσιμο πριν καν αρχίσει το δεύτερο μέρος να προβάλλεται στους κινηματογράφους. Πέρα όμως από ποικιλία, το gamato είχε και άλλο ένα σημαντικότατο πλεονέκτημα. Τους προσαρμοσμένους ελληνικούς υπότιτλους (πάντα αναρωτιόμουν ποιος καθόταν και έκανε αυτή την τόσο βαρετή και δύσκολη δουλειά αφιλοκερδώς -?-, βασικά μαλακιές λέω, δεν αναρωτιόμουν, απλά χαιρόμουν που αυτός ο κάποιος υπήρχε). Όσοι ασχολούνται με το άθλημα γνωρίζουν πως η εύρεση του κατάλληλου subtitle είναι major pain in the ass, αρκετό για να σε κάνει να παρατήσεις το όλο project και να επιλέξεις το plan b. Πήρα λοιπόν την απόφαση να πάω σε dvd club! Όσο και αν ακούγεται υπερβολικό, είχα να πατήσω το πόδι σε ένα απόδαύτα παραπάνω από 2 χρόνια σε σημείο που είχα σχεδόν ξεχάσει πόσο πολύ απολάμβανα την όλη διαδικασία αναζήτησης της ιδανικής ταινίας, αλλά και από την άλλη,  πόσα πράγματα με ξενέρωναν κατά την διάρκειά της. Εκείνο το βράδυ  αναρωτιόμουν αν υπήρχαν και άλλοι με σύνδρομο στέρησης gamato info που «αναγκάστηκαν» να προσφύγουν στην λύση του βίντεοκλαμπ και για να είμαι ειλικρινής, ήταν η πρώτη φορά μετά από πάρα πολύ καιρό που ένιωσα κάτι σαν “downloading guilt” να ενοχλεί την συνείδησή μου. Δεν κράτησε για πολύ, μετά από λίγο συνήλθα.

Προσοχή! Ακολουθεί ερωτηματικός οχετός:

Υπάρχει θέμα ενοχής στο downloading? Είναι όντως παράνομο? Είναι νόμιμο το κλείσιμο του Gamato info και η σύλληψη των ιδιοκτητών του? Αν όντως τίθεται θέμα εγκληματικής πράξης, είναι οι ιδιοκτήτες του site οι «εγκληματίες» ή οι 800.000 εγγραμμένοι users του? Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο ποιος από εσάς θα μου στέλνει τσιγάρα στην ψυρού? Υπάρχει νομικό πλαίσιο που να στηρίζει την σύλληψή των ιδιοκτητών ενός site που παρέχει  links για torrents και όχι τα ίδια τα torrents? Πρέπει να νιώθω ηλίθιος που δεν ξέρω  ποια είναι η διαφορά του leach με το seed? Αληθεύει η φήμη που θέλει το πορνό της Τζούλιας Αλεξανδράτου να έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο κλείσιμο ενός site που αποτελούσε στόχο όλων των εταιρειών διανομής αλλά και στη σύλληψή των ιδιοκτητών του, από την στιγμή που το συγκεκριμένο video δεν αφορά μόνο πνευματικά δικαιώματα αλλά και προσωπικά δεδομένα (my ass) σε κακουργηματικό βαθμό? Αν ισχύει το παραπάνω η ατάκα «Τζούλια γαμήθηκες» δεν έχει διπλό νοήμα? Είναι το κυνήγι των «πειρατών» η σωστή μέθοδος αντιμετώπισης του πλήγματος που δέχεται η κινηματογραφική βιομηχανία ή μήπως ήρθε η ώρα να βρεθούν πιο εποικοδομητικές και μοντέρνες λύσεις? Υπάρχει περίπτωση να βρεθεί μια λύση καλύτερη από το τζάμπα? Όχι (άρα ακυρώστε την προηγούμενη ερώτηση). Γιατί ακόμα και στα intro videos των dvds ενάντια του παράνομου downloading, ο τύπος που κατεβάζει από το internet μου φαίνεται πιο cool από την cheesy παρεά που απολαμβάνει την άνεση του  dvd στον καναπέ της χαζογελώντας? Αν οι ιδιοκτήτες του gamato είχαν μερικά εκατομμύρια views την ημέρα πόσα λεφτά έβγαζαν από τα google adds? Αν όντως έβγαζαν λεφτά μας ενδιαφέρει? Είναι η κατάργηση του free downloading μια σύγχρονη μορφή καταπάτησης της ελευθερίας μας? Είναι λόγος αυτός για να βγούμε στους δρόμους? Γιατί κάτι τέτοιο μου θυμίζει την «Εκδίκηση των Nerds»? Και τέλος το σημαντικότερο ερώτημα όλων (σε αυτό πραγματικά θα εκτιμήσω μια ουσιαστική απάντηση):

Eίναι πολύ σοβαρό το θέμα για να κάνω πλάκα ή είναι πολύ αστείο για να το δω τόσο σοβαρά?

Discuss *φωνούλα*

Το επεισόδιο έχει τίτλο Dr Linus. Αυτό σημαίνει ότι κάπου ανάμεσα στο έβδομο και δέκατο έγδοο flash sideway ο Μπεν έχει γίνει ωριλά κάπου στη Βενεζουέλα; Μήπως θα δείξει το Μπεν σε role playing με αυτόν σε ρόλο γιατρού και τον παιδικό του έρωτα ‘Αννι να κάνει τη νοσοκόμα; Και ήταν καθόλου καλό το επεισόδιο ή ήταν 41 λεπτά και 23 δευτερόλεπτα από τη ζωή σου που δε θα πάρεις πίσω;

Ο Μπεν Λάινους έχει γίνει ο κύριος Φλωράς της Καλιφόρνια και μάλιστα στο σχολείο που διδάσκει έχει κάνει ένα History Club για ubergeeks, με πρώτη να σένει το χορό την Άλεξ. Ναι, την κόρη του. Δεν ξέρω αν εγώ έχω γίνει κυνικός ή όλες αυτές οι επιστροφές νεκρών χαρακτήρων σκοπεύουν στο wow factor( που δεν έρχεται ποτέ), πάντως η εμφάνιση της ‘Αλεξ είχε το ίδιο nipple erection που έχει και η βράβευση του Νίκου Χατζηνικολάου ως δημοσιογράφου της χρονιάς σε αντρικά βραβεία. Η Άλεξ μάλιστα τον επισκέπτεται στο σπίτι του, εκεί που φροντίζει τον πατέρα του. Τον ίδιο πατέρα που ο ίδιος είχε δηλητηριάσει 25 χρόνια και 3 κύκλους πριν στο νησί.

Μιλώντας για το νησί, η Ιλάνα(παχύ λ Ευόσμου) θα κάνει το Μπεν να φτύσει το γάλα που βύζαξε που έφαγε το Τζέικομπ μπαμπέσικα και τον βάζει να σκάψει τον τάφο του. Από πότε αυτή η Ιλάνα έχει γίνει ο Κλεάνθης της Παταγονίας μείον τη ρακή δεν το έχω καταλάβει, πολύ αρχηγιλίκι ρε παιδί μου. Ο fake Locke περνάει μια βόλτα για ένα τήλιο και μια βανίλια Υποβρύχιο και του λέει να μπει στη Λ.Ο.Κ. αδερφότητα στο campus του νησιού και όταν οι άλλοι φύγουν αυτός να μείνει πίσω να κρατάει τα μπόσικα. Τελικά ο Μπεν μετά από ενα δακρύβρεχτο(not) γουιντερμποτομικό μονόλογο λέει στην Ιλάνα ‘σόρι ρε κοπελιά που καθάρισα το Τζέικ σαν αυγό, ήμουνα αλλού’ και γυρνάει μαζί της στην κατασκήνωση του Αγίου Ανδρέα του νησιού.

Πίσω στο σχολείο ο Μπεν μαθαίνει ότι ο διευθυντής του έχει εμπλακεί στο δικό του σκάνδαλο Λιουίνσκι και τον εκβιάζει για να του φάει τη μαρκίζα. Σε αυτό τον βοηθάει ο Dr. Arzt, ο οποίος εξακολουθεί να παραμένει αξιολύπητος σε όλα τα timelines, τον οποίο πείθει να κάνουν τη βρωμοδουλειά για 30 αργύρια, μία θέση πάρκινγκ και μισό κουτί καραμέλες Baloo.’Ομως ο διευθυντής( που μοιάζει κάτι ανάμεσα σε μπάτσο του εγκληματολογικού από το CSI Μπραχάμι και το δάσκαλο καράτε του Λορενς από το Καράτε Κιντ) του λέει ότι αν το κάνει αυτό θα καταστρέψει το όνειρο της ‘Αλεξ που είναι να πάει στο Γέιλ συμμαθήτρια με την ‘Αντρεα Ζάκερμαν και ο Μπεν τελικά κάνει το κλωσσόπουλο.

(Ακολουθεί ξέσπασμα Νίκου Κούρκουλου από εποχές ‘Ορατότης Μηδέν’)Αυτό είναι κάποιου είδους εξιλέωση που την άφησε να πεθάνει τότε στο νησί; Τι απέγινε ο μπάσταρδος Μπεν που έριξε χημικά στη μισή Ντάρμα γιατί ξύπνησε στραβά εκείνο το πρωί; Αυτός ο σπούκι χαρακτήρας που έγινε εντολέας του Σαίντ. Που κρέμασε το Λοκ στο τσιγκέλι στο δωμάτιο του ξενοδοχείου; Που έστελνε ανθρώπους επί ανθρώπων από τους ‘δικούς’ του στο θάνατο χωρίς αυτοί να βγάλουν κιχ; Που μπούκαρε στο ξενοδοχείο του Γουίτμορ και του έλεγε ‘θα σκοτώσω την κόρη σου’; Που με τις περισσότερες από την Αλέξις της Δυναστείας μηχανορραφίες του έμοιαζε να ελέγχει τα πάντα; Που έβαλε να απαγάγουν το Γουόλτ για να γίνει ο Μάικλ πιόνι και άλογο μαζί;Δηλαδή ο κουτσομπόλης φαφούτης καφετζής από την Απαγορευμένη Αγάπη έχει περισσότερη προσωπικότητα. Ουφ, τα είπα και ξαλάφρωσα. I feel so much better right now.

Εκτός όμως από το το ταξίδι του Μπεν στην Patheticland ο Τζακ και ο Ρίτσαρντ( η Ζωζώ Σαπουντζάκη του νησιού) έχουν μια συνάντηση στο δάσος και πάνε σε κείνο το καράβι το παλιό το σαπιοκάραβο το Black Rock γιατί ο Ρίτσαρντ θέλει να αυτοκτονήσει και θέλει ο Τζακ να το κάνει( μάλλον διάλεξε τον κατάλληλο άνθρωπο). Ακολουθεί μια σκηνή τύπου ρώσικη ρουλέτα στον Ελαφοκυνηγό όπου σε ένα wet dream φαντάστηκα το Τζακ διαμελισμένο αλλά δεν ήταν γραφτό. Το end of episode cliffhanger είχε τον Τσαρλς Γουίτμορ με το υποβρύχιο Παπανικολής να επιστρέφει στο νησί. Αν αυτόν φοβόταν ο fake Locke ότι θα έρθει στο νησί το επόμενο επεισόδιο θα έχει ενδιαφέρον. Εκτός και αν μας δείξουν το πικ νικ του Μπουν στου Filopappou όταν ήταν 9 ή την πρώτη περίοδο της Λίμπι. 

Θυμάμαι όταν είχαμε πάει να δούμε στο σινεμά το I Am Legend. Βγήκαμε έξω, κοιταχτήκαμε και με μία φωνή είπαμε ‘μαλακιάρα’. Same rules apply.

Με τον καιρό να τσαλαβουτά μέσα σε μια θάλασσα μιζέριας πιτσιλίζοντας την διάθεσή μας («…πιτσιλίζοντας»???), μια εύκολη λύση θα ήταν να πας σινεμά. Αλλά επειδή τα 9 ευρώ πλέον δεν είναι εύκολο να τα βρεις και επειδή οι 9 ταινίες που βγαίνουν αυτή την εβδομάδα δεν είναι λίγες, θα προσπαθήσω να βάλω μια τάξη σε αυτό το μπάχαλο. Κάθε βοήθεια δεκτή.

Αρχικά βγαίνει το «Xερτ Λόκερ» (Ηurt Locker) που φαντάζομαι πως στο άνοιγμα θα κάνει αρκετά εισιτήρια εξαιτίας οσκαρικού θριάμβου, αλλά μετά θα πέσει εξαιτίας του αρνητικού word of mouth. Όχι πως η ταινία δεν είναι καλή, τα ξανάπαμε αυτά, απλά δεν απευθύνεται σε ευρύ κοινό, νομίζω πως οι περισσότεροι θα σκυλοβαρεθούν. Πάντως αν δεν το έχετε δει, θα σας το πρότεινα, αξίζει τα λεφτά του και σίγουρα έχει κάτι να πει, αρκεί να πάτε προετοιμασμένοι, θέλει λίγη υπομονή.

Μετά έχουμε το Lovely Bones (Παραδεισένια Οστά) του Peter Jackson, ένα μεταφυσικό επικό δράμα με κεντρική ηρωίδα μια πιτσιρίκα που δολοφονείται από έναν ψυχοπαθή, πάει στον άλλο κόσμο και από κει προσπαθεί να βοηθήσει τους δικούς της να βρουν το δολοφόνο της. Aν και, σύμφωνα με τα reviews στο εξωτερικό, η ταινία δεν ανταποκρίθηκε στο hype που είχε δημιουργήσει, για μένα αποτελεί προτεραιότητα για αυτή την εβδομάδα, το trailer με έχει πείσει, η ιστορία είναι ψαρωτική και «εύκολη», οι εικόνες από τον «άλλο κόσμο» είναι εκπληκτικές και ο Peter Jackson αν μήτι άλλο χαρισματικός σκηνοθέτης. Σίγουρα όχι για downloading. To προτείνω ανεπιφύλακτα.

Πάμε τις υπόλοιπες στα γρήγορα. Πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζει το Thirst του Chan-wook Park (Οld Boy), που θεωρείται κάτι σαν το Twilight των κουλτουριάρηδων, με κεντρικό ήρωα έναν παπά που γίνεται βαμπίρ. Λιγότερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το Remember Me (Να Με Θυμάσαι) με τον Robert Pattinson και την Κλερ από το LOST, ένα Robsessed teens friendly chick-flick μελόδραμα για  πολύ χαρτομάντιλο και σερβιέτα. Ελάχιστο ενδιαφέρον παρουσιάζει το mocumentary του Περάκη με τίτλο Art Therapy, το οποίο θα μπορούσα να άνετα να παρακολουθήσω τζάμπα στο video wall κάποιου μπαρ πίνοντας το ποτό μου, αλλά όχι σε μια αίθουσα έχοντας πληρώσει 9 ευρώ. (Thumps up πάντως για  έναν δημιουργό που σκέφτεται με πολύ πιο νεανικό και πρωτοποριακό τρόπο από σκηνοθέτες με τα μισά του χρόνια). Μηδαμινό ενδιαφέρον παρουσιάζει η ταινία Desert Flower (To Λουλούδι της Ερήμου),  που αφηγείται την αληθινή ιστορία (οuou shocking!) μιας -ανασα-κλειτοριδεκτομημένης νιγηριανής που γίνεται σούπερ μοντέλο. Βασικά στην συγκερκιμένη ταινία με έχει εκνευρίσει η αφίσα, την οποία εδώ και μήνες βλέπω όπου σταθώ και όπου βρεθώ λες και έρχεται το σίκουελ του Avatar. Kαι ναι, αυτό είναι αρκετό για να με προκαταβάλει απέναντί της (είμαι τόσο αντικειμενικός). Τελειώνουμε με το Spy Next Door, μια τζακιτσανική παπάρα που δεν είναι ούτε για Cannibalive.

Αυτά. Χαβ φαν και αν δείτε κάτι καλό ή ακόμα καλύτερα, κάκιστο, προειδοποιείστε μας αφήνοντας ένα comment.

Το «Πώς το λεν’ το πορνό Part I» δημοσιεύτηκε στις 2 Απριλίου του 2007 και εξακολουθεί να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις των πιο πολυδιαβάσμενων posts του site, γεγονός που δεν μας κάνει να πέφτουμε από τα σύννεφα, καθώς όλοι ξέρουμε πως η τσόντα πουλάει. Πολύ. Τρανταχτή απόδειξη των παραπάνω αποτελεί και η αντίδραση της κοινής γνώμης στα νέα οικονομικά μέτρα και παράλληλα στην είδηση για την διαρροή του πορνό της Αλεξανδράτου στο internet. Aπό την μια ο πρωθυπουργός ανακοίνωνε πως το κράτος σχεδόν βαράει χρεωκοπία και από την άλλη οι περισσότεροι έψαχναν το πορνό της Αλεξανδράτου για να βαρέσουν μαλακία, πάρντον μάι φρενς. Sad but true. Anyway, επειδή όπως προανέφερα το πορνό πουλάει, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα σίκουελ στο πετυχημένο post του 2007, με 10 σήριαλ / εκπομπές της φετινής σεζόν, που σε ένα παράλληλο πορνό-σύμπαν  θα γινόντουσαν major-hits. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά τηλεοπτικά πρόσωπα και καταστάσεις είναι καθαρά συμπτωματική. Enjoy my dear wankers!

1. Αξίζει να τον πιεις

Genre: blowjob

Σύνοψη: Παρουσιάστρια τηλεοπτικής εκπομπής σεξουαλικο-κοινωνικού ενδιαφέροντος φέρνει στο στούντιο καλεσμένους από διαφορετικά κοινωνικά υποστρώματα, βγάζει τα ρούχα τους και αναζητά τον πιο «προικισμένο». Στο τέλος κάθε εκπομπής, η κάμερα πλησιάζει την παρουσιάστρια και αφού εκφωνήσει  το καθιερωμένο σλόγκαν («Σε τέτοιες περιπτώσεις, αξίζει να τον πιεις!») κλείνοντας πονηρά το μάτι, προσφέρει στον νικητή στοματική ευχαρίστηση.

2. (Στα…) 4

Genre: everything-core

Σύνοψη: Ένας τραβελογάμης, ένας αιμομίχτης, ένας αυνάνας, ένα πρεζόνι με μοϊκάνα και αραίωση, μια παχύσαρκη, μια ψαρομούρα και ένα ζευγάρι υπερήλικων προσπαθούν να διευρύνουν τα όρια της σεξουαλικότητας, δοκιμάζοντας σχεδόν τα πάντα.

3. Η Ψ**η της άλλης

Genre: lesbian / travesti / insest

Σύνοψη: Η κεντρική καραλεσβία ηρωίδα ερωτεύεται μια γυναίκα χωρίς να ξέρει πως είναι άντρας. Όταν το μαθαίνει αρχικά σοκάρεται (για 3’’) αλλά μετά αρχίζει να της αρέσει. Τα παιχνίδια της μοίρας όμως για τις 2 λεσβίες / τραβεστί δεν σταματούν εκεί, καθώς σύντομα μαθαίνουν πως είναι και αδερφές (κανονικές, εξ’ αίματος). Καμία ανατροπή και σε αυτή την περίπτωση, αρχικά σοκάρονται αλλά μετά τους αρέσει.

4. Λάκης, ο μικρούλης

Genre: S n M

Ο Λάκης είναι ένας ανασφαλής μικροαστός με μικροσκοπικό πέος, αδυναμία στις τσόντες και μηδαμινή ερωτική ζωή. Μετά από χρόνια κοροϊδίας και σεξουαλικής καταπίεσης, αποφασίζει να αγοράσει το πρώτο του strapon. Ένας θαυμαστός καινούργιος δερμάτινος κόσμος γεμάτος συγκινήσεις και πρωτόγνωρες εμπειρίες ανοίγεται για τον Λάκη, με πρωταγωνιστή αυτή την φορά τον ίδιο του τον εαυτό. (violins playing)

5. Ga(v)la

Genre: milf /threesome /orgy

Ώριμες και ζουμερές κυρίες της υψηλής κοινωνίας διοργανώνουν κοσμικά gala που εξελίσσονται σε ρωμαϊκά όργια έχοντας στο guest list τους νταυρατισμένους αλλόεθνους με όριο ηλικίας (και όχι μονο) από 18 έως 25.

6. Ντόρα, η μικρή εξερευνήτρια… του σεξ

Genre: tribal / animal / anime / teen

Η Ντόρα, μια ανήλικη λατίνα πόρνη  και ο φίλος της Μπουτς, μια έκφυλη μαϊμου, περιπλανιούνται στην ζούγκλα ανακαλύπτοντας το σεξ με άγριες φυλές  ιθαγενών και σπάνια είδη ζώων.

7. Όμορφος κόσμος το μ***ι

Genre: reality / experimental / gay

Mια παρέα από “sooo out of the closet” gays αποφασίζουν να πάνε κόντρα στο ρεύμα και να περάσουν (για άλλη μια φορά) στην άλλη πλευρά, γνωρίζοντας από την αρχή τον κόσμο του ετεροφυλόφιλου έρωτα. Θα καταφέρουν όμως να επιβιώσουν σε ένα τόσο ξένο και αφιλόξενο περιβάλλον?

8.Xέστε τους

Genre: copro / hardcore

Σύνοψη: Αυτοσχεδιασμός. Για γερά στομάχια και πολύ-πολύ ιδιαίτερα γούστα.

9.Αλ Τσαντίρι Μπουμπζ

Genre: Parody

Σύνοψη: Ο παρουσιαστής ενός δημοφιλούς freak show ανεβάζει στην σκηνή γυναίκες με περίεργο στήθος, τις γδύνει και μετά τις ξεφτιλίζει χρησιμοποιώντας χοντροκομμένο λαϊκιστικο χιούμορ για να διασκεδάσει το κοινό.

10.Οι πιπες του ανεξήγητου

Genre: sci-fi / camp / sex-comedy

Η πορνο-εκδοχή του Χ-Files θέλει τον κεντρικό ήρωα να λύνει το μυστήριο του «φαντάσματος της πιπατζούς» που έχει στοιχειώσει το σπίτι μια φιλήσυχης χριστιανικής οικογένειας, προκαλώντας αναστάτωση στην κοιμισμένη λίμπιντο των μελών της.

]]> http://theintvduals.com/2010/03/%cf%80%cf%8e%cf%82-%cf%84%ce%bf-%ce%bb%ce%b5%ce%bd%e2%80%99-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%bd%cf%8c-%ce%b9%ce%b9/feed/ 3 http://theintvduals.com/2010/03/%ce%bcind-blowing-tron-legacy-teaser-trailer/ http://theintvduals.com/2010/03/%ce%bcind-blowing-tron-legacy-teaser-trailer/#comments Tue, 09 Mar 2010 14:32:33 +0000 Henry Fool http://theintvduals.com/?p=5564

Tζάμπα μάζεψες τα σαγόνια σου μετά το trailer του Iron Man 2. Με το  teaser trailer του Tron Legacy θα σου ξαναπέσουν!

Αν έχεις πατήσει τα 30 είναι πολύ πιθανό να θυμάσαι το  Tron από την δεκαετία του ’80, ένα cult sci-fi gem με πρωταγωνιστή τον Jeff Bridges που υποδύεται έναν hacker εγκλωβισμένο στο ψηφιακό σύμπαν του υπολογιστή του. Αν δεν το έχεις δει,  δεν θα σου πρότεινα να το κάνεις τώρα, στην μετα-Avatar εποχή που ζούμε η θέαση μιας ταινίας που βασίζεται σε 80s visual effect μάλλον θα προκαλεί γέλια. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να περιμένεις τον Δεκέμβριο του 2010 οπότε και θα αρχίσει να προβάλλεται το remake της, με τίτλο Tron Legacy, ένα φουτουριστικό 3-D στιλιζαρισμένο υπερ-θέαμα σε σκηνοθεσία του πρωτο-εμφανιζόμενου Joseph Kosinski,  με πρωταγωνιστή και πάλι τον Jeff Bridges. Αν βάλουμε τον Adam Horowitz και τον Edward Kitsis από το Lost στο σενάριο, τους Daft Punk στο soundtrack και αυτό το εκπληκτικό teaser σαν πρώτη γεύση, έχω την εντύπωση πως του χρόνου τα Χριστούγεννα το οπτικό σοκ που πάθαμε με το Avatar θα είναι so last year shit.

“Πόσο λάγνο βλέμμα έχω ο πούστης? Πόσο?”

Αμα θέλετε να ρίξετε τα γκομενάκια βγάλτε τα μια βόλτα σε ένα( ξερνάει με τη φράση) πνεύμονα πρασίνου για να μιλήσετε για γιαπωνέζικα κωνοφόρα.Αυτό κάνει ο σύντομα-θα-μείνω-στο Νάσο και έχει κάνει τη σκουμπρομούρα Σάλι στη σκηνή του εστιατορίου ανά πάσα στιγμή. Η δε κοτσομούρα όποτε βλέπει κονσίλερ πλέον κάνει σαν τα παιδιά που βλέπουν καραμέλες Κόκος και θα χαλάσει τον παχυλό μισθό της…( τι διάολο είπαμε ότι κάνει; Oh, whatever) στα πατσουλιά.

“Θύμισε μου, σε ποιο οργασμό βρίσκεσαι? Α, ναι στον 6ο. Τhe night is young μπέιμπε…”

Ο Παπακαλιάτης, έστω και μετά από 17 επεισόδια, βρίσκει τη φόρμα του και ξεμουνιάζει το αφεντικό του στη σουίτα ‘Vlanti’ του ξενοδοχείου όπου αυτή μένει μόνιμα, κάτι το οποίο θα του εξασφαλίσει πλακάτ στην επόμενη πορεία του ΠΑΜΕ. Και μπορεί η Βλαντή( η οποία άβαφη είναι σαν το Ρον Πέρλμαν στην Πεντάμορφη και το Τέρας) να το παίζει control freak με απανωτά mind games αλλά το παπακαλιατικό coolness( πιο γνωστό ως papacoolness) με τα φονικά one-liners την κάνουν πίτα αλάδωτη.Because that’s how he rolls. Το ‘λάδωμα’ πάντως το φέρνει σε πέρας ο Χριστόφορος στο όρθιο, στα 4(…), στο ύπτιο, πεταλούδα, πρόσθιο, μεικτή ατομική, ό,τι θέλετε. Από συναδελφική αλληλεγγύη πάντως τη ρωτάει αν της φτάνει ο μισθός της για τη σουίτα, μάλλον θα κάνει δεύτερη δουλειά τυλίχτρα σε ψητοπωλείο για να τα βγάλει πέρα. Και φυσικά μετά το παπακάζουαλ πρώτο πήδημα ακούγεται η μαγική λεξούλα ‘σχέση’.

“Ιn your face Julia!”

Μιλώντας για ‘σχέση’ ο Κριστόφ με το Little Sister των Queens Of The Stone Age στο ipod( πόσο κουλ θα ήταν αυτό) στήνει κανονικό καρτέρι στη μπαρμπουνομούρα και τον σε επίπεδα αυνάνα pathetic κάτω του μετρίου αναστήματος γκόμενού της και μπουκάρει στο σπίτι της με το γυαλί του Νίο με ύφος κάτι ανάμεσα σε Κόκκινο Κύκλο και Μίκαελ Χάινεκεν. Αφού κάνει τον κουβά καλαμάκι για φραπέ με το ύφος ‘what’s your name again, son’ βγάζει από το μανίκι το αδερφικό χαρτί και της λέει ότι οι άλλοι δύο( to quote Nena Menti) μούλοι θέλουν να τη γνωρίσουν, οπότε ας συναντηθούν στην Ιχθυόσκαλα κάποια στιγμή, να νιώθει και άνετα. Της κάνει και μια ημι-σπαρακτική ‘σε θέλω, με θέλεις, υποφέρω κι υποφέρεις’ διάλεξη και εξαφανίζεται στο ηλιοβασίλεμα.Πάντως δεν τους έβγαλε τίποτα να τσιμπήσουν, η χοντρή έχει φάει μέχρι και τις ληγμένες φρυγανιές Βοσινάκη.

“Όσο δεν πήδηξα στα 16 επεισόδια, θα πηδήξω μέσα σε μια σκηνή, ω ναι…”

Η Μεντή έχει σαλτάρει γιατί ο τζοβενο-Γαλανός είναι missing in action εδώ και δύο μέρες και αποφασίσει να κάνει την επόμενη διαφήμιση της Hoover μια γενική στο σπίτι, όπου περίμενα να εμφανιστεί ο πρεζάκιας και να της πει ‘μαμά, μου έπεσε το Calippo στο μπλουζάκι’. Ο δε πρεζάκιας, ο οποίος πλέον πιθανότατα σουτάρει με βελόνα ‘Μπάρμπι’ συστήνει στη μάνα του τη λεχώνα, η οποία δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα και ρωτάει κατευθείαν για την κουζίνα. Birth control, anyone? Τελικά η crazy in love Μεντή ζητάει από το Χριστόφορο να της μάθει τένις( τον Κριστόφ έχεις γιο, όχι το Τζώρτζογλου) και παθαίνει πολιτισμικό σοκ όταν ο Γαλανόμος την πάει σε sushi restaurant( ποια είναι αυτή, μια παστρικιά από το Αιγάλεω είναι, δεν έχει συνηθίσει στα λούσα). Τελικά πάνε πέρα στους πέρα κάμπους που είναι οι ελιές, τα μιλάνε, τα συμφωνάνε και αρχίζει ένα ατελείωτο γεροντοερωτικό κρεσέντο στο σκάφος του Γαλανού( κάνει τον Αλέξανδρο του Ωνάση να μοιάζει με μαούνα της Μηχανιώνας) που θυμίζει κάτι ανάμεσα σε διαφήμιση της Nautica, λεζάντα του Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης( ‘live your milf in Greece’) και προσεχώς από καλοκαιρινό editorial του Κωστόπουλου στο Esquire. Ο Γαλανός το φορτώνει το γκομενάκι για Αίγινα( προφανώς για να τη φιστικώσει) και αφού ένα θαλάσσιο ντελίβερι τους φέρνει από σάντουιτς με σολωμό μέχρι πανακότα ετοιμάζονται μετά από ένα seduction session για κολασμένο μπερμπαντοσεξ στην καμπίνα( να δείτε που θα τους δείξει γυμνούς κάποια στιγμή,be afraid). Αλλά παντού υπάρχει ένας milfος και ένας stalker. Τα πιτσουνάκια μας έχουν company( δραματική παύση).

“Και να φανταστείς πως ακόμα δεν την έχω γδύσει!”

Ο Κουρής( ο οποίος από επεισόδιο σε επεισόδιο θα μας συστήσει το νέο του αμόρε, την ‘Αντζελα Γιάννου) περιμένοντας τον καπετάν Αντρέα Ζέτο να γυρίσει από το Παρίσι με δωδεκάποντο τακούνι και εικοσάποντο καυλί προσπαθεί να φέρει στα συγκαλά του το μαλακουαρτέτο σε αυτά τα κλασικά σεξεντδεσιτικά αντικρινά τραπέζια με 4 καρέκλες που συναντιούνται. Ο αυνάνας έχει γίνει (ιερόσυλη σύγκριση coming up) σαν το Μπουσέμι στο Big Lebowski, κανείς δεν του δίνει σημασία. And why should they?Λίγο πριν το τέλος σερβίρεται μια μερίδα παπακαλιατικού wisdom όπου ο auteur πιάνει το όφωνο και με συνοδεία Bittersweet Symphony βγάζει ένα μίνι λογύδριο περί έρωτος και άλλων δαι-μουνίων, το οποίο συνοψίζεται στο ‘έχουμε 20 Δεκεμβρίου του 2012, πηδηχτείτε σα λαμπραντόρ με όποιον βρείτε’… Για το φινάλε μαθαίνουμε ότι ο Γαλανός είναι μεγάλος μούλος, αφού έχει πάει με περισσότερες γκόμενες από τον Τάιγκερ Γουντς και είναι και παντρεμένος. Με τη Βλαντή.Και την έχει κάνει ελάφι του Ουισκόνσιν. Δηλαδή ζευγάρι σε διάσταση που ο ένας παίρνει τη μάνα και η άλλη το γιο. Typical.

*Το indie war flick της πρώην γυναίκας του Cameron, Kathryn Bigelow, πήρε τα 6 σημαντικότερα Όσκαρ, κλείνοντας κατάμουτρα την πόρτα στο Avatar (το οποίο βολεύτηκε με Καλλιτεχνικής Διεύθυνση, Φωτογραφίας και Ειδικών Εφέ, τελείως pity fuck) στις πιο σημαντικές κατηγορίες. Την ταινία τυχαίνει να την έχω δει (εγώ και μερικά εκατομμύρια άλλοι) και η αλήθεια είναι πως μου άρεσε για αυτό που νόμιζα πως είναι (indie war flick), όχι σαν «το Platoon των 00s», όπως πολλοί αμερικανοί δημοσιογράφοι χαρακτήρισαν. Έλεος με τα υπερενθουσιώδη spiritual blow-jobs σε οποιοδήποτε φιλμ παρουσιάζει άλλη μια άγνωστη πλευρά του πολέμου του Ιράκ, έχω βαρεθεί. Get over it. Αυτοί που στανταρ άνοιξαν σαμπάνιες με τα βραβεία του Hurt Locker ήταν οι υπεύθυνοι της  Σπέντζος και της Audio Visual που θα διανέμουν την ταινία στην Ελλάδα, αν η ταινία δεν είχε γίνει βραβειο-μαγνήτης παίζει και να μην την βλέπαμε ποτέ στις αίθουσες.

*Δεν κατάλαβα γιατί υπήρχαν 10 Υποψηφιότητες για Καλύτερη Ταινία φέτος. Αυτό πέρα από το εμπορικό όφελος που έχει για την κινηματογραφική βιομηχανία (μεγαλύτερη οσκαρική πίτα – περισσότερα εισιτήρια), θα έπρεπε να μας προσφέρει κάποιου είδους excitement σαν  κοινό?

*Ο Jeff Bridges δικαίως πήρε το Όσκαρ Α’ Ανδρικού, όχι πως έχω δει την ταινία -και μάλλον ούτε πρόκειται καθώς απ’ ότι φαίνεται δεν θα προβληθεί στις ελληνικές αίθουσες (εμπρος καλό μου downloading)- αλλά επειδή μπορεί με την ίδια ευκολία είτε υποδυόμενος τον cool slacker (Big Lebowski), είτε το πτώμα (Tideland), είτε τον villain σε κομικ της Marver (Ιron Man) να σε αφήνει μαλάκα.

Οι παρουσιαστές Steve Martin και Alec Baldwin (late 80s are back?) προσαρμόστηκαν εύκολα στο κλίμα της βαρετής και άνευρης βραδιάς προσφέροντας απλόχερα αποτυχημένα jokes και αμέτρητες στιγμές αμηχανίας στους παρευρισκόμενους. Ο μόνος που έσωσε την κατάσταση ήταν ο Ben Stiller που εμφανίστηκε ως Na’vi από το Avatar για να παρουσιάσει το Βραβείο Καλύτερου Make Up. Truly hilarious! 

*Η Sandra Bullock όχι απλά δεν πήρε τον bullo αλλά έφυγε με το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στο The Blind Side που δεν έχω ιδέα τί είναι και μεταξύ μας ίσα που χέστηκα. Για να μην παίρνει όμως και πολύ αέρα, την προηγούμενη βραδιά της δώσανε και ένα Χρυσό Βατόμουρο για την συμμετοχή της στο All About Steve, ένας κλαυσίγελος, μια χαρμολύπη η ζωή της Σάντρας αυτές τις μέρες. Παρεμπιπτόντως, αυτή πόσες ταινίες γύρισε μέσα σε μια χρονιά, κώλο δεν πρέπει να ‘ βαλε κάτω, βαρέθηκα να την βλέπω, όπου ταινία να σου και η Σάντρα.

Αυτά με την κουλτούρα. Πάμε για Παπακαλιό τώρα.