CANNIBALive BLOGGING: Tέσσερις (4) – Επεισόδιο 16
Review: Lost S06 E05
Το επεισόδιο έχει τίτλο ‘The Lighthouse’. Μήπως ο Τζέικομπ και ο αrtist formerly known as Locke θα τραγουδήσουν Lighthouse Family στο καραόκε του νησιού σε cocktail party στους φίκους του κλαμπ Temple; Μήπως θα κάνει γκεστ πέρασμα η Βιρτζίνια Γουλφ( πιο περίεργα πράγματα έχουν συμβεί σε αυτή τη σειρά) για να κάνει plug το νέο της βιβλίο ‘Το The Lighthouse’; ‘Η μήπως πρέπει να προχωρήσεις χωρίς πολλά πολλά στο review σου, ηλίθιε;
Cannibalive: The Day After (Τέσσερις – Επεισόδιο 15)

Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση του χθεσινοβραδινού kick-ass / jaw dropping / heart pounding / nail biting επεισοδίου, νομίζω πως ήρθε η ώρα όλοι μας να υποκλιθούμε, αφού πρώτα σηκώσουμε τον αντίχειρα στο auteur (και όχι το μεσαίο δάχτυλο όπως συνηθίζαμε να κάνουμε στα προηγούμενα 14 επεισόδια). Papak iz back you biatches and he wants our souls!
CANNIBALive BLOGGING: Tέσσερις (4) – Επεισόδιο 15
ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΑΚΙΝΤΖΗΣ LIVE @ Gagarin 205

20.51: ‘Εξω από το Γκαγκάριν υπάρχει η μεγαλύτερη μαζική προσέλευση ανθρώπων μετά το προσκύνημα για το λείψανο του Βησσαρίωνα. Ψιλικατζόμπυρα και ένα ντόνατ που δε θα το έτρωγε καθυστερημένος μπάτσος από ταινία των Κοέν γεμίζουν τα στομάχια. Τρέμουλο χειλιών, κροτάλισμα σαγονιού, ανυπομονησία. Δεν ξέρω ποιος είναι πιο κουλ, ο τύπος με την S.A.G.A.P.O μπλούζα ή ο ανάπηρος diehard fan δίπλα του.
Review: Lost S06E04

Μετά το προηγούμενο σαδιστικά βαρετό επεισόδιο, όλοι πιστεύαμε πως το επόμενο θα είναι πολύ πολύ καλύτερο…και δικαιωθήκαμε. Όχι πως μας άφησε μαλάκες όπως παλιά, αλλά τουλάχιστον ήταν γνήσιο Λοστ και όχι μπαστάρδεμα του Πρίζον Μπρέικ. Read More
18 Λόγοι που θα πάμε στο Live του Ρακιντζή

1. Γιατί σύμφωνα με το styling της αφίσας (μαύρο γυαλί – κασκόλ – παιχνιδιάρικη κλίση κεφαλιού – γυαλιστερή ηλεκτρική κιθάρα στον ώμο), ο Μιχάλης επέστρεψε στις ροκ ρίζες του και αυτό είναι κάτι που όλοι πρέπει να στηρίξουμε.
2. Γιατί είναι ο μοναδικός τραγουδιστής στην ιστορία του ελληνικού πενταγράμμου που κατάφερε να κάνει καριέρα τραγουδώντας απ’ τη μύτη.
3. Γιατί θέλω να τον ακούσω να λέει ζωντανά τον πιο disturbing στίχο σε ελληνικό pop τραγούδι ever, το «μου λείπουν τα στηθάκια σου-προσκέφαλοστονειρουμουυυυυυ-τοχάζι» από το “Μωρό μου φάλτσο“. Πέρα από το γεγονός ότι πρόσφατα κατάφερα να αποκωδικοποιήσω το «προσκαίφαλοστονειρουμουυυυυυ-τοχάζι» (“προσκέφαλο στου ονείρου μου το χάζι” – κοινώς κοιμόταν πάνω στα βυζιά της), η λέξη “στηθάκια” είναι πολύ πιο πολίτικαλι ινκορέκτ από την λέξη «βυζάρες» φερ’ ειπείν, καθώς περιέχει παιδοφιλικά υπονοούμενα. «Στηθάκια»? Who the fuck talks like that?
4. Γιατί τουλάχιστον 10 από τα τραγούδια του έχουν συνοδέψει προ-εφηβικές μου χυλόπιτες. Τώρα που το σκέφτομαι δεν υπάρχει κάποιο τραγούδι του που να μην το άκουγα έχοντας φάει χυλόπιτα. Βασικά μαλακίες γράφω, αυτό δεν έχει να κάνει με τον Ρακιντζή και τα τραγούδια του αλλά με την εκνευριστική συχνότητα που έτρωγα χυλόπιτες. Sorry Μιχάλη, my fault. Next please…
Η Χειρότερη Σειρά Της Δεκαετίας

Προτού σας αποκαλύψουμε ποια είναι η Χειρότερη Σειρά της Δεκαετίας (πάντα σύμφωνα με την προσωπική in/tv/dual γνώμη μας), οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας προς αποφυγήν παρεξηγήσεων και βίαιων αντιδράσεων φανατισμένων μας οπαδών, προσθέτοντας λίγο ακόμα λίπος στην ήδη υπάρχουσα κοιλιά που έχει κάνει αυτό το countdown. (άντε να τελειώσει δηλαδή, να μου φύγει αυτό το άγχος, έχω αρχίσει να νιώθω σαν τους σεναριογράφους του Lost, απορώ πώς κοιμούνται οι τύποι τα βράδια, εδώ εμείς έχουμε μερικές χιλιάδες unique viewers καθημερινά και έχουμε χάσει τον ύπνο μας, φανταστείτε πώς νιώθουν αυτοί που έχουν σχεδόν όλη την υφήλιο σε stand by να περιμένει ακονίζοντας νύχια. και δεν μιλάμε για φυσιολογικούς ανθρώπους σαν εσάς, στην περίπτωση του LOST έχουμε να κάνουμε με παθιασμένους geek-ουλες που έχουν αφιερώσει μήνες για να αποκωδικοποιήσουν τις ανακρίβειες της σειράς, προσωπικά πιστεύω πως αν το φινάλε δεν σταθεί αντάξιο των προσδοκιών, ο JJ Abrams θα πέσει θύμα δολοφονίας εξαγριωμένου nerd mob, πραγματικά δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση του). Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν πως μέσα στην εικοσάδα υπήρχαν πολλές σειρές που θα μπορούσαν να βρίσκονται στην πρώτη θέση, αλίμονο, για ελληνική τηλεόραση μιλάμε, το πιο εύκολο πράγμα είναι να βρεις κάκιστα τηλεοπτικά προϊόντα, δεν υπάρχει καμία πρόκληση σε αυτό. Για αυτό ακριβώς τον λόγο αποφασίσαμε, η Χειρότερη Σειρά της Δεκαετίας να είναι αυτή που μας προκάλεσε το περισσότερο γέλιο όταν την θυμηθήκαμε, ίσως όχι εξαιτίας της τραγικής της παραγωγής, των άθλιων ερμηνειών ή του γελοίου σεναρίου αλλά επειδή για κάποιο λόγο ο εγκέφαλός μας την είχε θάψει τόσο βαθιά στο τηλεοπτικό μας υποσυνείδητο, που στο άκουσμα του τίτλου της και μόνο, νιώσαμε την ηθική υποχρέωση να την βγάλουμε από τον βούρκο και να της δώσουμε την θέση που της αξίζει. Αρχικά είχαμε κάποιες αμφιβολίες αλλά όσο πέρναγε ο καιρός μέχρι και οι τελευταίες εξαλείφθηκαν, η σειρά ήταν το απόλυτο outsider, μια γροθιά ενάντια στα προγνωστικά, μια σχετικά πρόσφατη παραγωγή (2006) που κανένας από εσάς αλλά και από το κοντινό μας περιβάλλον (παρά τις αμέτρητες προσπάθειες) δεν κατάφερε να μαντέψει, ακόμα και στο poll που βγάλαμε οι περισσότεροι ψηφίσατε την safe επιλογή του ANT1 και του Alpha, ελάχιστοι πήγαν κόντρα στο ρεύμα, ψηφίζοντας το, αγαπημένο στους περισσότερους, Μεγάλο Κανάλι. Μάλιστα φίλοι-ες μου, η Χειρότερη Σειρά της Δεκαετίας προέρχεται από το Mega Channel…
Review: Lost S06E03

Μη λέμε πάλι τα ίδια, αν ακόμα έχετε αγωνία να δείτε τι είναι το Hatch, το όνομα Τσαρλς Γουίντμορ σας θυμίζει ‘Αγγλο Υφυπουργό ‘Αμυνας και αναρωτιάστε αν η σκηνή όπου ο Μπεν τηλεμεταφέρθηκε στην Τυνησία ήταν homage στον Τροχό της Τύχης απομακρύνετε τα παιδιά από το σπίτι, ψάξτε στο youtube για κάποιο mash up Lady Gaga και Γιώργου Κοινούση, μαζέψτε χρήματα για τα θύματα της Αιτής( από το facebook), μπείτε σε κάποιο φόρουμ για να σχολιάσετε το αριστούργημα της 7ης τέχνης Τάδε ‘Εφη Ζαραπούστρα, κάτι. Α ναι, στο ebay έμαθα ότι κάποιος Κορεατης geek πουλάει ζωή, ρίξτε μια ματιά.
Οι υπόλοιποι κανονικοί άνθρωποι Lost Junkies ας προχωρήσουν στο παρασύνθημα( ακολουθεί τρελή γκοργκοντζόλα). Let’s get Lost baby!
H Καλύτερη Σειρά Της Δεκαετίας

Κάποιοι άνθρωποι είναι απλά προορισμένοι για κάτι. Ο Στίβεν Τάιλερ θα είναι πάντα ένα 70’s cocaine casualty. O Μr T θα είναι πάντα ένας kick ass larger than life υπερήρωας. Η Κόρτνει Κοξ θα είναι πάντα η Μόνικα και η Τζόαν Κόλινς θα είναι πάντα η biatch Αλέξις Κάρινγκτον. Γεννήθηκαν γι αυτό.
Όπως ακριβώς γεννήθηκε και η Δήμητρα Ματσούκα γι αυτή τη σειρά.
Δεν είναι ότι τα έβγαζε. Και άλλες τα έχουν βγάλει στο παρελθόν, ίσως και περισσότερο. Τους είναι όμως αδύνατο να βγάλουν αυτό το ‘this is totally gonna ruin my carrer’ τρέμουλο από πάνω τους. Στις ερωτικές σκηνές έχουν το πάθος που είχε ο Βαλάντης για να καταταγεί στο στρατό και ο παρτενέρ τους τις πιάνει λες και απλώνει τραχανά.
Η Ματσούκα πήρε αυτό το στερεότυπο και το έστειλε στο διάολο. Τέρμα τα καραόκε Νατάσα Θεοδωρίδου, career role here I come. Δαιμονικά σέξι σε βαθμό που η κοπέλα σου να σου παίρνει το τηλεκοντρόλ από τα χέρια και να βάζει ‘Αρη Σπίνο στο Extra 3. All out θηλυκότητα σε σημείο που πολλοί σκέφτηκαν να παραιτηθούν από τη δουλειά τους και να δουλεύουν σε τράπεζα σπέρματος- από το σπίτι. Αν στο Kill Bill έβλεπες την Ούμα Θέρμαν με το Χατόρι Χάνζο και σκεφτόσουν ’slice me open baby’ εδώ θα δημιουργούνταν ουρές χιλιομέτρων αν ανέβαινε μια αγγελία ‘Ζητούνται άντρες για ξεκοίλιασμα με ψηλοτάκουνες γόβες’. Τόσο διαολεμένα ερωτική που γονάτισε από το πρώτο επεισόδιο ακόμα και δυσκοίλιους τύπους σαν και μένα που ψάχνουν το στραβό ζυγωματικό και το haute κουτουρού καφτάνι. Και δε φαινόταν καν να προσπαθεί να μας αποπλανήσει μαζικά damn it. Τόσο at home σε ρόλο του αρχαιότερου επαγγέλματος που σκέφτηκα να το γυρίσω στο δωδεκαθεισμό.
Αλλά όλη η σειρά ήταν μια αλυσίδα από καλές συμπτώσεις. Καλογυρισμένο; Check. ‘Αλκης Κούρκουλος στον καλύτερο ρόλο της καριέρας του, μακριά από αναποδογυρίσματα τραπεζιών, εντεχνοέρωτες με τη Βίκυ ‘κουρεύομαι στα Battlefield Earth’ Βολιώτη και γυροβολιές στον Αντύπα; Check. Κιμούλης ό,τι πρέπει σε ρόλο( guess what) ξενογαμήκουλα Πυγμαλίωνα με ειδικότητα στα mind games; Check. Ακόμα και ο Πετρόχειλος με χαιτόφραντζα υπό τους ήχους LTJ Bukem έμοιαζε με β’ ρόλο ολκής βγαλμένο από Χάρτλει circa 1995( ok, I’m pushing it). Ακόμα και ένα καρέ με τη Ματσούκα και το Μιχάλη ‘Δημήτρη Δανιά σε νεότερη βερσιόν’ Μανιάτη φάνταζε καθαρτική, life changing εμπειρία( ok enough).
Αν μια σειρά έφερε το 90% του ελληνικού dominant male πληθυσμού στα όρια του πριαμισμού δε μπορεί παρά να είναι η καλύτερη της δεκαετίας. Ξέχασέ Με; No way. ‘Ετσι απλά.


