Για να προλάβω τα ‘are you retarded?’ σχόλια, τον cyber λιθοβολισμό σαν πουτάνα του Ισλαμαμπάντ και το μεγαλύτερο από το Γουότεργκειτ σάλο για την απόφαση να βάλουμε τους 31 Δρόμους στη λίστα με τις καλύτερες σειρές ακολουθούν μερικά facts:

- Η Σοφία Καρβέλα, το κορίτσι που έκανε τη Μπέθυ Αργυράκη να μοιάζει με Ειρήνη Παππά στην άρθρωση, χωρίζει από τον αφανή ήρωα του σίριαλ, το γκόμενό της. ‘Οπως κάθε κορίτσι της ηλικίας της φεύγει για Νιου Γιορκ Σίτι με ένα δισάκι, μια φλούδα μανταρίνι στην τσέπη και τις πιστωτικές της μάνας της ΄για να ζήσει το όνειρό της’, το οποίο αργότερα μάθαμε ότι ήταν να γίνει fashion editor σε περιοδικό μόδας( και σχεδόν τα κατάφερε, αυτή τη στιγμή πιθανότατα μαντάρει τις κάλτσες και κουβαλάει τα νεσεσέρ της Πατρίσια Φιλντ)

- Την πρώτη της μέρα στο Νιου Γιορκ σχεδόν πέφτει θύμα βιασμού από ένα pathetic υπέρβαρο που μοιάζει με τον Earl από το My Name Is Earl και αφήνει και την πανάκριβη Μαρκούτσι βαλίτσα της στο σπίτι του.Παρεπιπτόντως,ο pathetic υπέρβαρος που μοιάζει με τον Earl από το My Name Is Earl διοργανώνει όργια με κόκα και πουτάνες από την Κοιλάδα της Σιλικόνης που τύφλα να χουν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες    Το ίδιο βράδυ το Sofaki πηγαίνει σε ένα πάρτι όπου γνωρίζει τον καβουρντισμένο σαν κορινθιακή σταφίδα τσίπριο Alex, κάποιος της ρίχνει Rohypnol στη σπράιτ με γρεναδίνη, φασώνονται μέχρι να πεις Harlem και πάνε για ‘10-15 seconds of oral sex, maximum’ στο σπίτι του. Το Σοφάκι ξυπνάει εν εξάλλω, ‘χαου κουντ γιου ντου δις του μι’, ο Alex όμως είναι Ζαμπούνης σε κάτι τέτοια και ούτε την ωλένη δεν της άγγιξε, της φέρνει πίσω και τη βαλίτσα και ξεκινάει μία ‘will they, won’t they’ σεξουαλική ένταση που διαρκεί like forever.

- Οι φίλοι του Alex είναι ρέμπελοι on acid που στον ελεύθερο χρόνο τους βασανίζουν σαλαμάνδρες και στην καθησιά τους τα βάζουν με τη μισή Little Italy. ‘Εχουν και μια μπάντα κάτι ανάμεσα σε christian rock και Ονιράμα, βγάζουν και ένα τζίνγκλ και τους ακούνε μέχρι και οι αρουραίοι στους υπονόμους του Νου Γιορκ, αλλά τη μπάντα διαλύει η Γιόκο Όνο η συσσωρευμένη μαλακία στον εγκέφαλο( aka creative differences). Ατζέντης της μπάντας είναι ένας μουρτζούφλης πλανόδιος καντινάς που πουλάει dirty, ο Πάτροκλος, ο οποίος στον ελεύθερο χρόνο του είναι street busker και έχει δική του εταιρία με ανεξάρτητες παραγωγές πορνό( πιθανότατα αυτός έβγαλε το ‘Legally Boned’ και το ‘Pokahotass’)

- Ο Alex μένει με τη γιαγιά του( πιο γνωστή στους μυημένους ως ia-ia), η οποία εκτός του ότι μαγειρεύει για ένα Σύνταγμα και΄είναι πληθωρική θεόχοντρη κάνει και το μεσίτη στη Σοφία, η οποία καλοβλέπει ένα σπίτι που ο Ντόναλντ Τραμπ θα χρειαζόταν να κάνει δεύτερη δουλειά για να το συντηρήσει. Το Σοφάκι για να ανταποδώσει κάνει ιδιαίτερα μαθήματα στο μισητό spoiled brat μικρό αδερφό του Alex, άσχετα αν νομίζει ότι η ‘Αλγεβρα είναι καφετέρια στο Παγκράτι.

- Ο Alex επίσης δουλεύει δυο τρεις φορές την εβδομάδα ως μπάρμαν με μισθό μεγαλύτερο του Κόμπε Μπράιαντ και αν τα άγχη της καθημερινότητας τον καταβάλλουν πετάει τα μανικετόκουμπα, παρατάει το πόστο του και πάει στη γέφυρα του Μπρούκλιν για να ρεμβάσει, νόου μπιγκ ντίαλ. Τον κυνηγάει και μια πλουσία psychotic crackwhore biatch πρώην του, η οποία μάλιστα απειλεί να κάνει το Sofaki σαν τη Νάταλι Πόρτμαν στο V For Vendetta. To δε Σοφάκι παραλίγο να πιάσει dream job ως πλύστρα σε χασαποταβέρνα στην Αστόρια, αλλά αποφασίζει ότι είναι για παραπάνω.

- Στο μεταξύ το Σοφάκι έχει κατσικωθεί στο σπίτι μιας kaloulas δασκάλας σε ελληνικό σχολείο με τον οποία ο Άλεξ παλιά είχε ανταλλάξει κάτι πήδουλους( το heated love triangle που δεν ήρθε ποτέ). μετά από έναν υπερατλαντικό τσακωμό με τη μάνα της που τις έκοψε τις πιστωτικές και την άφησε απένταρη χωρίς να μπορεί να αγοράσει ένα jelly doughnut η Σοφία κοπροσκυλιάζει στον καναπέ της bff, της φουσκώνει τον τηλεφωνικό λογαριασμό σαν κέικ καρότο και την κράζει και από πάνω. Στο μεταξί η kaloula κατηγορείται για αποπλάνηση ανηλίκου και κάποια στιγμή βρίσκονται όλοι με τα πορτοκαλιά στης φυλακής τα σίδερα με κάτι πουτάνες των 5 δολαρίων, οι οποίες περνάνε τη Σοφία ότι είναι και αυτή ‘της δουλειάς’, αλλά αυτή δεν προσβάλλεται. Από τη φυλακή τους βγάζει ο παππούς του Alex, ο οποίος είναι ο χαμένος δίδυμος αδερφός του θείου Τζέσι από τους Ντιούκς.Στο μεταξύ το Σοφάκι με τον ‘Αλεξ έχουν γίνει πιτσουνάκια και ο ‘Αλεξ για να την εντυπωσιάσει σε μια έξοδο χαιρετάει το μισό Νιου Γιορκ λες και κατεβαίνει για δήμαρχος στα Γιαννιτσά Στο τέλος η Σοφία βρίσκει το θετό πατέρα της και ανακαλύπτει ότι είναι γέννημα θρέμμα Μανχανιώτισσα.

And I could go on on. Δηλαδή πέστε μου, αν δεν είναι αυτή καλή σειρά, ποια είναι;

ps. Δεν πειστήκατε; Ούτε και γω.

Eμείς από την πλευρά μας έχουμε την συνείδησή μας καθαρή, κοιμάστε ήσυχοι, κάναμε ότι μπορούσαμε, ξεπεράσαμε τους εαυτούς μας. Μέχρι και σπεσιαλίστες στα trailer επιστρατεύσαμε, ολόκληρη ομάδα ειδικών εφέ (by the way thank you James Cameron, I own you one), για να μας δώσεις τι ρε Κριστόφ? Ένα στυλιστικό εφιάλτη των μιούζικαλ απωθημένων σου σε συσκευασία μπαγιάτικης εορταστικής μπούρδας που μου προκάλεσε την ίδια μιζέρια που μου προκαλούν τα κακόγουστα στολισμένα σπίτια των γειτόνων μου, δύο βδομάδες μετά τις γιορτές; Eυτυχώς που στα τελευταία 2 λεπτά βρήκες τον χαμένο auteur που κρύβεις μέσα σου και το ‘σωσες με ένα ομολογουμένως εντυπωσιακό φινάλε, γιατί πραγματικά σε κάποια φάση βρισκόμασταν στα πρόθυρα μιας βαρβάτης blog-identity crisis.

So… Τι έγινε στο χθεσινό «4»? Αρχικά η μουστακαλού φιλελεύθερη μαζί με την αποκρουστικά παχύσαρκη φίλη της όντας και οι δύο σε κατάθλιψη, κάψανε το χριστουγεννιάτικο δέντρο στη ταράτσα λέγοντας κυνικές μαλακίες που θα διασκέδαζαν πεντάχρονο που μόλις ανακάλυψε πως δεν υπάρχει ‘Αγιος Βασίλης. Καλά η χοντρή (για την οποία κανείς δεν ενδιαφέρεται γιατί έχει κατάθλιψη, όλοι υποθέτουμε πως οφείλεται στον τριψήφιο αριθμό κιλών που δείχνει η ζυγαριά της) παίζει προηγουμένως να έφαγε 3 ταψιά μελομακάρονα αλλά ενδεχομένως οι gore σκηνές να κόπηκαν στο μοντάζ, γιατί το επεισόδιο ήταν εορταστικό. Μετά ο Παπακ πήγε στο σπίτι της Μίλφ & Honey για να πάρει την κατάσταση στα χέρια του αλλά τελικά το μόνο που κράτησε ήταν ένα πέος, καθώς η αδίστακτη μιλφ του αποκάλυψε πως δεν μοιάζει μόνο με πόρνη, αλλά έχει όντως υπάρξει στα νιάτα της, όταν γνώρισε τον μακαρίτη τον πατέρα του. Η συζήτηση διεκόπη γιατί έσκασε μύτη η μουστακαλού.

Μετά έχουμε την μετάλλαξη του Κουρή από ευνουχισμένη νοικοκυρά σε αβυσσαλέο wife beater  που μετά βίας κουβαλάει τα υπέρβαρα καμπανέλια του, γεγονός που δεν εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από το fan club του στο site, καθώς απ’ ό,τι παρατηρήσαμε οι αναγνώστριές μας προτιμούν τον άντρα άμπαλο, θύμα και ολίγον από μαλάκα. Ο τύπος μέσα σε ένα επεισόδιο αφού πήδηξε ότι υπήρχε και δεν υπήρχε, αποφάσισε να ζητήσει διαζύγιο και να κάνει αυτό που κάθε ώριμος άντρας οφείλει να κάνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις: να πάρει τα μούλικά του και να ζητήσει καταφύγιο στο  σπίτι της μανούλας. Ακολούθησε ο γεροντοέρωτας της Μεντή με τον καθηγητή Γαλανό, ο οποίος σαν υπερήλικας Brandon Walsh την πήγε βόλτα με το κάμπριο  προκαλώντας απανωτά στυψίματα κιλότας σε τηλεθεάτριες με κλιμακτήριο, για να καταλήξουμε στο κεντρικό στόρι του επεισοδίου με τον αυνάνα, που είναι και ιδιοκτήτης Μποτρίνι friendly εστιατορίου, να ζητάει την βοήθεια της οικογένειας επειδή του έκατσε ένα γκρουπ  και δεν είχε λεφτά να πληρώσει το προσωπικό. Εννοείται πως όλοι όχι μόνο δέχτηκαν να κάνουν ρεβεγιόν σερβίροντας τουρίστες και τρίβοντας λίπη στην λάντζα αλλά τελείως αυθόρμητα αποφάσισαν να το συνδυάσουν και με μουσικοχορευτικό σόου μέσα στη κουζίνα, που θα έκανε τη Μυρτώ Κοντοβά να κάψει τα πτυχία της. Η ώρα περνούσε και το γλέντι άναβε, οπότε σε κάποια φάση, πάνω στο αλκοόλ και στο τσακίρ το κέφι ο πρεζόνας φώναξε τους τρεις σερβιτόρους στην σκηνή και όλοι μαζί ερμήνευσαν γνωστά μουσικά θέματα από μιούζικαλ που έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές ομοφυλοφίλων.

Στο επικό φινάλε σκάει η μουστακαλού με χτένισμα γοργόνας και αφού ζητάει επίμονα εξηγήσεις από τον Κριστόφ, αυτή τη φορά τις παίρνει την ώρα που αλλάζει ο χρόνος, στο ειδικό κόκκινο κιόσκι εκμυστηρεύσεων που στήθηκε στο μαγαζί ειδικά για αυτή την αποκάλυψη. Ακολούθησε δραματική έξοδος  από το μαγαζί υπό την αριστοτεχνική σκηνοθεσία του auteur, βλέμματα και αμήχανα κοντινά πλάνα, με την συνοδεία ενός εξαιρετικού μουσικού θέματος, το οποίο έχω σκάσει, αλλά δεν  αδυνατώ να θυμηθώ σε ποια ταινία παιζόταν.

Αυτά. Τα σχόλια ελευθερώθηκαν. Διάλεξα και εγώ 10. Πατήστε το More.

Read More

CannibaLive Blogging Rules for Newbies:

There are NO RULES in CannibaLive Blogging

Just be here. At 21.00 (Next Top Model Massacre for warming up)

Σκεφτείτε το χειρότερο μεθύσι που κάνατε ποτέ. Τεκίλα, βότκα, σφηνάκια Τζακ σε ρόλο Tasmanian Devil στο στομάχι, βλέμμα Bobby Gillespie, δέρμα Μέριλ Στριπ από το Death Becomes Her, αυτή η αίσθηση ‘δε θα βγάλω το βράδυ’, το γκορμπατσοφικό καρούμπαλο στη σύγκρουση με την εξώπορτα.

Ξυπνάς το πρωί να πας στη δουλειά. Απολύεσαι. Κρίση. Παίρνεις τηλέφωνο το αμόρε. Μιλάει. Γυρίζεις στο σπίτι, το έχουν ανοίξει και πήραν μέχρι και το γκαζάκι. Μήνυμα από το αμόρε μέχρι να έρθουν οι μπάτσοι. ‘Τελειώσαμε. Λυπάμαι’. Τηλέφωνο από τον κουνιάδο σου. Η αδερφή σου έπαθε αποκόλληση πλακούντα και έχασε το μωρό. Και εκείνος ο γέρος που πήδαγες τόσο καιρό για να κληρονομήσεις τα άφησε όλα στο πεκινουά του γείτονα τελικά. Περνάς δύσκολη μέρα;

Αν έχεις δει έστω και ένα ολόκληρο επεισόδιο από αυτό το σίριαλ μοιάζει με παράδεισο.

Ξεκινάμε από τον τίτλο. Τηλεμπόρα. Αυτό τον τίτλο ή ο ξάδελφος του Τάσου Αρνιακού τον σκέφτηκε ή κάποιος life long fan του Δημήτρη Κόκοτα ( ‘Γύρνα πίσω ή έστω τηλεμπόρα’). Και πιστεύαμε ότι το παρατραβηγμένο αστειάκι ‘παρουσιάστρια πρωταγωνίστρια κωμικής σειράς’ είχε εξαντληθεί στο ανορεξικό εβαπορέ σώμα και τα γρυλίσματα της Μαρίνας Κουντουράτου. Boy we were wrong. Εδώ τον ήλιο( αλλά όχι και τις κραυγές μας) σκέπαζε το βγαλμένο από το Dune του Λιντς  quadraple D στήθος της Θεοφανίας Παπαθωμά, holy crap, η Κιβωτός του Νώε χώραγε εκεί μέσα. Και επειδή κάθε αλόγα χρειάζεται το γητευτή της enter Απόστολος Γκλέτσος( με τον οποίο γνωρίστηκαν, άκουσον άκουσον, όταν τράκαραν με το αυτοκίνητο και όπως ο καθένας από μας με όποιον έχουμε τρακάρει μετά τα χριστοκάντηλα και την ανταλλαγή τηλεφώνων ακολουθεί δείπνο για δύο). Λίγο η θητεία του ως σωματοφύλακας της Ντενίση, λίγο το αριστερό προφίλ του μοντέρνου Σιμόν Μπολιβάρ η Θεοφανία έπεσε θύμα της μπρουταλιάς του σε ένα typical love hate relationship( damn, τόσο greeklish ούτε η Καγιά), anyway, με μούτρα, ξεκατινιάσματα και ομηρικούς καυγάδες τύπου Τζεφ Μπρίτζες- Ντέμπρα Γουίνγκερ από το Βελούχι. Παρεπιπτόντως ο Γκλετς, ο ρεπόρτερ με τα χίλια πρόσωπα, από εκεί που μάζευε μούσμουλα σε κάτι χωράφια for a living ξαφνικά έγινε τύπου διευθυντής προγράμματος στο κανάλι της biatch αγαπημένης του.

Στους β’ ρόλους είχαμε ένα μικρό Ρετιρέ reunion. Διευθυντής του καναλιού ήταν ο Φοίβος, ο οποίος τεχνολογικά βρισκόταν στον Αστρολάβο των Αντικυθήρων και εγκεφαλικά σε απορριφθέντα από το μπούτι-καμπ του ‘Μια Νύφη Για Το Γιο Μου’ συνεχίζοντας την ένδοξη παράδοση που θέλει όσους έχουν επιτελική θέση στις ελληνικές κωμωδίες να είναι καθυστερημένοι τσέλιγκες in training. Μέντορας του Γκλέτσουρα ήταν ο Μίλτος Παπάρας, ο οποίος έζησε και ένα φλογερό γεροντοέρωτα με τη μέλλουσα συμπεθέρα του,γνήσια ανακατώστρα που μπούκαρε σαν άλλη κυρία Κόλλια ό,τι ώρα ήθελε στο σπίτι της κόρης της( και όχι για να ζητήσει ROL), η οποία την είχε από κομμώτρια μέχρι σύμβουλο γάμου.Σε ρόλο μπάστακα επί των τιμών στο κανάλι ήταν ο Ζουγανέλης, ο οποίος ήταν, well, ο Ζουγανέλης( σύντομα στα ασφαλιστήρια αυτοκινήτων δίπλα στο θραύση κρυστάλλων θα μπει το ΄ραδιοφωνική διαφήμιση της Media Markt’). ’Κολλητή’ της Θεοφανίας ήταν μια τζαζλή στιλίστρια με πούδρα και αριστοτεχνικά βγαλμένο φρύδι, η οποία έκανε το Φώτη Σπύρου της Μαρίας της ‘Ασχημης να μοιάζει με το Στιβ Μπουσέμι στο Ghost World.

Αν την Ιωάννα της Λωραίνης την έριξαν στην πυρά αυτή τη σειρά έπρεπε να την πακετάρουν για Βουλγαρία και να την πετάξουν στον πυρηνικό αντιδραστήρα του Κοζλοντούι. Και αν και είναι τιμητικό να μπαίνεις στο top 5 ίσως και να αδικείται, μάλλον της άξιζε χαμηλότερα.

Το Σ’ Αγαπώ Μ’ Αγαπάς είχε το target group που έχουν τα επιτραπέζια. Το έβλεπαν ηλικίες από 8 έως 88 ετών( note to self: κακό παράδειγμα, από 8 έως 88 είναι το fanbase των Ημισκουμπρίων, το έχουν πει οι ίδιοι). Το έβλεπε με την ίδια άνεση το ζευγαράκι της Αγίας Παρασκευής, ο καραφλοχαίτουλας μπασκετόβλακας με την άσπρη κάλτσα, ο home video artist με τη γαμψή μύτη και το κασκέτο που ακούει Wet Hair και πίνει μπέρμπον στο Booze. Και μπορεί η μεταφορά ενός ξένου κόνσεπτ συνήθως να φέρνει στο νου τη Νταντά ή στην καλύτερη περίπτωση Μάρκο Σεφερλή περιόδου Μουρλέν Ρουζ, αλλά όχι εδώ. Η Δημητρούλα ήταν σε καλή φόρμα, πολύ πριν το γυρίσει σε τηλεπαιχνίδια που έκαναν το ‘πέτρα-ψαλίδι-μολύβι-χαρτί’ να μοιάζει feel good επιτομή, ο Αθερίδης( τον οποίω μισώ σε επίπεδα Ιωάννη Παπαζήση) βλεπόταν σε ρόλο utter personal biatch συζύγου- κυματοθραύστη γκρίνιας της Δήμητρας. Τηλεοπτικός μινιμαλισμός, νορμάλ χαρακτήρες και καταστάσεις που δεν ήταν ανάγκη να έχεις τους δύο κύκλους του Κάτω Από Την Ακρόπολη σε blu ray ή να μετράς ξενύχτια με τα Σφηνάκια που έγιναν Σκερτσάκια( ή το αντίθετο; I’m confused here, σχεδόν τόσο όσο με τον Captain Jack που έγινε Hijack και μετά…oh, shut up) για να τις πεις καθημερινές και που για να γελάσεις δεν ήταν ανάγκη να μπεις σε simulator λοβοτομής. Μια κανονική σειρά με κανονικούς ηθοποιούς και κανονικούς διαλόγους. Για τα ελληνικά τηλεοπτικά δεδομένα ήταν σα να ανακαλύφθηκε ο τροχός.

Η αλήθεια είναι πως αυτή η σειρά ξεκίνησε τον Οκτώβριο του ’99 αλλά απο τη στιγμή που προβλήθηκε και το 2000 δε θα μπορούσε να μην επιλεγεί. Κάποια άλλη ίσως, η συγκεκριμένη όμως όχι. Πολεμικό δράμα; Γροθιά στο στομάχι του φυλετικού ρατσισμού; Ένας ακόμη απαγορευμένος έρωτας; Ότι και να προσπάθησαν να κάνουν έπεσε στο κενό…στο απύθμενο βαρέλι της τηλεοπτικής αποτυχίας και ακόμα πέφτει φυσικά.

Οι Έλληνες ηθοποιοί που για κάποιο λόγο δε μπορούν να προφέρουν σωστά Αγγλικά, φανταστείτε να πρέπει να ερμηνεύσουν στα Σέρβικα! Ο  Στράτος Τζώρτζογλου ως κυνηγημένος Σέρβος ονόματι Γκόραν(η πρώτη επιλογή της σεναριογράφου Μαρίας Γεωργιάδου ήταν το Ιβάν, αλλά της φάνηκε πολύ κοινότυπο), ήταν τόσο πειστικός όσο ξέρω οτι ο γάτος μου μπορεί να μάθει να μιλάει ανθρώπινα. Απο θέμα παρουσιαστικού όμως το κάστινγκ ήταν λίρα εκατό. Δε νομίζω πως υπάρχει άλλος Έλληνας ηθοποιός που να μοιάζει περισσότερο με Γιουγκοσλάβο απο το Στράτο. Μάλλον γι αυτό δεν είχε πολλές επαγγελματικές προτάσεις μετά, αφού ο ρόλος τον στιγμάτισε και το έριξε στην καμπάλα. Έτσι λέει τουλάχιστον, αλλά ούτε ο καθρέφτης του δεν τον πιστεύει.

Η σκληρή απο τον πόλεμο καρδιά του βρήκε καταφύγιο στη αγκαλιά της Ντενίση. Της γυναίκας που ακόμα και όταν έτρωγε λιαστές μαρίδες σε ψαροταβέρνα της Ιτέας, έδειχνε πιο αψεγάδιαστη απο διαμάντι πεντακοσίων καρατίων, αποκαλύπτοντας το που ξοδεύτηκε σχεδόν όλο το μπάτζετ της σειράς….στο μοντάζ πάνω στην ίδια. Η ερμηνεία της έκανε το Γαρδέλη, που έπαιζε τον μοιχό αδερφό της, να  θυμίζει Χάμφρει Μπόγκαρτ…και αυτό δημιουργεί εγκεφαλικό βραχυκύκλωμα! Η Μαρία Γεωργιάδου έδωσε μαθήματα αλτρουισμού αφού ως σεναριογράφος δεν πήρε το πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά αυτόν της απατημένης συζύγου, αφήνοντας τη Μιμή να  μεγαλουργεί ως οφείλει με την σκανδαλώδη αταλαντοσύνη της.

Όσο για τις σκηνές μάχης οι οποίες ήταν αρκετές, συγκρίνονται μόνο με το “πόλεμο” που παίζαμε μικροί σε πλατείες και υπο ανέγερση οικοδομές(hot πίστα). Αν ήξερε ο Κάρατζιτς οτι το Mega θα παρήγαγε αυτή τη μεγαλειώδη μαλακία θα είχε ασχοληθεί μόνο με το γκολφ.

Η Σκιά του Πολέμου  δε θα μπορούσε να αποφύγει το εκτελεστικό απόσπασμα ακόμα και αν για χάρη της οι Παλαιστίνιοι αναγνώριζαν το Ισραηλινό κράτος. Οπλίσατε – Σκοπεύσατε – Πυρ…

Tα Εγκλήματα ήταν μια καλή σειρά, σε αυτό όλοι συμφωνούμε. Και ίσως ήταν η πρώτη που κατάφερε να υποστηρίξει το genre της μαύρης κωμωδίας. Δυστυχώς όμως ήταν  η τελευταία. Και λέω δυστυχώς γιατί εξαιτίας του black comedy hype που δημιούργησαν (τα «Εγκληματα» πάντα), ο κάθε ατάλαντος με μιντιακό βίσμα πίστεψε πως  είναι ικανός όχι απλά να γράψει κάτι που θα κάνει τον κόσμο να  γελάσει (αντικειμενικά ένα από τα δυσκολότερα tasks στην σημερινή τηλεόραση), αλλά και να το φιλτράρει μέσα από βιτριόλι ή μαυρίλα ή πένθιμη διάθεση προκαλώντας ανάμεικτα συναισθήμαστα στον θεατή. Το μόνο βέβαια που κατάφερε ο εκάστοτε άχρηστος είναι να προκαλέσει εντερικές διαταραχές και αυτό όχι από τα γέλια. Ο Κοκκινόπουλος έχοντας προυπηρεσία σε αυτό που μόνο στην Ελλάδα θεωρείται τηλεοπτικό θρίλερ, με την χρόνια κόπια της μοναδικής «Ανατομίας ενός Εγκλήματος»,  ομολογουμένως ήταν ο  μόνος που θα μπορούσε να προσθέσει μια σκούρα σκηνοθετική πινελιά σε ένα καλογραμμένο και αστείο σενάριο. Και  ναι, το κατάφερε. Τα «Μαύρα Μεσάνυχτα» και κυρίως ο πρώτος κύκλος (ο δεύτερος το ξεφτύλισε λίγο) ήταν  μια  σκοτεινή, γλυκόπικρη, γρήγορη και  αναπάντεχα fucked up  μαύρη κωμωδία που βασίζονταν σε μια πραγματικά έξυπνη και εμπορική  ιδέα: στα όσα τραγελαφικά και κωμικοτραγικά συμβαίνουν όταν ένας συνηθισμένος ανθρωπάκος εισβάλει στον κόσμο του  ελληνικού underground, στο σκυλο- βασίλειο της νύχτας και έρχεται αντιμέτωπος  με όλες τις λούμπεν περσόνες που κατοικούν εκεί. Εξαιρετικός ο Μάινας (από τους ελάχιστους ηθοποιούς που εκτιμώ), ζουμερά απολαυστική η Bλαντή, μισητή όπως πάντα η Μάλφα, σχετικά cool η γκοθού, ενοχλητικά κοιλαράς ο κοιλαράς γιος, εκπληκτικό το ντουέτο των Ρίσβα – Παπαδημητρίου, αξιοπρεπέστατο το σκυλο hip-hop music theme.

Όλα μια χαρά, πώς τελείωσε θα μου πει κανείς?

Ποτέ στο παρελθόν μια σειρά δεν είχε προκαλέσει τόσο εκνευριστικές  αντιδράσεις. Για να είμαστε πιο ακριβείς, το τραγούδι της σειράς. Ναι, αναφέρομαι στο Γκούτσι Φόρεμα. Μέχρι και πόλεμος μεταξύ Βόρειων εναντίων Δυτικών MCs είχαμε.

Ας τα πάρουμε απο την αρχή. Η σειρά αφορούσε τον έρωτα του μεροκαματιάρη-λαϊκού-Μπουρναζιώτη Γεωργούλη (τον οποίο γνώριζε  με το μικρό του όνομα μέχρι και όλο το οικοδομικό τετράγωνο που έμενε!)  με τη πλούσια-σνόμπ-Κηφισιώτισσα Λαμπροπούλου. Το σενάριο το έκλεψαν απο τη  νικήτρια Διαγωνισμού Σεναρίου του Σούπερ Κατερίνα και το casting έγινε πάνω σε πολύ αυστηρή και συγκερκριμένη βάση….τη διαθεσιμότητα που υπήρχε εκείνη τη περίοδο. Παρεπιπτόντως ποτέ δε κατάλαβα πως οι διαφημίσεις της Amstel εξασφαλίζουν μεγαλύτερο ποσοστό επαγγελματικής επιτυχίας απο όλες τις δραματικές σχολές μαζί. Αυτή η σειρά ήταν τόσο βλακώδης στο θέμα, τις ερμηνείες, την παραγωγή, στα πάντα,  που σχεδόν σε έπιανε οίκτος για όλους όσους συμμετείχαν άμεσα ή έμμεσα σε αυτή. 

 Για τις αντιδράσεις που ανέφερα στη αρχή όμως, σε έπιανε οίκτος μόνο για τα μουνόπανα  τις πετσέτες που λερώθηκαν τσάμπα στις γέννες όλων όσων ασχολήθηκαν με το βασικό μουσικό θέμα που ερμήνευε ο ετοιμοθάνατος καλλιτεχνικά, εκείνη τη περίοδο, Μαζωνάκης. Ξαφνικά ξέσπασε χιπ-χοπόλεμος μεταξύ γελοίων που θίχτηκαν επειδή οι στίχοι του τραγουδιού υποννούσαν οτι οι κάτοικοι των Βορείων προαστίων είναι μοσχοαναθρεμένα βούτυρα και καθυστερημένων Δυτικών, που σύμφωνούσαν στο οτι μόνο όποιος μένει πέριξ του Αιγάλεω μπορεί να ισχυρίζεται πως είναι αρσενικό και αν κέρδιζε δυο μύρια στο Λαϊκό, που παίζει φανατικά ο τορναδόρος πατέρας του, θα τα μοίραζε στα σχολεία της περιοχής του. Στη μάχη μπήκαν και Νότιοι (η Γλυφάδα πάντα έβγαζε τη μεταξένια  απαλότητα της Always σα λέξη) που συστρατεύτηκαν με τους Βόρειους φυσικά, ενώ οι  Δυτικοί βρήκαν πλάτες στους Ανατολικούς. Οι τελευταίοι μπήκαν στη μάχη επειδή οι περισσότεροι είναι ξένοι και τους αρέσει γενικά ο τζέρτζελος. Έγραφαν εναλλάξ diss songs οι μεν για τους δε και τα παρουσίαζαν σε μεσσημερινές εκπομπές ΄κ σε βραδυνό βραδινά δελτία. Βέβαια εκείνη τη περίοδο μάθαμε και το οτι ο Τεο Ρακ ήταν ο πρώτος που έπαιξε χιπ-χοπ στην Ελληνική τηλεόραση αλλά αυτή η πληροφορία ήταν μάλλον τόσο σημαντική για εσένα όσο το να μάθεις τον τρόπο που σε συνέλαβαν οι γονείς σου. Πιο άχρηστη και απο ντεκαφεϊνε καφέ.

Όταν λοιπόν μια τέτοια ηλίθια τηλεοπτική σειρά εισβάλλει λόγω της άθλιας μουσικής της επένδυσης στο ραδιόφωνο και τελικά επεκτείνεται στις γειτονιές της Αθήνας (too dramatic, i know), δε μπορεί παρά εδώ να είναι η τελευταία φορά που θα αναφερθεί…..σας παρακαλώ!